سلام بر تانکرهای بی‌آب...

سلام بر تنورهای سرد...

سلام بر قوریِ جامونده از اربعین با ته‌مونده‌ی شایِ عِراقی...

سلام بر مشّایه... آخ... سلام بر مشّایه...

سلام بر خیالِ ظهور...

سلام بر رؤیای آرامش...

سلام بر امیدِ وصال...

آخ... فراق و وصل می‌کُشد مرا به یک میزان...

سلام بر امامِ قریبِ مشّایه............

هیچ‌چیز و هیچ‌کس نمی‌تونه امشب آرومم کنه جز بیدار شدن در موکبی حوالیِ عمود هفتصد و چهارده... جز مشّایه... جز امیدِ رفتن و رسیدن... جز هوای حسین علیه السلام... جز خیال ظهور... جز موکب‌داری که صدام کنه زائر بوسجّاد... آخ

خانم علوم که پارسال با نهم دویی‌ها مشکل داشت، امسال هم با نهم یکی‌ها چالش داره! این‌بار طرفش و نمی‌گیرم، بلکه موقعیت فراهم شه تو سرشم می‌زنم! کلاسامون روبه‌روی هم بود. دخترا انشا می‌نوشتن و من به خاطر بیماری و بدن‌درد کوله‌پشتی نبرده بودم که اسپیکرم همراهم باشه. موسیقی نبود و کلاس آروم بود. صدای خانم علوم رو می‌شنیدم. سر یه ماجرایی با دخترا بحثش شده بود و ساعت گرفتم و شد ۲۵ دقیقه که با دخترا یکی_بدو کرد! ۲۵ دقیقه! دخترا ساکت می‌شدن، این زر می‌زد من مثل شما بی‌ادب نیستم باهاتون کل‌کل کنم! دخترا دوباره حساس می‌شدن و شروع می‌کردن بحث کردن! ۲۵ دقیقه تخریب و سرزنش و تهدید و نصیحت! اونا که تو اون سن هستن جای خود، من با این سن، تو کلاس روبه‌رو، داشتم از شدت عصبانیت منفجر می‌شدم! ۲۵ دقیقه روی مغز بچه‌ها بود! حقش همون نهم دویی‌های پارسال و فردوسه که بلد بودن جوری جوابش و بدن که اشکش دربیاد! امسالیا اَدای شاخ و درمیارن ولی دخترای خوبی‌ان. فقط یه معلم احمقه که با بچه‌هاش یکی_بدو می‌کنه! فقط یه مادر احمقه که بیشتر از اون‌که بچه‌ش و بشنوه، نصیحتش می‌کنه! شانس بیاره وقتی تو دفتر داره بد دخترا رو می‌گه من نباشم وگرنه جوابش با من.