و تمام افرادی که خودکشی کردن، تیکه کاغذی با مضنون یکی از بیت های gloomy sunday همراهشون داشتن.
حتی محلی ها میگن چند نفر بعد از اینکه از نوازنده های خیابونی خواستن این آهنگو براشون اجرا کنن از روی رودخونه میپرن.
و بعد این اهنگ به اهنگ خودکشی معروف میشه، چون بیش از ۲۰۰ خودکشی با این اهنگ انجام شده بود.
داستان های زیادی شنیدیم، راجع به اثرهای خلق شده ای که توی تاریخ موندگار میشن. اغلب به دستان کسانی که توی زندگیشون درد و رنج رو کشیدن، و توی سیاهیش فرو رفتن.
برگردیم سراغ شرش، اون یه آهنگساز معروف بود. اما چی شد که gloomy sunday رو خلق کرد؟
اوایل دهه ۱۹۳۰، شرش دچار یه شکست عشقی عمیق میشه و نامزدش اون رو ترک میکنه، این موجب این میشه که تموم زندگی شرش دگرگون بشه. آهنگساز هم تموم دگرگونی، غم و رنجش رو توی ساخت این قطعه به کار برد. البته توی اون زمان هم، مصادف با این اتفاق، حمله ی هیتلر و رویداد های سیاسی مجارستان و اروپا اتفاق افتاد و این اتفاق برای شرش که یک یهودی بود، پر بود از استرس، ترس و نگرانی و تمام این ها، باعث شد تمومی افکار و انرژی های منفی، توی ساخت این قطعه نقش داشته باشن.
اما این قطعه، به قدری غمانگیز بود که هیچکس حاضر به پخشش نشد. اما شرش بعد از کلی تلاش و مذاکره، موفق شد که این قطعه رو ضبط و پخش کنه.
درست روز بعد انتشار این قطعه، توی سال ۱۹۳۳ نامزد سابق شرش، خودش رو با سم میکشه. همراه با یک نامه که توی اون تنها دو کلمه نوشته شده بود، یکشنبه ی غمانگیز.
و درآخر، رژو شرش، توی سن ۶۸ سالگی، خودش رو از پنجره پرت میکنه پایین. البته نمیمیره و اونو به بیمارستان منتقل میکنن. و شرش هم توی بیمارستان خودش را به طناب دار میسپره، و زندگی شرش توی سال ۱۹۶۸ به پایان میرسه.