به شادیِ دلِ همه دخترای افغانستان که یا آواره شدن و «اتباع»... یا محبوسِ خونه شدن و محروم از تحصیل؛ الله اکبر✌️

به شادیِ دلِ همه دخترای سوریه که امیدشون ناامید شد؛ الله اکبر✌️

به شادیِ دلِ همه دخترای عِراق که تو جنگ چشم به دنیا باز کردن و تو جنگ راه رفتن یاد گرفتن و تو جنگ اولین کلمات رو به زبون آوردن و تو جنگ دردهای بلوغ رو از سر گذروندن و تو جنگ کنکور دادن و تو جنگ عروسی کردن و تو جنگ بچه زاییدن و تو جنگ مو سپید کردن و... آه؛ الله اکبر✌️

به شادیِ روحِ همه دخترای ایرانی که شب رو تشکِ صورتی‌شون خوابیدن و صبح خون‌شون به دیوارِ شهر پاشیده بود... آخ؛ الله اکبر✌️

نماز شکر بخونید؛ برای تشکر سوره‌ای، حدیثی، دعایی تقدیم کنید به اهل بیت علیهم السلام؛ من الآن فقط از یه چیز می‌ترسم که این‌قدری که به موشک‌هامون وصلیم به خدا وصل نباشیم... در حالی که ما با موشک پیروز نمی‌شیم، با خدا پیروز می‌شیم. همین حالا گوشی رو بذارید زمین و سجدهٔ شکر برید❣ الحمدلله ربّ العالمین خدایا شکرت به این عزّت و پیروزی❣ #ادبیات_جنگ

الحمدلله که در ریاست‌جمهوری آقای جلیلی جنگ نشد... خدایا من اون شنبه‌ای که صبحش فهمیدم سه میلیون نفر کمیم، نگفتم «کُلُّهُ خیر» بابتِ اون نگفتن؛ استغفرالله... باید بهت اعتماد می‌کردم... استغفرالله...

باور می‌کنین می‌ترسم چراش و ندونین و فکر و خیالِ بد کنین و از همه بدتر نشر بدید؟! پس می‌گم چرا! چون اگه ایشون رئیس‌جمهور بودن، مثل آقای رئیسی نمایندهٔ جبههٔ انقلاب بودن. جنگ می‌شد می‌گفتن این انقلابی‌ها جنگ کردن... چون ایشون رئیس‌جمهور بودن مثل آقای رئیسی نمی‌رفتن مذاکره. بعد اگر جنگ می‌شد می‌گفتن این انقلابیا نذاشتن مذاکره کنیم... خیلی فرق داشت تا الآن...

اللهم عجل لولیک الفرج؛ جنگ داره! حتی وقتی بیاد! همهٔ ادعاهامون محک می‌خوره... #ادبیات_جنگ

یا صاحب‌الزمان؛ برای روسفیدی‌مون دعا کنید...

صلح با سلطه‌گر؟! #جمع_ضدین_محال_است #ادبیات_جنگ

کانالای حزب‌اللهی دارن از تجربهٔ صلح لبنان می‌نویسن... که صلح کردن و رهبرشون رو ترور... دارن از تجربهٔ صلح عِراق می‌نویسن... که صلح کردن و آمار کشته‌هاشون چندبرابر شد... دارن از تجربهٔ سوریه می‌نویسن... که شل کردن و همه‌چی‌شون رو از دست دادن... نه به اعدام‌ها رو یادتونه؟! اون روزایی که واسه فالوور افتادید دنبال جذب حداکثری و ارزش‌ها رو زیر پا گذاشتید و ما گفتیم ذائقه عوض می‌کنید و به ما گفتید تندرو، اون روزا باید فکر الآن می‌بودید... خوش‌اخلاق‌های جذابی که تهش یک نفرم جذب نداشتین و دل بستین به بگوبخندهایی که خودتون رو شل کرد... دعا کردن بلدید؟ برید دعا کنید صلح نشه... برید دعا کنید مثلا وزیری... معاونی... رئیسی... تهدید نکنه استعفا می‌ده... برید دعا کنید آقا رو نذارن تو عمل انجام‌شده... برید دعا کنید که... اگه صلح شه دیگه نمی‌نویسم که دیگه قلم سلاح نیست و من مبارز نیستم کنج عافیت کجاست؟ صلح و برای عافیت می‌خوان دیگه؟ خدایا اگه بنا به صلح بود چرا تو یکی از این بمباران‌ها نبردی؟! من آدمِ خفّت بودم؟! من با جیبِ خالی یک صدم ناحق نمره ندادم و اخراج شدم، آدمِ خفّت بودم؟! نمی‌خوام ترور رهبرم رو ببینم... نمی‌خوام تجزیهٔ کشورم رو ببینم... نمی‌خوام فتنه‌های داخلی رو ببینم... به من رحم کن یا این‌قدر بجنگیم تا پیروزی یا ببر من و

اگه صلح شه ظهور و باختیم