یک مثال: می‌گفت اگر کسی که به کابینه‌ی دولت معرفی می‌شود خانم باشد ده امتیاز داره، آقا باشه امتیاز نداره... مگه خانم یا آقا بودن در کار اجرا ملاک هست؟ مگه توانمندی ملاک نبود؟!   می‌گفت اگر نفری که معرفی می‌شود از مذاهب رسمی اقلیت کشور باشد امتیاز بیشتری دارد و اگر مسلمان شیعه باشد امتیازی ندارد...   مگه توانمندی ملاک نیست؟ چرا به مذهبش امتیاز می‌دید؟! توانمندی شعارشون بود. باید یواشکی زیرش می‌زدن. اما با شجاعت وَ روی آنتنِ صداوسیمای ملت زیرش زد...

داره به تدریج اتفاقای خطرناکی می‌افته... به تدریج. بی‌سروصدا. یواش‌یواش.

نمره‌ی ناحق به مفت‌خور دادن به تدریج به‌مرور یواش‌یواش شد انعطافِ معلمی... هدایتِ تحصیلی... مدارای با دانش‌آموز... حسِ مثبت دادن به دانش‌آموز... گِرد کردنِ نمره... مانع از زدگی از تحصیل... شما دیگه هیچ کجای این سرزمین نمی‌تونی به کسی اثبات کنی نمره‌ی مفت دادن به مفت‌خور «حرام» است و «حق‌الناس»!

شما بودید این لحظه چه واکنشی داشتید؟!

یه مرور کنید زندگی‌تون رو. فردی. تدریج‌ها رو می‌تونید پیدا کنید؟ یا اون‌قدر حل شده که حتی به چشم‌تون نمیاد...

دروغ‌هایی که باور کردید رو می‌تونید شناسایی کنید؟

خانوم ببینید چه پولدارن😍 چه خوراکی‌هایی😍 چقدر زیاد😍 خوش به حالشون😭 خارجیا خیلی خوشن😭 پولدارن و هرچی دلشون می‌خواد می‌خرن😭 همه‌چیشون اندازه‌ی پولِ همه‌ی مردمه😭 ولی ما چی؟! کدوم یکی از این خوراکیا تو یخچالمونه؟!😭 هوم! واقعا قشنگه و هوس‌برانگیز😊 فقط عزیزم گوشت و مرغش کو؟! من روستا و حاشیه‌شهر و شرق و غرب و جنوب و شمال، تو رفاه و سیل و زلزله و قحطی کار کردم، ضعیف‌ترین مردم هم این خوراکیای خوشمزه‌ای که شام و ناهار نمی‌شه و رفعِ گرسنگی نداره، ندارن اما گوشت و مرغ رو، شده در ضعیف‌ترین کیفیت، دارن! داری از این کلیپا گوشت و مرغشونم بچینه ببینیم لذت ببریم؟😊 #دروغ‌های‌زیبا #تدریج @sarbehrah

سوال اربعینی پاسخ بدم:

سلام عاقبت‌تون بخیر نمی‌دونم تا حالا مشرف شدید یا خیر، حتما اثر داره! حتما! ببینید عراقی‌ها دقیق روی کوله‌ی شما رو می‌خونن، کشورهای دیگه، ادیان دیگه. حتی هم‌وطنای خودمون. یه سال داشتم کوله‌م و پر از پیکسل کردم. الان گرونمه پیکسل بخرم. شهدا و شعارهای اسلامی بود. جدا از اینکه می‌دیدم پشتم عده‌ای آروم در حرکتن که بتونن پیکسلام و ببینن، هرجا برای آب توقف داشتم یکی سر می‌رسید ازم خواهش می‌کرد فلان پیکسل رو بدم بهش. یادمه با یه پیکسل روی کوله رسیدم کربلا. بقیه رو هدیه دادم ازم خواستن. یا در فتنه‌ی چند سال پیش که پرچم سفارت‌مون در بغداد رو آتیش زدن، با رفیقم کار کردیم شعار ایران و العراق، لا یمکن الفراق رو پوستر کردیم و نیمی از شعر با پرچم عراق رو‌ من روی کوله زدم، نیمی از شعر و پرچم ایران رو دوستم. چون همیشه دوشادوش هم راه میریم بسیار کار نمادین زیبایی شد و بسیار دیده شد. تا مباحثه و جنجال حتی. عراقی‌ها از ما تشکر میکردن و خانم‌ها به دیده‌بوسی میومدن و موکب‌دارها تحسین می‌کردن. ایرانی‌ها هم همین‌طور. تک‌وتوکی هم مخالف بودن و متاسفانه سکولار که خودش باعث مباحثه میشد. یه سال هم روی کوله‌هامون محور مقاومت کار کردیم، فکر می‌کنم زمان داعش بود. پرچم‌های لبنان، سوریه، عراق، یمن، افغانستان، پاکستان، کشور خودمون پخش بود بین اعضای کاروان، اون سال از کشورهای دورتر مثل هند، آلمان، آذربایجان خیلی ازمون سوال می‌پرسیدن. یه آقای خارجی که یادم نیست از کجا بود از خودم پرسید این پرچما چیه روی کوله‌ت. محور مقاومت و داعش رو براش گفتم. شما بگو یک نفر، اون یک‌نفر از ما عکس گرفت، اون عکس و به یک نفر دیگه نشون بده حرفای ما رو بهش بگه میشه دو تا. میشه اثر. هم تبیینه. هم وحدت. خیلی‌ها میومدن با ما عکس بگیرن فقط به خاطر تبلیغات‌مون حالا با پرچم یا نصب روی کوله. از طرفی فقط آدم‌ها نیستن. اگر از مسیر اصلی نجف به کربلا برید و عمودهای مشهور، منظورم اینه از طریق العلما و اینا نرید، تو جاده‌ی نجف تا کربلا کلی دوربین از شبکه‌های مختلفه. از شبکه جهانی مردک شیرازی بگیرید تا رسانه‌های مهم قاره‌ی استرالیا. یکی از اصلی‌ترین کارهام همیشه جلوی دوربین‌های خارجی رفتن و دو کردنه (علامت پیروزی) :) نه به شوخی! که کاااااااملا با نیت و هدف. پرچمی دستمون باشه یا روی کوله نصب داشته باشیم و می‌گیریم جلوی دوربین‌ها. دو می‌کنیم. تصویر دختر ایرانی رو اون جور که شایسته است (به ظاهر منظورمه چون حجابمون درسته، منظورم باطن نیست. ظاهری که پوشش کامل، حجاب دقیق، نه عبا و آرایش و زینت و این چیزا داشته باشیم. محجبه‌ی بی‌جلب توجهیم خدا رو شکر) رو به رخ عالم میکشیم. که بدونن دختران ایرانی دغدغه‌مند، حساس به وقایع، فعال، بانشاط، همراه با پوشش کامل هستن. حتما اثر داره. خودم پریروز پرچم فلسطینم و سفارش دادم و چند روز دیگه به دستم میرسه. شعبان پرچم‌دار امام زمان ارواحنا فداه بودم، اربعین به امید خدا پرچم‌دار مظلومیت غزه هستم. روی کوله‌م هم تصویر شهیده فائزه رحیمی هست چون هم معلمه❣ هم دوست داشته اربعین بره اما مادرشون اجازه ندادن و روزی‌شون نشده. بالای عکس هم می‌نویسم قدم‌هام به نیت شهیده فائزه رحیمی نذر تعجیل در ظهور. ان‌شاءالله با همین کارهای کوچیک، یاری‌دهنده‌ی نیت‌های بزرگ باشیم🌿✌️

من کلی گشتم. پیدا نکردم رهبری فرموده باشن رئیس‌جمهور رجایی رو الگو قرار بدید. پیدا کردید برام بفرستید. فقط و فقط آقا درباره‌ی شهید رئیسی فرمودن مسیرشون رو الگو قرار بدید. چرا؟ برید و خصوصیات‌شون رو فردی و اجتماعی بررسی کنید. یکی‌ش صداقته. شهید رئیسی در منصبی که قبلی‌ها به دروغ آلوده‌ش کردن، جز راست نگفت. از گفتنِ «نشد» خجالت نکشید. نگفت غرورم چی؟ نگفت حزب مقابلم آتو می‌گیره... راست گفت. راست گفت. به خدا راست‌گویی مهمه!  رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا صداقت نه فقط به معنای دروغ نگفتن، خیلی فراتر صداقتِ در عمل حتی! من ۹ ماه درگیر مردک شارلاتان بودم... به خدا هرکی دیگه بود کم میاورد... دیدم که می‌گم؛ همه‌ی همکارام ماه اول با اولین چالش، نمره دادن... من سختم بود ولی دردم نبود دردم چی بود؟ این‌که باید هرجا می‌رفتم می‌گفتم این نمره باطله... روش خواستنش باطل‌تره... حرف این مرد باطله... شما یارانِ باطل شدید... دردم این بود هیچ‌کس از باطل دردش نمیاد... این درده که نسبت به دردها بی‌حس شیم... تدریج! به خدا اتفاق بزرگ و وحشتناکیه که سیاستی رو که شهید رئیسی بهش صداقت و متانت و وقار داد دارن با چشم تو چشم دروغ گفتن به نجاستش می‌کشن الناس علی دین ملوکهم به خدا ظریف داره لقمه‌ی ناپاکی دهانِ ملت می‌ذاره فقط عاشقِ مشی رئیسی بودن کافی نیست وگرنه بعد از انی سلم لمن سالمکم حرفی از حرب و دشمنی نبود! تولی بعدش تبری. اگه از ظریف متنفر نیستید، نخونید حرب لمن حاربکم! اگه از دروغ گفتن شجاعانه‌ی ظریف دردتون نمیاد، حتما یه فکری به حال خودتون بکنید! نگید تک‌خور بود، ظهور و تنها خواست. من دارم بهتون می‌گم کدوم سنسورهامون و دارن به کما می‌برن... خودتون و به دروغ حساس کنید! اون‌قدری که اگه برید تو کوچه و ببینید دارن تو خیابون زنا می‌کنن حالتون خراب می‌شه و بهم می‌ریزین شیعه بااااااااید از دروغ همین‌قدر چندشش بشه و بهم بریزه به خدا اگه دروغ برامون عادی بشه بعدش دیدنِ زنا تو خیابون هم برامون عادی می‌شه... چهار سال بعد و از الآن چاره کنید! دیدید که تو یه هفته نمیشه معجزه کرد! لعنتی‌ها دیدید! چقدر فریاد بزنم کار مستمر کنید؟ چقدر فریاد بزنم کار فرهنگی یک‌شبه نیست؟ چقدر فریاد بزنم صبور باشید و ثابت‌قدم پای کار؟ چقدر فریاد بزنم از این اخلاق زشت‌تون که تا به طرف لبخند می‌زنید انتظار دارید محجبه شه و تا یه برنامه‌ی یک‌ماهه‌ی فرهنگی و عقیدتی ریختید انتظار دارید نوجوونه و جوونه پیامبر بشه دست بردارید؟ اگه خودتون عرضه ندارید حداقل جلوی ما رو نگیرید... این‌قدر مزاحم‌مون نشید... دردم اینه اردوی جهادی شب سوم مسؤول آقا نشست بین‌مون گفت خب! مشکلات روستا رو بگید! همه تند و تند شروع کردن به اراجیف بافتن! من و رفقا چشمامون گرد بود! تو سه روز چطور فهمیدی این روستا روابطِ ضربدری داره؟! تو سه روز چطور فهمیدی بچه‌هاش میل به فرار دارن؟! تو سه روز چطور فهمیدی دانش‌آموزاش از دم کندذهنن؟! دردم اینه که اون مسؤولِ احمقش و مسؤولینِ احمق‌ترش اردوی جهادی رو کردن فرم! تو فرم نوشتن آسیب‌شناسی روستا! بعد گفتن بعد از ده روز برگشتین و این فرما خالی بود امتیاز ندارین چون یعنی کاری نکردین! مختار به بن‌کامل گفت می‌دونی چرا نتونستی حرمله شکار کنی؟ چون می‌خواستی دست پر بیای پیش امیرمختار! خلوص و خدمت و درد مردم داشتن رو از جهادی گرفتن جاش فرم دادن دیگه کسی کاری نمی‌کنه عیب‌تراشی می‌کنن فریب می‌دن دروغ‌سازی می‌کنن که دست خالی جلسه‌ی مسؤولین نرن... به خدا اگه از همین حرفا دردتون نمیاد درست قد این‌که تو خیابون زنا ببینید مشکل دارید! اساسی مشکل دارید! یه فکری به حال خودتون بکنید!

حالم حالِ تیراندازیه که همه تیرهاش و شلیک کرده و هیچ‌کدوم به هدف نخورده...

من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی...