مشّایه، بازیِ ظهوره

کاش خدا بهم رحم کنه مشّایه‌ی بعد از ظهور رو هم ببینم

کاروان‌دار، امام زمان

موکب‌دار، امام زمان

روضه‌خوان، امام زمان

میزبان، امام زمان

صاحب‌عزا، امام زمان

روضه زبانِ قلمم رو باز می‌کنه بندِ دلم رو پاره می‌کنه روضه فکرم و سبک می‌کنه خاطراتِ نورم و پررنگ می‌کنه هواییم می‌کنه کاش من هزار سال عمر داشتم و هر هزار سال هواییِ حسین علیه السلام بودم

تو امتحانای خرداد شهید رئیسی رو از دست دادم بعد افتادم تو انتخابات نفهمیدم کِی تابستون شد کِی شد ۲۲ تیر برنامه داشتم برای تابستون اما حتی هنوز خستگی در نکردم همه‌چی رو گذاشتم برای مشّایه الآن تا نزدیکِ ظهر می‌خوابم اما خسته و له بلند می‌شم به خودم وعده‌ی سه ساعت خوابِ تو موکب رو دادم که شااااااااااارژ و زنده ازش بیدار می‌شم

این روزا روزی دو وعده غذا می‌خورم و تبدیل نمی‌شه به انرژی به خودم وعده‌ی موکب به موکب خوراکی دادم که هر یه خرماش حتی قدرِ قوتِ یک سال بهم انرژی می‌ده

به پاهام وعده‌ی آسمون‌نَوَردی دادم

به چشم‌هام وعده‌ی نورچرونی دادم