eitaa logo
- سودآد .
88 دنبال‌کننده
113 عکس
26 ویدیو
0 فایل
نه ما می‌مانیم ، نه اندوه و نه هیچ‌یک از مردم ِاین آبادی . به حباب نگران ِلب یک رود قسم و به کوتاهی ِآن لحظه‌ی شادی که گذشت ؛ غصه هم میگذرد . ‌『 در زمستان ِ‹ 1404 › حوالی ِصبح 』
مشاهده در ایتا
دانلود
چی‌میشد اگه آدما قلبشون سنگ نبود؟
یاد بگیریم دل همو نشکونیم.
مابرایِ اجرایِ دستور خامنه‌اي شهید از هیچکس معذرت خواهی نمیکنیم .
آقای پزشکیان یکم فکر کن بعد حرف بزن مرسی🙏🏻
موبایل از دستم ول شد محکم خورد تو صورتم💔
زندگی عالیه
تنها ملتی که باید از آن "عذرخواهی" کرد؛ ملت ایران است..
یه بچه 2 ساله تو خونه داریم، لامصب عین فتاح اینور اونور می‌دوه. کسی می‌دونه چجوری تنظیماتش رو به سجیل تغییر بدم یکم سنگین شه بلکم کمتر ورجه ورجه کنه؟
تنبیه‌مان کرده‌ای؟یعنی جدی جدی دیگر نیستی؟ نبودنت دردیست که زندگی‌ام را چون درختی بی‌ شاخ و برگ،بی‌ثمر کرده. مشکی‌ که بر تنم است جانم را هزار باره می‌گیرد. از حال و هوای شهر و خانه که دیگر نگویم آقا.این غم یادآور بی‌معرفتی هایم است و به سوی قلبم چنگ می‌اندازد. دلم برای سخنرانی‌هایت تنگ شده. دلم برای نوشته‌ی"بیانات رهبر معظم انقلاب" گوشه‌ی تلویزیون تنگ شده.دلم برای دعا کردنت تنگ شده.دلم برای چشمان با صلابتت تنگ شده.دلم برای فرزندانم گفتنت تنگ شده.دلم برای صورتت که چون عمویمان عباس(ع) زیبا بود تنگ شده.دلم برای چفیه‌‌ای که روی دوش داشتی تنگ شده.دلم برای دست جانبازت تنگ شده.دلم برای انگشتران زیبایت تنگ شده.دلم برای عبای کهنه‌ات تنگ شده.دلم برای بالا آوردن دستت تنگ شده.دلم برای درخت کاری‌ات تنگ شده.دلم برای حرف های قاطعانه و دلگرم کننده‌ات تنگ شده.دلم برای صدای آرامش بخشت تنگ شده.دلم برای شجاعتت که از پدرت علی(ع)به ارث بردی تنگ شده.از لبخندت که نگویم آقا.دلم برای لبخندت تنگ نشده بلکه ریش ریش شده! تا به ۱۶ سال زندگی هیچ‌وقت اینطور دلتنگ کسی نبودم تو اولین و آخرین کسی بودی که از عمق وجود، دلم برایش تنگ شد و می‌شود. چگونه باور کنم که نیستی؟مگر تو نمیگفتی که همه را دوست داری؟ پس چرا تنهایمان گذاشتی؟تنبیه کردن را بس کن آقا جان.خوب تنبیه شده‌ایم،اصلا غلط کردیم.تو ببخش. برگرد و بگو دیگر تکرار نشود ما هم اطاعت میکنیم.قول مردانه! ۷ روز بدون تو اندازه هزار سال گذشت... هر ثانیه برایم اندازه یک سال بود و هر دقیقه به اندازه یک عمر گویی ما مردم را هم به همراه خود بردی. آقا،یا برگرد یا ان دل را برگردان:) چشمان اشکی‌مان در این روزها را ببین.همین چشم ها قَدر تو را ندانستند.همین چشم ها دیگر نمی‌توانند رخ ماهت را ببیند.دیگر نمی‌توانیم شعار"خونی که در رگ ماست هدیه به رهبر ماست" را بدهیم. یعنی چه که دیگر باید برایت فعل ماضی به کار ببرم؟یعنی چه که از این به بعد باید در کنار اسمت کلمه‌ی "شهید" را بیاورم؟ شوخی میکنی؟من هنوز نتوانستم تو را دیدار کنم،من هنوز نتوانستم به بیت رهبری بیایم،من هنوز نتوانستم یادگاری بگیرم. شوخی را تمام کن.دیگر طاقتم سر آمده به حسین قسم. بیا و برگرد! بیا و بگو آرام باشید فرزندانم.بیا و بگو آمریکا نابود خواهد شد.بیا و بگو شما باید درس بخوانید تا برای کشورتان مفید واقع بشید.بیا دیگر.منتظریم راستی!آن "اسلام علیکم و رحمت الله و برکاته" های آخر سخنانت را به یاد داری؟هر وقت این جمله را میگفتی تا دقیقه ها در ذهنم تکرار میشد؛نمیدانم چرا! خلاصه که بدجور حالمان گرفته است آقا سید.نبودنت آتشی بر جانمان افکند که تا آخر عمر قرار است روشن و شعله‌ور بماند. تو که رفتی ولی خدایت زنده‌‌است. تو که رفتی برای ظهور حضرت حجت دعا میکنیم آن هم بیشتر از همیشه. آری آقا جان.تو به آرزویت رسیدی و به ما درس بزرگی دادی. آنقدر عظیم که تا سال ها تاریخ درباره‌ش حرف برای گفتن دارد. ولی ناامید نباش آقای من زیرا هزاران حاج قاسم در این کشور وجود دارد. ایران تا به ابد پایدار است به لطف شما و امثال حاجی زاده ها... به امید نابودی هرچه زودتر دو جنایت کار یعنی آمریکا و اسرائیل. و به امید شنیدن: ألا یا أهل العالم أنا الإمام القائم. جان فدا و سرباز تو: مهسا.