منطقه طلاییه در منتهی الیه جنوب غربی دشت آزادگان واقع‌شده است. مرز ایران در محدوده طلاییه به‌صورت یک زاویه قائمه است که به آن "دال طلاییه" گفته می‌شود. یکی از محورهای اصلی حمله عراق در روزهای اول جنگ (31/6/1359)، محور نشوه – طلاییه – کوشک – اهواز بود. ارتش عراق برای پیشروی به‌سوی حمیدیه و اهواز، از این معبر نظامی وارد خاک ایران شد و پس از عقب‌نشینی و شکست مقاومت نیروهای مرزی ایران، به‌سوی جاده خرمشهر – جفیر – کرخه کور، پیشروی کرد. طلاییه یکی از محورهای مهم عملیات‌های خیبر و بدر و کلید حفظ جزایر مجنون در طول جنگ بود. در میان جبهه‌های جنوب، سنگین‌ترین نبردها اول در شلمچه صورت گرفت و بعد در طلاییه. این منطقه شاهد شهادت مردان بزرگی چون مهدی باکری، حمید باکری و حاج ابراهیم همت بوه است.

طلاییه شب‌های زمستانی سرد و روزهای تابستانی بسیار گرمی دارد و در اواسط فصل گرما، حرارت در این منطقه گاهی از پنجاه درجه سانتی‌گراد  می‌گذرد. زمین طلاییه هموار و سطح آن پوشیده از خاک و رسوب نمک است. در زمان بارندگی و با طغیان آب هور، بخش‌های زیادی از طلاییه به زیر آب می‌رود و همین امر سبب باتلاقی شدن منطقه در ماه‌های خاصی از سال می‌شود. بعد از عملیات بیت‌المقدس، ارتش عراق تصمیم به تسلیح زمین و تقویت موانع در کل جبهه‌ها گرفت و در هر منطقه‌ای بنا بر شرایط همان منطقه و مقتضیات مکانی آن اقدام کرد. براین اساس، در منطقه طلاییه به دلیل هم‌جواری با هورالهویزه، آب‌گرفتگی عظیمی ایجاد کرد و در هرکجای این منطقه بنا بر کار کارشناسانه، موانع مختلف و پرخطری تدارک دید و سنگرهای کمین و خاکریزهای متعددی ایجاد و روزبه‌روز آن‌ها را تقویت کرد. ارتش عراق با ایجاد خاکریزهای بلند و مقاوم که در اصطلاح نظامی به دژ معروف است و موانع مختلف و متعدد در مقابل آن‌ها؛ ازجمله کانال‌های آب و میدان‌ها مین و خاکریزهای مختلف و آب‌گرفتگی‌های وسیع، ادعا می‌کرد که خطوط دفاعی بارلو ایجاد کرده است، ولی تفاوت کاربردی خطوط دفاعی بارلو با دژهای بارلوی عراق در این بود که اعراب مصری نتوانستند از خطوط بارلو بگذرند، ولی رزمندگان اسلام بارلوی عراق را در هم شکستند و به عمق جبهه ارتش بعث عراق نفوذ کردند.بعد از جنگ، در این مکان مقری جهت جست‌وجوی پیکر مطهر شهدا دایر شد. در مکانی که تعداد زیادی از شهدا کشف شد حسینیه‌ای به نام حسینیه حضرت ابوالفضل (ع) بنا شد که اکنون میزبان زایران کربلای طلائیه است.

این صدای بوستان پر پر است این زبان سرخ نسلی بی سر است تو چه میدانی که جای ما کجاست تو چه میدانی عشق ما کجاست اینجا طلائیه ✨ قرارگاه عاشقان است @rahianfahmideh2

عکاس:شیدا سادات بهشتی مدرسه بصیرت

عکس از حليمه رضایی یادمان شهدای هویزه

وقتی عقل عاشق شود عشق عاشق میشود آنگاه شهید میشوی ... ارسالی از زهرا باقری از (مدرسه تربیت)

یادمان هویزه آرمگاه شهید سید حسین علم الهدی ارسالی از زهرا باقری (مدرسه تربیت)