شاید من اینجوری باشم ولی وقتی میری با ذوق و شوق ناشناست رو میبینی بعدش میبینی پیامایی که برات اومده درباره ی اینه که تقدیمی هارو کشیدی یا نه واقعا آدم یه لطمهای میبینه انگار. به خدا یادمون میمونه بزاریم ولی شمایی که میگی کشیدی یا نه مثل اون مامانی هستی که همش به بچش میگه این کارو کردی اونکارو کردی آدم اصن اعصابش خورد میشه حوصلش نمیکشه ادامه بده
