۲۱. رو تختهٔ دوازدهم تجربی به نستعلیق شعر نوشته بودم. زنگ تفریح خانم ریاضی اومدن و گفتن چقدر خط شما خوبه! به بچه‌ها گفتم حیفم میاد خط ایشون رو پاک کنم😍❣ ۲۲. خانم عربی صبح که از راه رسید گفت سه‌شنبه‌ها رو دوست دارم چون شما اینجا هستید. شما رو می‌بینم خیلی شاد می‌شم🥲❣ ۲۳. مدیر گفت دبیرای فارسی همیشه فارسی می‌مونن از زنگ نگارش‌شون استفاده می‌کنن. چرا شما نمی‌کنید حالا که نمی‌خواید یک جلسه اضافه هم بگیرید؟ گفتم چون همکارام این کار رو کردن و حالا هیچ‌کس بلد نیست دو خط نامهٔ عاشقانه بنویسه... کسی حوصله نمی‌کنه دو خط کتاب درست بخونه... وصیت‌نامه‌ای نوشته نمی‌شه... نامه‌ای پُست نمی‌شه... همه کله‌هاشون تو گوشیه و مغزاشون نخالهٔ دماغ... تفکر رو کشتن و به‌جای خوندنِ شهید مطهری و فکر کردن، رفتن دورهٔ شهید مطهری که دیگران فکرهاشون رو کادوپیچ و با عکسِ شهید مطهری بهشون هدیه بدن(!) نگارش خط قرمز منه. شاید از فارسی برای نگارش بزنم، اما برعکسش هرگز. چون آرایه‌ها و دستور به‌کارشون نمیاد، اما به نوشتن محتاج می‌شن. مدیرم برام کف زدن و گفتن خوشحالم با مدرسه خفنه نبستی و روزیِ من شدی.

پایانی. یک نفر خیلی خوب درس جواب داد. تست‌های تحلیلیِ پای تخته رو که همه رد شدن رو کااااااامل توضیح داد. هم گزینه رو زد، هم تحلیل کرد چرا سه گزینهٔ دیگه نیست. بهش نمره دادم سه از دو. با تعجب پرسیدن یعنی چی؟ گفتم یعنی یک نمره اضافه دست من داره‌. هرجا نیاز داشته باشه بهش می‌دم. تشویقیِ هرکیه که فراتر از کلاس پیش بره. با حیرت گفتن تا حالا چنین چیزی نداشتیم. روی تخته نوشتم ۵۴ نمره. رو کردم به بچه‌ها و گفتم دو سالِ پیش شاگردی داشتم که ۵۴ نمره دست من داشت و هنوزم داره... یعنی همهٔ نمره‌هاش رو بیست گرفت و این ۵۴ نمره هم دست من موند... بچه‌ها پرسیدن کی و چطور؟ من احساس کردم قلبم از عشق و هیجان داره منفجر می‌شه... احساس کردم صورتم سرخ شده و اگر از خوب‌ترینم صحبت کنم، چشمام سرخ می‌شه... بحث رو عوض کردم. دخترا که مشغولِ تست شدن، زیرچشمی نگاه‌شون کردم... گمان نمی‌کنم این‌ها به خوب‌ترینم برسن... ارائه‌هاشون رو برام تو برگه آچهار آوردن... خوب‌ترین برام ماکت درست می‌کرد... دفعهٔ بعد پاور... بارِ بعد پادکست... خوب‌ترین همیشه خلاق بود... همیشه نو... دو سال شاگردم بود... نه اون و نه بلا رو ندیدم مقنعه و لباس و جزوه و موهاشون نامرتب باشه... همیشه تمیز... همیشه روی اصول... مذهبی نبودن ولی هر دوشون پاک از جنس مخالف بودن... چون مغرور بودن و غرور چقدر برای دخترها خوبه. قشنگ یادمه تو صندلی داغ از خوب‌ترین پرسیدم دوست پسر؟ با تحقیر گفت خانوم! این سؤال در شأن من نیست! عزیزم... معلومه که در شأنِ تلاشگرِ درس‌خون و خلاق و فعالی مثل شما این کثافت‌کاری‌های دخترای سطح پایینِ دم دستی نیست... بلا هم همین‌طور... هر دو بلوزشلواری میومدن اردو و شال‌شون کف سرشون بود، اما حتی یک بار ندیدم آرایش کنن. اینا کلی حرف داشت... کلی نکته... ماشاءالله و لا حول و لا قوة الا بالله. چقدر این دو تا رو می‌کوبیدم به سر شاگردمذهبی‌های معدود مدرسه که وراج و پلشت و درس‌نخون بودن... صف نماز میومدن ولی ظهرم تو پس‌کوچه‌ها با پسر می‌گرفتن‌شون... خوب‌ترینم؛ بلاخانوم؛ چقدر جاتون در کلاس‌هام خالیه... خوش‌به‌حال معلم‌هایی که شما رو دارن... و خاک‌برسر معلم‌هایی که نتونن کوه استعدادتون رو استخراج کنن... ❣

امضام و نفری چند بفروشم خرجِ مکه درمیاد؟!😂 دارم از صداوسیما برمی‌گردم😎 فشارم از اضطراب افتاده😁 از هرگونه توضیحِ دیگری هم معذورم🤭 امضا: سلبریتی سربه‌راه😍

یه خانوم تماس گرفت و گفت برای آفیش کردن‌تون باید اطلاعات شخصی‌تون رو داشته باشیم. دونه دونه پرسید و من جواب دادم. بعد دوستم با ماشین مشدی‌ممدلیِ بوقِ ده_یازده مذکور اومد دنبالم. تا خونه برگردم طول می‌کشید. من و برد کتابخونه دیوان فروغ امانت بگیرم. نداشت! منم تو کتابخونه لباس عوض کردم و راه افتادیم به سمت صداوسیما. تو راه عدس‌پلوی یخ بازم آورده بود😂 منّتم می‌ذاشت خیارشور برات آوردم عوضش😂 تندتند ناهار می‌خوردم و خیارشور و گاز می‌زدم که یهو وسطش ترکید و پاشید روی چادرم😂😂😂😂 تندتند چادرم و تمیز کردم. دوستم می‌خندید می‌گفت عیبی نداره، تو با این وضع از این در می‌ری تو، ولی وقتی از این در برگردی، یه آدمِ دیگه شدی... به بادیگاردهات فکر کن... به راننده... لکسوس ۵۷۰... بعد وسطِ رانندگی برگشته می‌گه من و دیگه یادت نمیاد از این در برگردی بیرون... وقتی رسیدم و خداحافظی کردم برم، بهم یه گلابی داد. گلابی رو گرفتم و از درِ صداوسیما وارد شدم. از درِ صداوسیما که اومدم بیرون، فشارم افتاده بود و رنگ صورتم گچ شده بود😂😂😂 گلابی رو از کوله درآوردم و گاز زدم. ترکید و پاشید روی چادرم‌😂😂😂😂 همون‌جا به دوستم زنگ زدم و گفتم متأسفانه هنوز همون آدمِ قبل از ورودم و تو رو به‌جا میارم! فردام با عدس‌پلوی یخ‌زده و خیارشور میای دنبالم دمِ مؤسسه؟😂😂😂😂

تا رسیدم خونه بابا گفت لباس درنیار، یه خونه تمیز پیدا کردیم به بنگاهیه گفتم دخترم هشت می‌رسه میایم ببینیم. از خستگی پا و کمرم درد گرفته بود ولی رفتم. تازه رسیدم و شام‌نخورده با این‌که گرسنه‌مه، یه لیوان چای با خرما آوردم اتاقم و در رو بستم که فقط سر بکشم و بخوابم تا صبح نشده و باز باید پاشم برم که برادرم با یه عااااااااالمه تخمه‌ای که برام خریده، اومد پیشم. تخمه‌ها شیرینیِ صداوسیماست که برام گرفته؟ نخیر! نوعی زیرمیزیه برای حرفی که قرار بود بهم بزنه و رودررو نتونست و رفت و بهم پیامک کرد: آبجی! من زن می‌خوام... می‌شه شما با مامان و بابا صحبت کنی؟ 😍😭 خدایا فکر کنم دستِ یکی از فرشته‌های مراقبِ زندگیِ من اشتباهی خورده روی دورِ تند! اگر ممکنه و زحمتی نیست، خواهش می‌کنم پیگیری بفرمایید. البته بازم هرطور صلاح می‌دونید😶‍🌫🙄

اربعین به من یاد داده کل زندگیم بشه یه کوله و بی‌توقف فقط برم. اربعین به من یاد داده خوب بخورم و خوب بپوشم و خوب زندگی کنم تا خوب توان داشته باشم به مسیر ادامه بدم و سالم به مقصد برسم که بهرهٔ بیشتری ببرم. اربعین به من یاد داده کل زندگی، سه_چهار روزه. بالاخره تموم می‌شه. اما این‌که چطور تموم بشه مهمه. اربعین به من یاد داده اگر تنبلی کنم، دیر و بیمار می‌رسم و «زمان و مکان»ِ میعاد رو از دست می‌دم. اگر بهانه بیارم، جا می‌مونم! اربعین به من یاد داده اگر تند و یه‌نفس برم، معنا و مبنا و کثرت و وحدت و جامعه رو از دست می‌دم و رنجور و خسته به مقصد می‌رسم و بهره‌ای نمی‌برم. اربعین به من یاد داده شکوهِ رسیدن با «همه» است. اربعین به من یاد داده برای لحظه به لحظه‌م تلاش کنم، اما هرچه هم در لحظه پیش اومد، مدیریت کنم و تلاش کنم از پا نیفتم. اربعین به من یاد داده همیشه آماده باشم. اربعین به من یاد داده با پایی که تاول زده، لنگ می‌زنه، با بیماری، در سرما، در گرما، در فتنه، در جنگ، در نفاق،... می‌شه به مقصد رسید اگه حواست از مقصد پرت نشه. اربعین به من یاد داده می‌شه شبهه شنید و فحش خورد و متهم شد و سختی کشید و طعنه چشید، اما متمرکز بر هدف و استوار بر عقیده، رفت و رسید. اربعین به من یاد داده نه از حمامی که باعث تهوعم شد دلگیر بشم، نه به موکبِ اعیونیِ کویتی‌ها دل ببندم. همیشه شوقِ «مقصد» داشته باشم و فراموش نکنم برای چی اصلاً پا به مسیر گذاشتم. اربعین! اربعینه که زندگیم رو دست گرفته... اربعینه که سبک زندگی بهم داده... وقتی می‌نویسم اربعین زندگیِ من رو اِحیا کرد، یعنی این‌ها! ❣اربعین❣

در مورد وقایعی که حین امربه‌معروف و نهی از منکر براتون پیش میاد هم دو نکته رو از پیام‌هاتون استخراج کردم و مشترک دیدم. شما چرا فشار عصبی می‌گیرید؟ چرا حرص می‌خورید؟ تقریباً غالب پیام‌هاتون این موارد رو داشت. رک بگم؟ چون حین امربه‌معروف توهم دارید پیغمبرید! نیستید ولی! نیستیم! من و تو پیامبر نیستیم و برای ارشاد و هدایت و جذب کسی امربه‌معروف نمی‌کنیم! بلکه داریم تکلیف‌مون رو انجام می‌دیم. آخ که کی مذهبیا به این تکلیف برسن! مشکل تربیتیه که دنبال جذب و هدایتیم نه تکلیف ها! از تربیتای ساده شروع می‌شه؛ پسرم برای زنگ تفریحت خوراکی بیشتر گذاشتم به اون دوستت می‌گی چیزی نمیاره هم بدی، ثواب داره، اونم گناه داره! آخی! چه پروانه‌ای! چه بلوری! چه گوگولی! پسرم برای زنگ تفریحت بیشتر خوراکی گذاشتم به اون دوستت که گفتی هم بدی. یادت نره ها! این وظیفته. حق نداری نسبت به اطرافت و آدم‌ها بی‌تفاوت باشی. شاید کار ما مشکلی رو حل نکنه، ولی باید همونی که از دستمون برمیاد و انجام بدیم. اوه چقدر واقعی! بچه دفع نمی‌شه؟ بچه زده نمی‌شه؟ چرا از زده شدن می‌ترسید؟ اصولاً چرا می‌ترسید؟ کسی بخواد زده بشه امروز با شما نشه، فردا با یکی دیگه می‌شه! اونی که سرِ اشخاص جذب شده امروز نه فردا سر اشخاص هم دفع می‌شه! پس از چی می‌ترسین؟! درست عمل کنید جذبم داره. والا به قرآن من با اصول جلو می‌رم همه مدرسه جذب منن، این معاون پرورشی و معلم دینی که باج می‌دن، کوتاه میان جذب کنن، هیشکی دورشون نیست! امربه‌معروف وظیفه‌مونه! بشه نشه به من و شما مربوط نیست که فشار بهمون وارد شه! اون مشکل ظاهری داره من و شما مشکل دیگه.

دومین مورد ناراحتی‌تون از فُحشاست. اول این‌که روش‌تون رو اصلاح کنید. من از هر بیست مورد امربه‌معروفم، یک مورد یا دو مورد فحش می‌دن. واقعاً و حقیقتاً خیلی باور نمی‌کنم می‌گید گفتم و فحشم داد. خب چی گفتید؟ چه‌طوری گفتید؟ مهمه. پس اول اصلاح روش داشته باشید. در امربه‌معروف تصور کنید دارید با بچه حرف می‌زنید. نادونه و متوجه نیست. چطور دلسوز و با عطوفتید؟ قاطعیت جای خودش ها! با شل بودن قاطی نکنید! بی‌زحمت کمی باسلیقه و ظرافت فکر کنید فحوای کلام رو بگیرید! بچگانه کانال نخونید! اون یکی_دو‌ موردی که فحش می‌دن هم خب بدن! مگه قرار بر انجام تکلیف نبود؟! تکلیف! تکلیف! ببینید! من و شما با امربه‌معروف و نهی از منکر به هیچ‌کس لطفی نمی‌کنیم(!) منتی سر هیچ‌کس نداریم(!) توهمی نداریم(!) پیغمبر نیستیم(!) دنبال جذب نیستیم(!) قشر خاکستری رو دفن کنید، چون این یعنی خودت و قشر نورانی و سفید می‌بینی(!) این اومانیسم دینی رو از خودتون بزدایید(!) بلکه باید بررسی هم بکنیم ببینیم اگر کم گذاشتیم تنبیه هم بشیم! چون تکلیف‌مونه! تکلیف! درس خوندن تکلیف شاگردامه! وقتی نمرهٔ کامل می‌گیرن تشویقی در کار نیست! وظیفه‌شه! من خیلی تربیتی همیشه این و می‌گم! خانوم برگه‌م تمیزه مثبت می‌دید؟ خیر! وظیفته عزیزم! هنر نکردی! خانوم سر موقع کلاس رسیدم مثبت می‌دید؟ خیر! وظیفته عزیزم! هنر نکردی! تشویق مال وقتیه که فراتر از وظیفه‌ش عمل می‌کنه! هم درس می‌خونه هم به بغلیش یاد می‌ده! من تو بسیجیا و اردوهای جهادی دیدم طرف نماز شب می‌خونه ولی نماز ظهرش اول وقت نیست تو جلسه فرهنگیه(!) منتظرم هست زندگیش نورانی شه! توهم هم داره نوجوان‌ها رو از تباهی نجات داده😶 بابا پیامبرِ امّت! کجایی بیام تبرکی بگیرم ازت؟😂 حاجی تو وظیفه‌تو انجام نمی‌دی تشویقم می‌خوای؟ نمازای واجبت که تکلیفته رو مراقبت کن اون‌وقت نماز شبم خوندی نور می‌تابه! اگر باورتون به امربه‌معروف و نهی از منکر و هر قدمی برای اعتلای اسلام تکلیف‌محور باشه فحش که هیچی کتکم بخورین به کتف چپتونم نیست! الآن فحش خوردین مُردین؟😁 نه دیگه! از کنار سگی که پارس می‌کنه با لبخند و چشم تو چشم عبور کنید.

با این سؤال هم حوصله‌م رو سر بردید😂 گفتم عمومی جواب بدم. فقط قبلش بیاید بهم بگید مراقبه چیه؟ فرض کنید می‌خواید من رو توصیه به مراقبه کنید. بگید چی کار باید بکنم؟ بعد من میام و پاسخ می‌دم.

دوست اصفهانیم تازه امربه‌معروف رو شروع کرده. از صحبت فعلاً می‌ترسه. رفته همونی که می‌خواد بگه رو روی برگه‌های معمولی نوشته😍 کیفش پر بود از این برگه‌ها! تا ان‌شاءالله زود به گفتگو برسه❣ کسی بخواد کاری رو بکنه دنیا هم مقابل و علیه‌ش جمع شن می‌کنه. کسی هم نخواد کاری رو بکنه دنیا هم کنیز و غلامش بشن نمی‌کنه.

چقدر براش مهم بوده... چقدر به دلش نشسته... الحمدلله که به این مسأله توجه کردم. به‌لطف خدا براش مسابقات گویندگی، اجرا، خبرنگاری هم پیدا می‌کنم. به دعای امام زمان علیه السلام شاید هم مسیری رو به قرآن باز شد برای صدای بهشتی‌ش❣