آدمها را فقط یک بار از دست نمیدهی. با شنیدن آهنگی که تو را به یاد لبخند آنها میاندازد، دوباره آنها را از دست میدهی. با گذشتن از کنار نشانههایِ قدیمی. خندیدن به جوکی که اگر آنها بودند، به آن میخندیدند. بارها و بارها یک انسان را از دست میدهی.
آدما همیشه میفهمن رفتارت فرق کرده ، ولی هیچوقت نمیبینن چیکار کردن که باعث شده عوض بشی .
اگر قرار باشد همیشه درحال تلاش کردن برای این باشم که بگویم من وجود دارم ، ترجیح میدهم فراموش شوم : )