من اعتراضم و نمی‌برم تو روضه‌ی امام حسین علیه السلام، چادر بکشم به صورتم، های های گریه کنم، بعدم چایم و بخورم و از همسایه‌ی بدحجابم خداحافظی کنم و دم در با طبقه بالایی غیبتِ طبقه پایینی رو بکنم و بعد برم خونه‌م و ببینم ماهواره سریال ترکیه‌ای جدید چی داره(!) من اعتراضم و نمی‌برم دورِ کعبه که بعد از طوافم، دو رکعت نماز بخونم و دعا کنم خدایا خودت به داد ما برس(!) بعد هم پول بریزم به شکم آل سعودِ وحشی که سوغات بخرم و برگردم خونه‌م و خوشحال باشم حاجی شدم و اعمالم و انجام دادم و دیگه وقتشه بمیرم(!) من اعتراضم و نمی‌برم مسجد جمکران، سه‌شنبه به سه‌شنبه بیفتم دنبال دیدن امام زمان که فقطططط ببینمش و بعدم دوباره برگردم زندگیم و بکنم(!) نه! نه! نه! من حکومتِ عدل می‌خوام! عدل اجازه می‌ده من پی‌اچ‌دی‌ بگیرم! عدل فضای کار جهادی به من می‌ده! عدل شاگردام و از فساد و ویرانی نجات می‌ده! عدل برادرم و عاقبت‌بخیر می‌کنه! عدل طیبین رو به طیبات می‌رسونه! عدل باگ‌های وجودیِ من رو اصلاح می‌کنه! عدل آقای جلیلی رو انتخاب می‌کنه! عدل کجاست؟ در حکومتِ امام. من امام رو در حکومت می‌خوام برای زندگی کردنم. نه چند دقیقه در خیمه‌ای در بیابون برای حاجت خواستن(!)

ظهور بخواید. بیابان‌گَردِ اربعین می‌شید.

فرق ضرر با خسران می‌دونید چیه؟ شما وقتی ضرر کنی، اصل مالت رو از دست نمی‌دی، فقط سود نکردی. اما وقتی خسران کنی، هم سود نکردی، هم اصل مال رو از دست دادی. اگه اربعین نری خسران کردی. پای حرفم امضا می‌زنم: سربه‌راه.

اگه از گرما می‌ترسی و نگران تن و بدنتی ظهور هم بشه از یه چیزی می‌ترسی و بهانه می‌کنی.

اگه الآن نتونی مرخصی بگیری ظهور هم بشه امام هم بیاد مرخصی نمیگیری! امام در آستانه‌ی حکومته و تو به بهانه‌ی کار مردم دستمه به امام نمی‌شتابی!

نگران بچه‌تی از گرما مریض نشه؟ پس حتما نگرانش می‌شی تو ظهور خش روش نیفته و نمی‌فرستیش پی امام!

پول برای چاله‌چوله‌های مهم‌تر زندگی می‌خوای؟ وقتِ ظهور چاله‌چوله‌های مالی بیشتر هم می‌شه و اونجا هم عقب می‌کشی!

بابات اجازه نمی‌ده؟ یعنی نمی‌تونی همون‌جوری که راضیش کردی برات گوشی بخره، تخت بخره، بذاره بری شمال... راضیش کنی؟! ظهور شه هم همینه، چون دغدغه‌ت نیست رضایت نمی‌گیری!

کاروان پیدا نکردی؟ همسفر؟ پس ظهور هم شه، می‌شینی گوشه‌ی خونه!

امروزِ شما در واکنش به مسأله‌ی اربعین و فلسطین فردای شماست در واکنش به ظهور. پای حرفم امضا می‌زنم: سربه‌راه.

در حالت طبیعی همه قهرمانیم :) همه اللهم عجل لولیک الفرج‌گویان :) همه فدایی رهبر :) آماده‌ایم آماده :) بحران فقط جنگ نیست که وعده‌ می‌دی اونجا می‌خوای سنگ تموم بذاری :) بزنگاه‌ها بیشتر از جنگه؛ اربعین امر به معروف و نهی از منکر فرزندآوری در شرایط سخت اقتصادی ممکنه اشتباه کنم، اما تحلیل و هوش سیاسیم می‌گه در ایران جنگ به اون صورت اتفاق نمی‌افته. یعنی کشوری جرأت نمی‌کنه به ما بمب و موشک بزنه. فتنه‌های داخلی داریم، همه تمرکز دشمن هم روی داخله. ولی جنگ پیش نمیاد. جنگ خیلی ساده است! ما قبلا با دست خالی جنگِ با دنیا رو برنده شدیم. الآن که دستمون پُره و اربابِ منطقه‌ایم کسی هوس نمی‌کنه با ما سرشاخ شه. بزنگاه‌ها پیچیده‌ترین مبارزه‌ی ماست. حدیث و روایت هم نبود، دو دو تا چهار تای عقلی کنید به حرفم می‌رسید. اربعین محکِ شما به وقت ظهوره. از من گفتن بود :)

خانوم؟ جانم! چرا ماسک زدید؟! سرما خوردم. خب بردارید. شما ازم می‌گیرید. خب بگیریم! بردارید! این چه حرفیه! خانم اگه ماسک‌تون و برندارید میایم بوس‌تون می‌کنیم که حتما سرماخوردگی بگیریم! ای بابا! حالا چرا پیله کردین به ماسکِ من؟! می‌ریم دهم از شما دور می‌شیم... دلمون تنگ می‌شه... بذارید بیشتر صورت‌تون و ببینیم... [.............]