فشار روانی فقط اونجایی که میبینی آخرین پناهتم داره مثل بقیه باهات رفتار میکنه : ))))))))))
وصفِ اَحوالِ من افتاد به دستانِ قلم...
من نوشتم که غمی نیست؛
تو بخوان سخت گذشت!
- با آدمایی معاشرت کن که عادت هایی دارن که خودتم دوست داری داشته باشی ، آدما باهم رشد می کنن و عجیب شبیه اطرافیانشون میشن ..
زندگی اونقدر سخت هست که رابطه دوستانه و عاشقانه نباید سخت ترش کنه ، اونا باید باشن تا از زندگیت بیشتر لذت ببری و آرامش بیشتری تجربه کنی
جوری با بچه هات رفتار کن که وقتی چیزی پیش اومد با خودش بگه من باید به پدر / مادرم بگم اون میدونه که چجوری باید حلش کنم ، نه اینکه بگه امیدوارم بابا مامان نفهمن چون اوضاع بدتر میشه !
بزرگترین اشتباه زندگی شکست خوردن نیست ، کاری نکردنه
خیلی از اونایی که تراپی میرن بعد مدتی تعداد زیادی از دوست ها و اطرافیانشون رو از دست میدن ، چون دیگه مثل سابق نیازها و حرف های اطرافیانشون رو اولویت زندگی خودشون قرار نمیدن و نمیذارن سواستفاده روانی بشن ..
واقعیت اینه مشکل از تو نیست که آدمای سمی رو جذب میکنی !
اونا سراغ همه میرن
مشکل واقعی تو اینه که اجازه میدی اونا بمونن و سعی میکنی راضی نگهشون داری
صدایی که توی ذهنت باهات حرف میزنه چه سرزنشت میکنه یا تشویقت همون صداییه که والدینت در کودکی باهاش باتو حرف میزدن
و در آخر
مهربون باش
تو چیزی از گذشته و تروماها و آسیب ها ، اضطراب و افسردگی و نرسیدن های اونایی که باهاشون مواجه میشی نمیدونی