Opus IX;
″توهمی پوچ و توخالی، از استعداد و هنری که لازم داشتم″
تموم آرزوها، هدف ها، رویاها، خواسته ها، تلاش ها، شب بیداری ها، شکست ها، ضعف ها و تمام رسیدن ها از یه توهم میاد.
از توهم خوشایند چیزی که لازم داری و دوستش داری. اون توهمه اونقدر لابه لای پیچیدگی های مغزت حرکت میکنه، اونقدر روی پرده ی چشم هات خودشو به نمایش میذاره تا آخر اون تو باشی که پا میشی و اون توهم رو، تبدیل به واقعیت میکنی. شروع کننده و تموم کننده ی همه چیز، فقط یک توهمه.