چه احمقم رفتم تو فشارِ روحی و روانیِ انتخابات و کار و مراسمِ خانوادگی، جورج اورول برداشتم😒 باید یکی از این کتابای شهدا می‌گرفتم که عظیم‌ترین موضوعِ تفکریِ جهان رو نانویسنده‌ها نوشتن و تبدیلش کردن به مُشتی کتابِ احساسیِ بی‌خاصیت که هرچی مذهبیا بیشتر می‌خوننش، کمتر شبیهِ شهدا هستن(!) بس که از عالَمِ وظیفه و تکلیف، پرتت می‌کنن به عالَمِ رحمانیت و اسلامِ انگلیسی! کاش نویسنده‌هایی مثلِ این اوروِلِ لعنتی برای شهدای ما می‌نوشتن... چمران رو چنین قلمی می‌تونه نشون بده... حججی رو... وای سردار سلیمانی... ما چقدر کتاب درباره‌ی سردار سلیمانی داریم و هیچ اثری تو خواننده‌هاش نمی‌بینیم... سردار کم آدمیه؟! نه! نانویسنده‌ها مطلب رو شهید کردن! نانویسنده‌هایی که تکلیف و وظیفه‌ی شهدا رو سانسور می‌کنن و به خاطرِ جذبِ اکثریت، فقط گیلی‌گیلی و رحمانیتِ خدا رو می‌نویسن و دفعِ کیفیت دارن...(!) @sarbehrah

فردای قیامت که اصل و عمقِ هر چیزی مشخص شه؛ چقدر از عرفه‌ای که نگرفتمش حسرت بخورم...

چقدرتر از همه‌ی کربلاهایی که پای پیاده رفتم و قدر ندونستم، حسرت بخورم...

از بی‌بصیرتی استغفرالله

از بی‌لیاقتی استغفرالله

از کربلاهایی که رضایتِ شما رو نداشت استغفرالله

من یه چیزی رو رک بگم؟ آقای قالیباف یه آدمِ انقلابی نیست. چرا آقای عالی ازشون حمایت کرده؟! این حمایت‌ها خیلی کار دستمون می‌ده...

آقای قالیباف سال ۸۸ ستادهاشون رو دادن به میرحسین موسوی... جالبش اینجا بود که بعد از فتنه هم خیلی از افرادِ ستادِ موسوی جذب شهرداری تهران شدن... تشخیص و راهبردها و دیدگاه رو ببینید... حالا این‌ طرف: دولت اصلاحات برای رأی جمع کردن میرن در خونه‌ی مولوی عبدالحمید گرگیج که اون زمان در حد امام جماعتی کوچیک بود و هر چقدرم انحراف داشت آسیبی نمی‌زد چون قدرت و نفوذی نداشت، اما اصلاحات بهش قدرت داد... بعدش هم همیشه موقع انتخابات از نامزدهایی که شانس بیشتری داشتن سهم‌خواهی می‌کرد... این رویه‌ی اصلاحاته؛ رفسنجانی، خاتمی، روحانی. اما سال ۱۴۰۰ دکتر جلیلی حتی حاضر نشد باهاش ملاقاتِ حضوری داشته باشه و در پاسخ دعوتش گفت من موظفم برای تمام شهروندان ایرانی کار کنم و شما هم یکی از شهروندانی که به گردنم حق دارید... یا توی همین تبلیغ و تبیینِ این روزها ببینید: می‌گن لزومِ ورودِ ما به بعضی از علوم و تکنولوژی‌ها بسیار در قدرتِ آینده‌ی ما تعیین‌کننده هست، چون ممکنه ما در بعضی فناوری‌ها از غرب عقب باشیم. اما در بعضی از علومِ نوظهور باید الآن شتاب داشته باشیم تا عقب نیفتیم از جهان؛ مثل هوش مصنوعی. این‌که یک سیاستمدار سنسورش نسبت به منافع بلندمدت و کوتاه‌مدت خودمون حساس باشه مشروط در همون قدرت تشخیصش در کلان‌مسائل هست. مثل اولویتی که شهید رئیسی به ارتباطشون در سیاست خارجی داده بودن. توی این پیچِ تاریخی درست‌ترین انتخاب رو کردن. که اگر قرار بود راه دولت روحانی رو ادامه بدیم شاید ضررش هیچ وقت جبران نمی‌شد... آقای قالیباف نه مناسب ریاست قوه‌ی مقننه هستن، نه مناسب قوه‌ی مجریه... ایشون نهایتا باید تحت نظارت یک نهاد بالادستی کارهای اجرایی رو دست بگیرن... بقیه‌ش باد الکی هست که اصولگراها توش دمیدن...

تفاوت اجرا در شهرداری... با تفاوت اجرا در قوه‌ی مجریه چقدر هست؟ تفاوت اجرا در قرارگاه خاتم با اجرا در قوه‌ی مجریه چقدر هست؟ رهبری فرموده بودن میزان کار دیگر ارگانها در مقایسه با قوه‌ی مجریه نزدیک به صفر هست... آقای قالیباف تا حالا نه رئیس‌جمهور شدن نه معاون اجراییِ دولت بودن، نه وزیر بودن نه هیچی... ایشون آدم اجرایی در قواره‌ی قوه‌ی مجریه نیست! در مورد دولت آقای رئیسی مرامِ خودشون نبود که این مسایل رو بگن اما حالا باید بازگو شه: ایشون در شرایطی دولت رو از روحانی تحویل گرفت که خزانه خالی بود... ذخایرِ مواد غذایی استراتژیک نهایتا برای دو هفته در کشور موجود بود و فجایعی مثل کرونا داشت جولان می‌داد و... مثل یه بمب که ضامنش رو کشیده بودن و دادن دست آقای رئیسی... ایشون هیچ‌وقت این چیزا رو نگفت... فقط شب و روزش رو گذاشت و کار کرد... آدمایی که توی هیچ سیستمِ اجرایی قرار نگرفتن متوجه نمی‌شن این وضعیت ینی چی... اما با این‌همه آقای رئیسی کشور رو از انسدادِ رابطه‌ی صرف با غرب خارج کرد؛ پیمان بریکس... شانگهای... آزاد کردن پول‌های بلوکه‌شده... ساخت واکسن کرونا... افزایش فروش نفت تا ۲ میلیون بشکه... برگردوندن خیلی از کارخانه‌جات تعطیل مثل هپکو... ایشون کارهای مبنایی زیادی انجام دادن... آقای جلیلی، شهید رئیسی نیستن اما به مواضعِ ایشون نزدیک‌ترن و می‌شه امید داشت همین مسیر رو ادامه بدن. شما در آقای قالیباف ادامه‌ی این مسیر رو می‌بینید؟! اگر ایشون کارنامه‌ی موفقی داشتن آرا در تهران در طول ۴ سال با همون میزان مشارکت چرا از یک میلیون و ۲۰۰ هزار تا به ۴۰۰ هزار تا نمی‌رسید؟!

چیزی که من فهمیدم اینه که آقای جلیلی رفته یازده سال مسایل کشور رو با افراد کف میدون و متخصصِ همون صنف و رَسته بررسی کرده... توی این یازده سال کلی اطلاعات مفید و کاربردی پیدا کرده... اکثر جاهایی هم که بهش راه دادن ایده‌هاش رو عملیاتی کرده و جواب هم داده... خودش هم هم دبیر شورای عالی امنیت ملی بوده و هم نماینده رهبری توی اون شورا... بخش اعظم مسئولیت ایشون نظارت بر عملکرد دولت‌هاست... و در مواقعی که موضوعی امنیتی می‌شه ورود می‌کنن... بعد اومده بعد این همه سال نفر و تیم پیدا کردن و اطلاعات تخصصی کف میدون رو  آنالیز کردن می‌گه می‌خوام رئیس اجرائی کشور بشم... صادقانه عمل کرده. من نمی‌گم برنامه جای اجرا رو می‌گیره، مشکلم اینه چرا بقیه‌ی کاندیدها در برابرِ این برنامه، برنامه‌ای ندارن! باشه اونا اجرایی‌تر، کو برنامه‌شون؟! مشکلم اینه چرا برنامه‌ی آقای جلیلی رو با ارائه‌ی برنامه‌ی‌خودشون زیر سؤال نمی‌برن و چرا دارن خاله‌زنک‌بازی می‌کنن و به یقه‌ی آقای جلیلی گیر می‌دن؟! مشکلم اینه چرا برنامه‌ی آقای جلیلی رو نه تنها نقد علمی و کارشناسی نمی‌کنن بلکه هوچی‌گری می‌کنن که برنامه داشتن ملاک نیست؟ عجیب‌ترش هم باور کردنِ آدمای بی‌تحلیله!

تشخیص داشتن و در کلان‌مسائل کشور، قدرت و شجاعتِ تصمیم داشتن برای رئیس‌جمهور خیلی مهمه. توی طول تاریخ بعد از انقلاب نه رفسنجانی این تشخیص رو داشته نه خاتمی، نه احمدی‌نژاد و نه روحانی... تا حالا بیشترین قدرت تشخیص و تصمیم سهم آقای رئیسی بوده. مثلا ظریف در فن مذاکره و زبان بدن و تکنیک‌های اجرایی در مذاکره آدم کمی نبود، لعنت‌الله بلد بود چه کنه اما در تشخیص و تصمیم دچار اختلال بود... وَ گند زد به منافع ملی‌مون...

آقای رفیعی هم از آقای قالیباف حمایت کردن😢 چرا؟