تو امتحانای خرداد شهید رئیسی رو از دست دادم بعد افتادم تو انتخابات نفهمیدم کِی تابستون شد کِی شد ۲۲ تیر برنامه داشتم برای تابستون اما حتی هنوز خستگی در نکردم همه‌چی رو گذاشتم برای مشّایه الآن تا نزدیکِ ظهر می‌خوابم اما خسته و له بلند می‌شم به خودم وعده‌ی سه ساعت خوابِ تو موکب رو دادم که شااااااااااارژ و زنده ازش بیدار می‌شم

این روزا روزی دو وعده غذا می‌خورم و تبدیل نمی‌شه به انرژی به خودم وعده‌ی موکب به موکب خوراکی دادم که هر یه خرماش حتی قدرِ قوتِ یک سال بهم انرژی می‌ده

به پاهام وعده‌ی آسمون‌نَوَردی دادم

به چشم‌هام وعده‌ی نورچرونی دادم

به ریه‌هام وعده‌ی وَٱلصُّبحِ إِذَا تَنَفَّس دادم

به گوش‌هام وعده‌ی نمشی مع الحجه دادم

به قلبم وعده‌ی تپش‌ تپش بهشت دادم

به مژه‌هام وعده‌ی غبارِ پای زوّار الحسین دادم

به دست‌هام وعده‌ی لمسِ خاکِ مشّایه دادم

به اشک‌هام وعده‌ی سیلاب دادم وقتی یه عِراقی خطابم کنه: هَلَبیکم یا زائر بوسجّاد

آخ یا بوسجّاد یا بوسجّاد بِفِداک یا بوسجّاد

چقدر کم دارمت یا بوسجّاد