از روضه‌ی حسینیه‌ی آیت‌الله خامنه‌ای برمی‌گردیم؛ با بندریِ تندی که امام حسین علیه السلام شام مهمون‌مون کردن؛ با چای‌نباتِ دارچینیِ بعدش؛ با بارونی که می‌زنه؛ عجول و بی‌مراعات... مثلِ مشّایه مثلِ آخرین مشّایه‌م مثلِ نیمه‌ی شعبان مثلِ آخرین عمودهای خیسِ اشک و بارون آخرین موکب‌های شمع و شای مثلِ مشّایه دِربِ العِشِگ...

چهل روز دیگه مشّایه‌ایم چهل روزِ دیگه پای موکب‌های خوراک و روضه‌ایم چهل روزِ دیگه عمود به عمود خوشبخت و سرمستیم چهل روز دیگه در ظهوری کوچک و نمادین، تنفّس می‌کنیم چهل روزِ دیگه مشّایه... همون‌جایی که آخرین‌بار مثلِ امشبِ مشهد خیسِ بارون بود...

خدایا به ما رحم کن به ما باز هم لطف کن به ما عمر بده توان بده سلامت بده توفیق بده رزق بده به مشّایه برسیم به مشّایه برسیم به مشّایه برسیم

اسباب با خودت ما رو به مشّایه برسون به حقِ شش‌ماهه به حقِ شش‌ماهه به حقِ شش‌ماهه

اُکتُب اسامینه یَدِربِ العِشِگ

بِالعِشرةِ نَبصِم اِلک ما نَفتِرِک

کاش من هزار سال عمر می‌کردم و هر هزار سال سالی دو نوبت مشّایه می‌رفتم اربعین نیمه‌شعبان

مشّایه، بازیِ ظهوره

کاش خدا بهم رحم کنه مشّایه‌ی بعد از ظهور رو هم ببینم

کاروان‌دار، امام زمان

موکب‌دار، امام زمان