منشین با من ، با من منشین. تو چه دانی که چه افسونگر و بیپا و سرم؟ تو چه دانی که پس هرنگهِ سادهیِ من ، چه جنونی ، چه نیازی؛ چه غمیست؟ دردم این نیست ولی ، دردم این است که من بیتو دگر از جهان دورم و بیخویشتنم. پوپکم ، آهوکم. تا جنون فاصلهای نیست از اینجا که منم.
بیا باور کنیم
عشق های گران
در رمان های ارزان
کنار خیابان ها فروخته شدند
و
تمام شد...
حقیقتا برام اهمیتی نداره اگه فردا بی من شروع شه ، نگرانیم از اینه که فردا بی تو شروع شه