بچه‌ش یک‌ساله‌ونیمه‌‌ست. تپل و سنگین. با کلی لباسِ گرم و کاپشن و شالگردن و کلاه و دستکش. به بغلش گرفته. یه مادر معمولیه. چادرش کش نداره. چادرش رو گوشهٔ لبش گرفته به دندوناش. یه پرچمِ ایرانِ کوچولو داره. از اینا که می‌ذارن گوشه ماشین تو حرکت تندتند می‌رقصه. می‌ده دستِ بچه‌ش، می‌گه ببر بالا تکون بده! ببر بالا. ببر بالا تکون بده مادر! بعد دست بچه‌ش و می‌گیره و می‌بره بالا و تکون می‌ده. بچه‌ش نمی‌کنه. نماهنگ پخش کردن و همه نور موبایلا رو بالا گرفتن و پرچم‌ها رو می‌رقصونن. این از نور و صدا به ذوق اومده. اونی که از مادرش می‌شنید رو یاد نگرفت، اونی که می‌بینه رو زود یاد گرفت. دستِ کوچولوی تو دستکش رو که پرچمِ کوچولوش و گرفته، می‌بره بالا و شروع می‌کنه به رقصوندن. مادرش ذوق می‌کنه. چادرش و محکم می‌ذاره لای دندوناش، پرِ چادرش رو هم زیر بغلش که جلوش باز نشه، بچه‌ش و از آغوشش می‌بره روی دستاش و دستاش و می‌بره بالا! بچه‌ش پرچم و تکون می‌ده و مادرش با کمی از دهانش که درگیر حفظِ چادرشه، رجز می‌خونه: ماشاءالله مامان نبینُم پرچم بیه پایین... بارِک‌ِالله پسرُم دستته ببر بالا رهبر ببینَه دلش شاد شَه... آفّرین پسرُم... بالا! دستته ببر بالا مامان. ببینَه‌ت آمریکا، ببینَه‌ت ترامپ، ببینَه‌ت اسرائیل... ذلیل شن بی‌پدرا... خدای من... خدای من... آمریکا این‌بار داره با کیا می‌جنگه؟! ما رو از چی می‌ترسونه؟! سبحان الله... #حزن‌وحماسه

که جانِ من فدای ایران❣

وقتی دستام آزاده و می‌تونم بنویسم یعنی عَلَم دست به دست شده اما زمین نیفتاده :) عیبی نداره، بازم عَلَم می‌سازم. این‌که می‌بیننش، وامیستن، می‌خونن، عکس می‌گیرن، به بقیه هم می‌گن ببینن، بعد ازم می‌خوانش یه کِیف دیگه داره :) هفت_هشت تا پسربچهٔ شاید کلاس سوم_چهارمی بودن. از روی سخت خوندن‌شون می‌گم. به‌خاطر نقاشی‌هایی که کشیدم و با مدادرنگی رنگ کردم که بچه‌ها هم دوست داشته باشن، اومدن وایسادن جلوی من و هم‌تیمی‌م. که تابلومون و بخونن. خوندن و با لبخند به ما نگاه کردن. بعد دویدن رفتن دوستای دیگه‌شونم بیارن که تابلو رو ببینن. من به یارم گفتم بیا بچرخونیم نوشتهٔ پشتش بیاد اینا تعجب کنن چطور یهو عوض شد :)) بله من معلمِ شیطونی هستم :) اینا که برگشتن دیدن عه! نوشته و نقاشی‌ها عوض شده! وای بگردم دور قیافه‌هاشون :) انگار جادوگری اومده و اجّی مجّی لاترجّی خونده و چوب جادوش و تکون داده و همه‌چی عوض شده! من مثل قبل ایستاده بودم و حواسم بهشون بود، ولی یارم نتونست قیافه‌هاشون و تحمل کنه و نخنده :) زد زیر خنده :) پسرا بهش نگاه کردن و یکی‌شون که زبل‌تر بود من و دور زد که پشت تابلو رو هم ببینه. وقتی دید گفت اِنااااا! گُفتُم نقشه ایران داشت! هر دو وَره کشیدن! 😍 مردانِ فرداهای آبادِ سرزمینم❣ #حزن‌وحماسه

زنده‌ایم از دم چنین مردان گور خود کنده دشمن جانی تازه آغاز راه فتح ماست کلّنا قاسمِ سلیمانی❣🇮🇷

۱. آقای نوری همدانی انتقام از قاتلینِ آقام رو واجب اعلام کردن. ۲. آقای فاضل لنکرانی ثواب حضور شبانه در تجمعات رو از نمازشب بالاتر دونستن. ۳. آقای مکارم شیرازی حکم جهاد با آمریکا و اسرائیل دادن و گفتن این انتقام‌جویی وظیفهٔ دینی همهٔ مسلمونای جهانه. ۴. 1⃣آقای جوادی آملی گفتن امروز ریختن خون ترامپ و صهیونیست‌ها خواستهٔ امام زمانه. 2⃣آقای جوادی آملی کلاس‌هاشون رو برای شرکت در تجمعات شبانه تعطیل کردن. (تعدادی به بهانهٔ کنکور و درس خوندن شب‌ها تجمع نمیان...) 3⃣آقای جوادی آملی برای مردمی که تجمعات شبانه شرکت می‌کنن گریه کردن و اونا رو فرشته‌های الهی نامیدند. ۵. آقای جاودان گفتن جمع شدن مردم در خیابون جهاد دفاعیه، ترک نکنند. ۶. آقای سیفی مازندرانی گفتن جنگ و قتال بر همهٔ شیعیان جهان تا رفع کامل فتنه واجبه. ۷. آقای محمدی قائینی گفتن تهاجم به دشمن آمریکایی_صهیونی بر همه واجبه.‌ ۸. استادانِ درس خارج حوزهٔ تهران بیانیه دادن جهاد علیه آمریکا و صهیون واجبه. ۹. آقای مروی ثواب شرکت در تجمعاتِ شبانه رو بیشتر از تهجّد شبانه دونستن. ۱۰. آقای فلاح‌زادهٔ زلال احکام فرمودن شرکت در تجمعات شبانه واجب عینیه. ۱۱. آقای یزدان‌پناه فرمودن تجمعات شبانه، شهیدِ زنده پرورش می‌ده. (آخرین به‌روزرسانی ۲۲ فروردین ۱۴۰۵) (بقیه‌شون مُردن؟!) (هزار بار دیگه عمر کنم بازم پام و نمی‌ذارم به حوزهٔ سکولار و لیبرال و منفعل و مرده و هم‌نشین علما(!) و طلابِ مشغول به خودسازیِ افلیج نسبت به جامعه نمی‌شم و فحشِ استادای اسرائیل‌دوستِ دانشگاه‌م شرف داره به ذکر و دعای این بی‌خاصیت‌ها) #می‌نویسم_یادم‌بمونه_تفکیک‌کنم #برای‌خودم‌سنجاقه #به‌جزآقایان‌علم‌الهدی‌راجی‌پناهیان‌قرائتی‌که‌همیشه‌پای‌کار‌اسلام

من این‌بار قمِ کوچولو رو تماااااام گشتم. روزای آخر دیگه مسلّط به خطوطِ اتوبوسرانی و خیابون‌ها بودم و برخلافِ قمی‌ها، آدرس می‌دادم به نابلدها. وقتی جایی بمونی، بهش دلبسته می‌شی. مثل خونه‌م در نجف که اثراتِ سکونت در اونجاست به‌جای حسینیه و موکب. مثل شبستان غربی حرم حضرت معصومه سلام الله علیها. تو اخبار خوندم جونورای اپستین قم رو هم زدن... کجای خاطراتم زخمی شده؟ بچه‌های قم که بهم آدرس نمایشگاه و مرقد و تئاتر و جاهای دیدنی می‌دادید، حالتون خوبه؟ دل‌گنده‌ای که شماره‌ت و برام گذاشتی و گفتی خبرم کنین دو ساعت بعد حرمم، خوبی؟ مریم... مریم عزیزم... میام الآن حالت رو بپرسم...

که جانِ من فدای ایران❤️‍🩹

فتح که می‌خونم به این فکر می‌کنم که دوست دارم از ترامپِ اپستین دو تا انتقام بگیرم؛ هم آقام هم دخترای شجرهٔ طیبه... دانش‌آموزا... شروعِ تموم کلاس‌هام در هفتهٔ پیش رو، این فرشته‌های کوچولو هستن که قربانیِ شیطانِ اکبر شدن... خدایا هلاکت و خفت و ذلتِ ترامپ و نتانیاهو رو رزقِ سریع و فوریِ ما ایرانی‌ها کن. به خون پاک دخترای شجرهٔ طیبه...

که جانِ من فدای ایران..................

در آرایه‌های ادبی، فنّی داریم به اسمِ «ذمِّ شبیه به مدح». این‌طوریه که ظاهراً ستایش و قربون‌صدقه است، اما توقف و تفکر که کنی می‌بینی اوه اوه! فحشه(!) مثل چی؟ دیگر مگو که زاهدِ ما را گذشت نیست نگذشت اگرچه از سرِ دنیا، ز دین گذشت(!) کلمهٔ « #صلح » برام این‌طوری شده. از این کلمه بدم میاد. به‌جز سیدناالقائد، هرکی که این کلمه رو استفاده می‌کرد و می‌کنه، حتی اگر بنده باشه نه برده، به اون آدم پیش‌فرضِ ذهنیِ بد می‌گیرم. حتی در حرفای روزمره با آدمای معمولی و بی‌غرض و مرض! عصبی‌م می‌کنه. از سال ۹۲ این‌طوری شدم... این روزا این حساسیتِ عصبی عود هم کرده و شدت گرفته. دارم سحری می‌خورم و صحبتای امروزِ برخی مسؤولین رو گوش می‌دم. کاش می‌شد از نزدیک ببینم‌شون... حیف.

ما خدا داریم. اونا شیطان. این جنگ، واقعاً نابرابره؛ ما اَبَرقدرتیم و اونا حقیر!

اگر عضوِ کانالی هستید که تابه‌امروز یک کلمه از ضرورت و اهمیتِ تجمعاتِ شبانه ننوشته خودش هم نرفته، توصیه‌ای جدی و دلسوزانه بهتون می‌کنم که دقّت کنید عمرتون با دنبال کردنِ چه کسانی داره می‌گذره... شما بدون شک، شبیه کسی خواهید شد که بیشترین همراهی رو باهاش دارید.