نکته در باب انتظار فرج این است که انتظار فرج غیر از بی‌صبری و مدّت معیّن کردن است که انسان یک زمانی را در نظر بگیرد که در فلان تاریخ مثلاً بایستی این حادثه تمام بشود یا این شدّت به پایان برسد یا حضرت ظهور کنند که انسان بی‌صبری کند، پا به زمین بکوبد؛ انتظار فرج این نیست. انتظار فرج یعنی آماده‌سازی خود؛ بی‌صبری کردن، عجله کردن، جزو چیزهایی است که ممنوع است. در یک روایتی دارد که «اِنَّ اللهَ لایَعجَلُ لِعَجَلَةِ العِباد»؛ اگر شما عجله میکنی، شتاب‌زدگی به خرج میدهی، معنایش این نیست که حالا خدا هم تابع عجله‌‌ی شما تصمیم بگیرد و عجله کند؛ نه، هر چیزی قراری دارد، وقت معیّنی دارد، حکمتی دارد، بر اساس آن حکمت انجام میگیرد. • رهبر شهید انقلاب ۱۳۹۹/۰۱/۲۱

مسئله‌ی انتظار از کلیدواژه‌های اصلی فهم دین و حرکت اساسی و عمومی و اجتماعی امت اسلامی به سمت اهداف والای اسلام است. • آیت الله سید علی حسینی خامنه‌ای

وقتی بغضِ آقا را میان روضه‌ها می‌دیدم، همان وقت که از حسرتِ کربلا شانه‌هایش می‌لرزید اما بارِ سنگینِ یک امت اجازه رفتن به او را نمی‌داد، ناخودآگاه یادِ «اویس قرنی» افتادم. اویس هم بی‌قرارِ یار بود، اما وظیفه، پایش را در یَمن بست؛ آقا هم عاشقِ سیدالشهدا بود، اما رسالتِ پاسداری از خیمه انقلاب، او را در حسرتِ زیارت نگه داشته بود. این به ما می‌گوید که چه فرقی می‌کند یمَن باشی یا تهران؟ وقتی قلبت در کربلا بتپد، اهل‌بیت خودشان خریدارِ این اشک‌های از راه‌دور می‌شوند..

• خون دلی که لعل شد | فصل سیزدهم ( بخش دوم )

به قول حضرت آقای شهید«شیطان اکبر آمریکاست!»

اعتراض به جاست اما اعتراض غیر از اغتشاش است. ما با معترض حرف می‌زنیم، باید حرف بزنند مسئولین با معترض؛ با اغتشاشگر حرف زدن فایده‌ای ندارد. اغتشاشگر را باید به جای خودش نشاند. • شهید آیت الله خامنه‌ای ۱۴۰۴/۱۰/۱۳

مقلدان خامنه‌ای سرنوشتی جز شهادت ندارند..

• گاهی شهید شدن، آسان‌تر از زنده ماندن است.

این «انتقام»، خواست ملّت ما است و به‌طور حتمی باید صورت بگیرد. این جنایتکاران که فهرستی از صدر تا ذیل‌شان موجود است، آرزوی مرگی آرام و در بستر را با خود به گور خواهند برد. • رهبرنا حفظه الله تعالی

جبهه‌ی مقاومت این است: هر چه فشار بیاورید، محکم‌تر میشود؛ هر چه جنایت کنید، پُرانگیزه‌تر میشود؛ هر چه با آنها بجنگید، گسترده‌تر میشود. • رهبر شهید

• خون دلی که لعل شد | فصل چهاردهم

مرحوم چمران، آن جماعتِ خودش را جمع کرد و گفت میرویم عملیّات؛ گفتیم چه عملیّاتی؟ گفت میرویم شکار تانک. بنده هم یک کلاشینکف داشتم، مال خودم بود (کلاشینکف شخصی داشتم که همراهم بود) گفتم من هم بیایم؟ گفت بله، چه عیب دارد، شما هم بیایید. من هم عمامه و عبا و قبا را گذاشتم کنار و یک دست لباس سربازی گَله‌گشادِ منحوس به ما دادند پوشیدیم و شبانه با اینها رفتیم؛ درحالی‌که بنده نه تمرین نظامی دیده بودم و نه سلاح مناسب داشتم، یعنی برای شکار تانک کسی با کلاشینکف نمیرفت. البتّه آنها هم آرپی‌جی و مانند اینها نداشتند؛ آنها هم همین‌طور با همین سلاح و مانند اینها [بودند]. رفتیم و شکار تانک هم نکردیم و برگشتیم! • خاطره‌ی‌ رهبر شهید از شهید چمران ۱۳۹۷/۰۷/۰۴