ما رو ما رو دارن به حسین علیه السلام معرفی می‌کنن... به حسین... به حسین... به حسین...

خدایا از این‌که این نعمت ازمون سلب شه به تو پناه میارم و به حسین................

چقدر پویش راه افتاد که توی گوگل وقتی کسی کربلا رو به انگلیسی جستجو کرد قمه‌زنی و کثافت‌کاری و بی‌شعوری بالا نیاد... حالا چهل شب فقط رفتیم خیابون... ببین دنیا کربلا رو چقدر کربلا شناخت...

برای ما یه خیابون اومدن بود برای دنیا تعییر سرنوشت...

حسین رو که بشناسن می‌رسن به اسم علی... به جز از علی که آرد پسری ابوالعجایب که علم کند به عالم شهدای کربلا را...

می‌رسن به غدیر... به دلواپسیِ فاطمه...

ما چندقدمیِ حیدری شدنِ عالَمی‌م

هرکی این چهل شب کف خیابون بوده من کف پاش و می‌بوسم که دنیا رو کشونده پای گودیِ قتلگاه...

خدایا بذار تا تهش بریم... مردمِ من پای کار بودن... مسؤولین‌مون پای کار بودن... خدایا این گردنه‌های آخر رو مراقب‌مون باش... ما رو از شرّ شیطان و نفس برهان...

خدایا ما عافیت‌طلب نبودیم ما شبی هم که تهدید شدیم به نابودیِ مطلق، عقب‌نشینی نکردیم خدایا ما دنیامون رو پس زدیم که با عزت زندگی کنیم ما چهل شب تو رو کف خیابون فریاد زدیم ما رو به سلامتِ دین و عقیده و با عزت یا از این دنیا ببر یا به یاریِ منتقم حسین‌ت برسون

خدایا مردم‌م رو مسؤولین‌م رو عاقبت‌به‌خیرِ حسینی زیستن و حسینی از دنیا رفتن بفرما

یا اباعبداللّه تویی تو ناجیِ دنیا.