. اما فراتر از تحلیل‌های مرسوم، یه حس قوی‌ای دارم که این حضور ناگهانی امام، یه حکمت بزرگ و الهی داره؛ یه حکمت ویژه! 💢 شاید فتنه‌ی خاصی رو ختثی کرد، فتنه‌ای مهلک که دشمن براش خیلی وقت گذاشته بود 💠 حکمتی فراتر از تحلیل‌هایی که داریم ❇️ والله اعلم ... @satesefr

‌ این صحنه و این لحظات در تاریخ خواهد ماند... آیندگان به اینکه در زمان این آقا زندگی نکردند، حسرت خواهند خورد... @satesefr

#ویراست استاد علیرضا پناهیان: وقتی طلوع چهره نورانی رهبر در مجلس سیدالشهدا(ع) موجب آرامش دل‌های یک ملت می‌شود و از پیوند عمیق امت و امام پرده برمی‌دارد و در شب عاشورا حماسه وفاداری می‌سازد، این خود علامت نصرت قطعی خدا در نبردی است که شاید طلیعه ظهور باشد. @satesefr

ای ایران بخوان توییت صفحۀ رهبر انقلاب @satesefr

⭕️ ایران قبل از ظهور، فقط دو رهبر خواهد داشت ✍️مصطفی امیری 1️⃣ «مردی از قم» 🔹مردم را به حق دعوت می‌کند، از جنگ خسته نمی‌شوند و توکل بر خدا می‌کنند: 🔸رجُلٌ مِنْ أَهْلِ قُمَّ يَدْعُو النَّاسَ إِلَى الْحَقِّ ... لَايَمَلُّونَ مِنَ الْحَرَبِ ... وَ عَلَى اللَّهِ يَتَوَكَّلُونَ‏ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ‏ (مجلسی، بحارالانوار، ج۵۷، ص۲۱۶). 2️⃣ «خراسانی» 🔹جانشین او، «خراسانی» که در همپیمانی با یمانی، بر علیه سفیانی در عراق خواهد جنگید: خُرُوجُ الثَّلَاثَةِ الْخُرَاسَانِيِّ وَ السُّفْيَانِيِّ وَ الْيَمَانِيِّ فِي‏ سَنَةٍ وَاحِدَةٍ (طوسی، الغیبة، ص۴۴۶). و هنگامیکه سفیانی به کوفه حمله میکند در دفاع از شیعه وارد عراق میشوند که در این سپاه یاران و اصحاب امام مهدی نیز حضور دارند: يَبْعَثُ السُّفْيَانِيُّ جَيْشاً إِلَى الْكُوفَةِ ... إِذْ أَقْبَلَتْ رَايَاتٌ مِنْ قِبَلِ خُرَاسَانَ ... وَ مَعَهُمْ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ الْقَائِم‏ (نعمانی، الغیبۀ، ص۲۸۰). 🔸که بعد ظهور با امام عصر بیعت نیز می‌کنند: فإِذَا ظَهَرَ الْمَهْدِيُّ بَعَثَ‏ إِلَيْهِ‏ بِالْبَيْعَةِ (طوسی، الغیبۀ، ص۴۵۲). 🔹و از آنجا که هیچ شخصیت دیگری در احادیث ذکر نشده جز دو این شخصیت، بنابراین نقطه آغازین انقلاب ایران توسط مردی از اهل قم معرفی شده است. و در ادامه خراسانی به عنوان آخرین رهبر قوم مشرق (ایران)، که پرچم را به امام عصر تحویل خواهد داد و کشته‌هایشان شهید هستند: 🔸كأَنِّي بِقَوْمٍ قَدْ خَرَجُوا بِالْمَشْرِقِ ... وَ لَايَدْفَعُونَهَا إِلَّا إِلَى صَاحِبِكُمْ قَتْلَاهُمْ شُهَدَاءُ (نعمانی، الغیبة، ص۲۷۳). ✅ بنابراین، ایران قبل از ظهور فقط دو رهبر خواهد داشت: مردی از قم و خراسانی. @satesefr

🌼بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ🌼 ✍پيامبر اکرم صلی الله علیه و آله: براى شهادت حسین علیه السلام ، حرارت و گرمایى در دلهاى مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمی‌شود. 📚مستدرك الوسائل ج10 ص318 @satesefr

☑️ سفارش امام زمان (عجّل الله فرجه) به یک رباعی راجع به حضرت ابوالفضل (علیه السلام) 🔘 آقای مصطفی حسنی تعریف کرده اند: ▫️ روزی همراه بعضی از دوستان جهت زیارت آقای (شیخ جعفر) مجتهدی به قزوین رفتیم. محل سکونت ایشان منزل آقای حاج علی حاج فتحعلی بود. بعد از اینکه لحظاتی را در خدمتشان سپری کردیم، خطاب به جناب حاج فتحعلی فرمودند: 🔸 کاغذ و قلمی تهیه کنید تا یک رباعی درباره ی حضرت ابوالفضل علیه السلام بگویم. ▫️ حاج علی آقا یک برگ کاغذ و قلمی به ایشان دادند. پشت کاغذ مقداری خط خوردگی داشت، هنگامی که آقا آن را گرفته و مشاهده نمودند؛ با ناراحتی فرمودند: 🔸 اسم حضرت را بر روی کاغذ قلم خورده نمی‌نویسند! ▫️ این بیان و اظهار ایشان نشانگر نهایت ادب و احترام نسبت به اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام بود. به هر حال حاج علی آقا کاغذی کاملاً تمیز مهیا نمودند آنگاه آقای مجتهدی گفتند: 🔸حضرت ولی عصر ارواحنا فداه ‌می‌فرمایند: 🔶 هر کس با این دو بیت شعر متوسل به عمویم قمر منیر بنی هاشم حضرت عباس علیه السلام شود حتماً حاجتش برآورده خواهد شد. ▫️ و سپس شروع به خواندن بیت اول کردند و در فاصله ی بین بیت اول و دوم حدود نیم ساعت با شدت تمام ‌می‌گریستند، آنگاه بیت دوم را خوانده و باز حدود نیم ساعت شدیداً گریه کردند، سپس رباعی را روی کاغذ نوشتیم که عبارت بود از: ✨ یادم ز وفای اشجع ناس آید وز چشم ترم سوده ی الماس آید ✨ آید به جهان اگر حسین دگری هیهات برادری چو عباس آید ⬅️ لاله_ای_از_ملکوت، جلد_اول، صفحه ۲۲۹ ؛ چهره درخشان قمر بنی هاشم ابوالفضل العباس (ع)، جلد ۵، صفحه ۴۴۹ @satesefr

مصیبتی که همه مصائب هستی در مقابل او اندک‌اند. 💔 @satesefr

💢 شمر بن ذی الجوشن فرستاده مخصوص یهود ▪️بخش اول 🔹ماجرای عاشورا هرچند در نزدیکی کوفه رخ داد، ولی ردپای شام در آن آشکار است. در یک نگاه مقایسه‌ای میان سه واقعه‌ای که به‌دست یزید لعنةالله‌علیه و در عراق و حجاز رخ داد، تشابه و تجانس بسیار بالایی میان آن‌ها مشاهده می شود. 🔸نهایت وحشی‌گری و رفتارهای حیوانی، اصرار بر حرمت‌شکنی و اهانت به مقدّسات، و نگاه کینه‌توزانه و انتقام‌جویانه، برخی از مهم‌ترین نقاط اشتراک این سه فاجعه در کوفه و مدینه و مکه است. از دیگرسو ناگفته پیداست که چنین رفتارهایی تنها در توان مردم شام است که غلام حلقه‌به‌گوش بنی‌امیه بودند و هیچ‌چیز غیر از نسل ابوسفیان برایشان مقدّس به‌شمار نمی‌آمد. از دید شامیان، تنها گناه مردم مدینه این بود که حاضر به پذیرش یزید نشده بودند و حتی این نکته برایشان مهم نبود که مردم مدینه معاویه را پذیرفته بودند. ▪️در ماجرای کربلا نیز تنها گناه سیدالشهدا علیه‌السلام ساکت ننشستن در برابر یزید بود. روشن است که این مسأله هیچ‌گاه از دید کوفیان، به‌عنوان یک گناه نابخشودنی، مطرح نبود؛ از همین‌رو است که عموم کوفیان ابتدا با حرکت سیدالشهدا علیه‌السلام همراهی کردند. بنابراین تنها کسانی می‌توانند در برابر سیدالشهدا علیه‌السلام با کمال وقاحت بایستند و هیچ حرمتی نگه ندارند که نگاهی صددرصد شامی داشته باشند. 🔹نکته این‌جا است که بر اساس طبیعت‌شناسی شهرهای آن روزگار [۱] این نگاه در کوفه طرفدار چندانی نداشت تا چه برسد به آن‌که لشکری از طرفداران آن شکل بگیرد البته این بدان معنا نیست که نقش عثمانیان کوفه نادیده گرفته شود و دامان آن‌ها از این ننگ پاک گردد، بلکه به این معناست که ظرفیت انجام چنین جنایتی در کوفه بسیار پایین است و این شهر فاقد فدائیان اموی لازم و کافی در این زمینه است. بنابراین طبیعی است که بخشی از نیروی لازم برای مبارزه با قیام سیدالشهدا علیه‌السلام از شام آمده باشند؛ چراکه اهل بیت برایشان هیچ جایگاه ویژه‌ای ندارند و اساساً شخصی به‌عنوان «حسین بن علی» علیهماالسلام برایشان قابل احترام نیست. 🔸گذشته از دو نکته‌ی یاد شده یعنی عمق جنایت و نگاه تطبیقی به سه فاجعه‌ی بزرگ دوران یزید بر اساس برخی گزارش‌ها لااقل بخشی از نیروی تحت امر شمر بن ذی الجوشن که نیروهای ویژه‌ی فاجعه‌ی کربلا به‌شمار می‌آیند [۲] از افراد اعزامی از شام بودند. [۳] خود شمر بن ذی الجوشن را نیز باید از نیروهای نفوذی شام در کوفه و از دلدادگان و سرسپردگان بنی‌امیه به‌شمار آورد. پس از آن‌که شمر با تعدادی از یارانش به سوی خیمه‌های امام حسین علیه‌السلام یورش برد، امام فریاد برداشت: «ای شیعیان خاندان ابوسفیان، اگر دین ندارید و از روز قیامت باکی ندارید، لااقل در دنیایتان آزادمرد باشید!» [۴] ▪️شمر بن ذی الجوشن به رسم مردم شام، کینه‌ی عجیبی نسبت به امیرالمؤمنین (ع) داشت. وی بعدها در توجیه تمامی رفتارهای کثیف خود، به قانون «مأمور و معذور بودن» استناد می‌کرد! که استدلالی کاملاً شامی است. همچنین با توجه به ماجرای به قدرت رسیدن شمر در ماجرای کربلا و نیز رفتارهای دَدمنشانه‌ی وی در عاشورا، تردیدی نمی‌ماند منظور وی از مأمور و معذور بودن، دستوری بوده که از شام در این زمینه داشته است. [۵] این نکته را انتخاب شمر برای گسیل داشتن اُسرای کربلا به شام و نیز ارائه‌ی گزارش ماجرا به یزید تقویت می‌کند. [۶] 🔹یک نکته‌ی دیگر که مأمور ویژه‌ی شام بودن شمر بن ذی الجوشن را بیشتر تقویت و تثبیت می‌نماید، دقت در حضور شمر در بزنگاه‌های کربلا و نقاط ترحّم یا احترام‌آمیز آن است. نقش شمر در هرچه جنایت‌آمیزتر شدن ماجرای عاشورا بسیار ویژه و منحصر به‌فرد است. @satesefr

💢 شمر بن ذی الجوشن فرستاده مخصوص یهود ▪️بخش دوم 🔹گوشه‌ای از نقش‌آفرینی‌های تأثیرگذار شمر را در ادامه مرور می‌نماییم: 1⃣ اوست که نمی‌گذارد رایزنی عمرسعد با عبیدالله به نتیجه برسد و گزینه‌ای را مطرح می‌کند که هیچ‌کس تردیدی ندارد که امام حسین علیه‌السلام آن را نخواهد پذیرفت. گزینه‌ای که تمام سنگینی ماجرای کربلا را بر سر عبیدالله خراب می‌کند [۷] 2⃣ پس از آن‌که به دستور امام حسین علیه‌السلام، هیزم‌های انباشته‌شده در خندق را آتش زدند، این شمر بود که فریاد برداشت: «حسین، می‌خواهی پیش از قیامت، خود را به آتش بیندازی؟» امام با شناختن شمر فرمود: «پسر زن بزچران! تو به آن آتش سزاوارتری»[۸] 3⃣ وقتی زهیر مشغول خطبه‌خوانی بود، عده‌ای او را دشنام دادند و گفتند:«ما شما را رها نمی‌کنیم، مگر آن‌که یا بکُشیمتان یا تسلیم دستور عبیدالله شوید.» زهیر دوباره به نصیحت کردن آن‌ها پرداخت و گفت: «لااقل حسین را با یزید تنها بگذارید» این‌جا بود که شمر تیری به‌سوی زهیر پرتاب کرد و فریاد زد: «ساکت شو! حوصله‌ی ما را سر بردی!» زهیر به او گفت: «ای پسر آن کسی که بر پاشنه‌ی پای خود ادرار می‌کرد! من با تو سخن نمی‌گویم. تو حیوانی بیش نیستی…»[۹] 4⃣ وقتی امام حسین علیه‌السلام مشغول خطبه‌خوانی و ارشاد مردم بود و امید آن می‌رفت که منطق حضرت لااقل در برخی از کوفیان مؤثر واقع شود، این شمر بود که فریاد برداشت: «او منافق است؛ اصلاً نمی‌داند چه می‌گوید.» [۱۰] 5⃣ وقتی شمر دید که کوفیان در برابر حملات امام، راهی جز فرار ندارند، اسب‌سواران را پشت‌سر پیاده‌نظام مستقر کرد تا راه فرار نداشته باشند و تیراندازان را نیز مأمور کرد امام را هدف بگیرند. این کار باعث کاسته‌شدن توان امام شد و شمر به سواران و پیاده نظام نهیب زد تا به امام حمله‌ور شوند. [۱۱] 6⃣ این شمر بود که با دیدن امام سجاد (ع) که در تب بیماری می‌سوخت، دستور کشتن ایشان را داد. این دستور چنان سنگدلانه بود که دیگران را به اعتراض واداشت و عمر سعد نیز آن را نپذیرفت. [۱۲] 7⃣ پس از اسارت نافع بن هلال که دو دستش شکسته شده بود، شمر و یارانش او را پیش عمر سعد آوردند…؛ شمر به عمر گفت: «او را بکُش.» عمر گفت: «خودت آورده‌ای، خودت هم هر کاری می‌خواهی بکن.» شمر شمشیر کشید و نافع گفت: «اگر تو مسلمان بودی، از این‌که با گناه کشتن ما به پیشگاه خدا بروی شرم داشتی. خدا را شکر که مرگ ما را به دست بدترین آفریده‌های خود قرار داد.» و شمر او را کشت! [۱۳] 8⃣ شمر و همراهانش با رسیدن به دربار یزید، سر امام (ع) را مقابل او پرتاب کردند و شمر چنین گفت: ای امیرالمؤمنین! این [مرد] با هجده نفر از خاندانش و شصت نفر از همراهانش به‌سوی ما آمد و ما هم از او خواستیم فرمان عبیدالله بن زیاد را بپذیرد و چون او نپذیرفت، هنگام طلوع آفتاب به آن‌ها حمله‌ور شدیم. آن‌ها همچون کبوترانی بودند که به‌دنبال فرار از چنگال باز شکاری بودند. در چشم برهم‌زدنی آن‌ها را کشتیم و جنازه‌هایشان هم در بیابان رها شده است!! [۱۴] 🔸از مجموع این گزارش‌ها به‌روشنی به‌دست می‌آید که شمر بن ذی الجوشن یک فرستاده‌ی ویژه از سوی شام است. فرستاده‌ای با مأموریتی سرّی و برای پیشبرد ماجرا؛ همان‌گونه که دربار شام به‌عنوان محصول مشترک دو شاخه‌ی باطل مأمور به هدایت آن است. این نقش ویژه آن‌چنان برجسته است که اهل بیت علیهم‌السلام نیز از میان تمامی وحشی‌های حاضر در کربلا، نگاه خاصی به شمر دارند. ▪️رسول خدا (ص) در خواب خود، شمر را به‌صورت سگی سیاه و سفید دیده بود که خون خاندانش را می‌لیسد! [۱۵] ضمناً شمر از شهود علیه حجر بن عدی بود. [۱۶] 🔹نکته‌ی دیگر در خصوص شمر این‌که رفتار شمر مهم‌ترین دلیل بر بی‌دینی کامل اوست. پیش از این، تصریح نافع بن هلال و زهیر بن قین در این زمینه گذشت.هم‌چنین باید توجه داشت که شمر تنها کسی بود که در کوفه «طیلسان» بر سر می‌گذاشت [۱۷] در ماجرایی تاریخی آمده که انس بن مالک با دیدن جماعت طیلسان‌پوش در بصره، به یاد یهودیان خیبر افتاد [۱۸] 🔸گذشته از این‌ها نام پدر شمر، شرحبیل است [که ظاهراً همانند نام خود او، نامی عبری است] و ذی‌الجوشن تنها لقب اوست [۱۹] ▪️بنابراین حتی می‌توان شمر را از یهودیان ساکن کوفه به‌شمار آورد ✅ پی‌نوشت‌ها: [۱] تبار انحراف، ج۳، ص۵۳-۸۵. [ ۲] البدایة والنهایة، ج۸، ص۲۰ [۳] الامالی صدوق، ص۲۲۶، م۳۰ [۴] اللهوف، ص۷۱. نیز ر.ک: تاریخ الطبری، ج۴، ص۳۴۴ [۵] میزان الاعتدال، ج۲، ص۲۸۰ [۶] الارشاد، ج۲، ص۱۱۹ [۷] الارشاد، ج۲، ص [۸] الارشاد، ج۲، ص۹۶ [۹] تاریخ الطبری، ج۴، ص۳۲۴ [۱۰] الارشاد، ج۲، ص۹۷و۹۸. [۱۱] همان، ص۱۱۱و۱۱۲ [۱۲] طبقات الکبری، ج۵، ص۲۱۲ [۱۳] تاریخ الطبری، ج۴، ص۳۳۶و۳۳۷ [۱۴] اخبار الطوال، ص۲۶۱ [۱۵] مثیر الاحزان، ص ۴۸ [۱۶] تاریخ الطبری، ج۴، ص۲۰۱ [۱۷] تاریخ مدینة دمشق، ج۲۳، ص۱۹۰ [۱۸] بخاری، ج۵، ص۷۶ [۱۹] [ابن درید، محمد بن حسن، الاشتقاق، ص۹۸] @satesefr

🎙روضه عاشورا سری به نیزه بلند است، در برادر زینب خدا کند که نباشد، سر برادر زینب نه قوتی نه توانی میان آن همه دشمن نه مرحمی که نشیند به قلب مضطر زینب @satesefr