شدت عملیات‌ها در جنوب شرق بالا رفته است. علت این امر بی‌توجهی دولت پاکستان با تحریک مستقیم سعودی است. در پاسخ به عملیات‌های انصار الله، سعودی تزریق پول و سلاح را تشدید کرده و با هدایت سفارت آمریکا در پاکستان تیم‌های تجزیه‌طلب بلوچ فعال شده‌اند. ترورهای این روزها و شب‌ها، ناشی از عمق بخشیدن به عملیات‌های نیروهای مسلح و سیستم امنیتی و بازداشت و تلفات انسانی تجزیه‌طلبان است.

🛑فرانسه ؛ حمله با ماشین‌های نظامی به محل تجمع دانش‌آموزان!! https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

یکی از مباحث ضروری برای این روزهای مردم ایران جریان شناسی سیاسی بعد از انقلاب اسلامی ایران است. به نظرم بسیاری از خلط مباحث و دعواهای بی سر و ته میان مردم ناشی از فقدان تمییز دقیق میان جریان‌های سیاسی است. به ویژه اینکه این جریان‌ها پشتوانه معرفتی و عمدتا امتداد اقتصادی نیز داشته‌اند. اتصال و انفکاک افراد یا حلقه‌های خاص به این جریان‌ها نیز با تغییر در مسیر و انشعابات بعدی همراه شده است. پس از این سعی می‌کنم در سلسله نوشته‌ها و صوت‌ها نور کم‌رنگی به این موضوع بتابانم با کمک خدای متعال.

#جریان_شناسی_سیاسی_انقلاب_اسلامی ژنتیک سیاسی انقلاب؛ از تکوین ایده‌ها تا تسخیر دولت ۱ وقتی از «جریان‌شناسی سیاسی انقلاب اسلامی» حرف می‌زنیم، اشتباه‌ترین کار اینه که تاریخ را از بهمن ۱۳۵۷ شروع کنیم. پدیده‌های سیاسی خلق‌الساعه نیستند؛ آنچه در روزهای پرشور زمستان ۵۷ روی صحنه خیابان‌ها و بعدها در اتاق‌های تصمیم‌گیری نظام جدید دیده شد، میوه درختانی بود که ریشه‌هاش دست‌کم از سه دهه قبل در خاک جامعه ایرانی دوانده شده بود. جریان‌های سیاسی پس از انقلاب، احزابی نبودند که یک‌شبه بر اساس دفترچه راهنما متولد بشن، بلکه هرکدام نماینده یک «جهان‌بینی خاص»، یک «پایگاه طبقاتی-اقتصادی مشخص» و یک «تجربه تاریخی از مبارزه» بودند. برای فهم دقیق اینکه چرا این جریان‌ها بعد از پیروزی روبه‌روی هم ایستادند و چگونه ساختار قدرت را شکل دادند، باید به قبل از انقلاب برگردیم و ببینیم نیروهای سیاسی با چه توشه معرفتی و اقتصادی به دروازه سال ۵۷ رسیدند. ۱. صحنه پیش از انقلاب: سه ضلعی معرفتی در مصاف با مدرنیزاسیون پهلوی رژیم پهلوی از دهه ۱۳۴۰ با «انقلاب سفید» دست به یک جراحی بزرگ زد؛ سنتی‌ترین مناسبات اقتصادی ایران (نظام ارباب-رعیتی) را برهم زد، درآمد نفت را وارد رگ‌های اقتصاد کرد و یک مدرنیزاسیون سریع و آمرانه را پیش برد. این تغییر ساختار، نظم اجتماعی گذشته را تکان داد و چهار جریان یا نیروی فکری بزرگ را در موضع واکنش قرار داد: اسلام فقاهتی و سنتی (محور حوزه و مرجعیت): پشتوانه این جریان، فقه سنتی، نظام اجتهاد و مراجع تقلید بودند. آن‌ها مدرنیزاسیون پهلوی را نوعی انهدام هویت شیعی و هجوم اباحه‌گری فرهنگی می‌دیدند. با قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ به رهبری امام خمینی، بخشی از این بدنه سنتی از «تقیه و انزوا» خارج شد و ایده «حکومت اسلامی و ولایت فقیه» (در درس‌های نجف) را به عنوان بدیل تئوریک سلطنت مطرح کرد. روشنفکری دینی و اسلام انقلابی (طیف بازرگان تا شریعتی): این جریان تلاش می‌کرد اسلام را به زبان دانشگاه و تحولات روز ترجمه کند. از یک طرف مهندس بازرگان و نهضت آزادی با ترکیب ترمینولوژی علمی/مهندسی با قرآن، اسلام را مدافع حاکمیت قانون و نفی استبداد می‌دیدند؛ و از طرف دیگه علی شریعتی و بعدها پایه‌گذاران اولیه سازمان مجاهدین خلق، با وام‌گیری از مفاهیم جامعه‌شناسی انتقادی و ادبیات ضدامپریالیستی، اسلام را نه صرفاً یک دین عبادی، بلکه یک «ایدئولوژی رهایی‌بخش و عدالت‌خواه برای نجات مستضعفین» تعریف کردند. چپ مارکسیستی (حزب توده، چریک‌های فدایی و خرده‌گروه‌ها): این‌ها سرمایه‌داری وابسته پهلوی را نقد می‌کردند و با ادبیات لنینیستی، مبارزه مسلحانه و طبقاتی را پیش می‌بردند. گرچه هویت مذهبی نداشتند، اما هژمونی واژگانی آن‌ها (عدالت، مبارزه با امپریالیسم، نفی استثمار) چنان سنگین بود که حتی واژگان نیروهای مذهبی دانشگاهی را هم عمیقاً دگرگون ساخت. ملی‌گرایان کلاسیک (جبهه ملی): با خاطره نوستالژیک کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ و ملی شدن صنعت نفت، مدافع مشروطیت، اجرای قانون اساسی و موازنه منفی در سیاست خارجی بودند، هرچند به مرور از نظر پایگاه توده‌ای در برابر موج مذهبی-دانشگاهی نحیف‌تر شدند. https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

. 🔸سقوط پول ملی، مقدمهٔ سقوط اقتصادی🔸 🔹آیت الله حائری شیرازی🔹 [در سال ١٩٩٧] چه بر سر کرۀ جنوبی آمد؟ چه بر سر اندونزی آمد؟ چه بر سر مالزی آمد؟ آنها پیشرفت دو رقمی داشتند، یعنی ١٠-١١ درصد؛ پیشرفت دو رقمی رقم بالایی است. به‌جایی رسیدند که سرمایه‌دارهای دیگر هم از بیرون آمده بودند آنجا سرمایه‌گذاری می‌‌کردند. اما استقلال و اقتدار سیاسی-اقتصادی نداشتند. از توطئۀ بسیار خطرناک صهیونیست‌ها و وابستگان آنها* غفلت کردند. یعنی توطئه در بازار ارز؛ عدّه‌ای دلار بخرند و بفروشند! سرمایه‌دارها چه‌کار کردند؟ پولشان را از بازار و از توزیع و از تولید کشیدند و به معاملات ارزی بردند. هرچه دلار در بازار بود را خریدند و دلار کم شد؛ عرضۀ دلار کم شد و پول محلی در مقابل دلار تعادلش را از دست داد. وقتی که تعادلش را از دست داد و صدتا پول محلی شد یک دلار، پولشان سقوط کرد، دارایی مردم سقوط کرد. بعد هم که دولت مجبور شد دلار وارد بازار بکند تا عرضۀ دلار با عرضۀ پول محلی تعادل پیدا کند، دوباره پولدارها همهٔ دلارها را خریدند! آقای مهاتیر محمد به مقام معظم رهبری گفت ما یک‌شبه گدا شدیم! ————————— * در اوج بحران ۱۹۹۷ و سقوط شدید ارزش پول ملی مالزی (رینگیت)، مهاتیر محمد، مدیران صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر غربی —به‌‌ویژه جورج سوروس (سرمایه‌دار یهودی‌تبار آمریکایی)— را به دستکاری عامدانۀ بازار متهم کرد. https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

#جریان_شناسی_سیاسی_انقلاب_اسلامی ژنتیک سیاسی انقلاب؛ از تکوین ایده‌ها تا تسخیر دولت ۲ ۲. امتداد اقتصادی نیروها پیش از انقلاب: پیوند حجره، دانشگاه و نفت ایده‌ها بدون نان و پول زنده نمی‌مانند. در دهه چهل و پنجاه، آرایش اقتصادی به موازات قطب‌بندی فکری شکل گرفت: بازار سنتی: پایگاه اصلی تأمین مالی روحانیت و هیئت‌های مذهبی، بازار بود (اصنافی مثل مؤتلفه اسلامی). بازاری‌ها که ساختار نوین بانکی پهلوی، واردات بی‌رویه و غول‌های صنعتی رژیم را تهدیدی برای بقای اقتصادی خود می‌دیدند، شبکه وجوهات شرعی را به موتور محرک مبارزه تبدیل کردند. بنابراین، پیوند حوزه و بازار از همان روزها یک پیوند تئوریک-مالی ارگانیک بود. طبقه متوسط جدید و کارگران مهاجر: موج شهرنشینی و گسترش دانشگاه‌ها طبقه‌ای از کارمندان، معلمان و دانشجویان را پدید آورد که از استبداد سیاسی شاه و توزیع نابرابر درآمد نفت شاکی بودند. در کنار آن‌ها، حاشیه‌نشینان شهری و کارگران کارخانه‌ها پتانسیل خفته‌ای برای عدالت‌خواهی اقتصادی بودند؛ کسانی که بعدها به پشتوانه توده‌ای شعارهای عدالت‌طلبانه خط امام بدل شدند. ۳. بهمن ۵۷: لحظه ائتلاف ناهمگون علیه استبداد انقلاب اسلامی پیروز شد چون توانست این اضلاع ناهمگون را موقتاً بر سر یک «نه» مشترک به سلطنت پهلوی و دخالت بیگانگان متحد کند. رهبری امام خمینی در مقام یک نقطه ثقل کاریزماتیک، چتری شد که از بازاری‌های سنتی مدافع مالکیت خصوصی تا دانشجویان چپ‌گرای مدافع سوسیالیسم اسلامی و حقوق‌دانان مدافع دموکراسی پارلمانی، همگی زیر آن ایستادند. اما این اشتراک، بیشتر در سطح سلب وضع موجود بود؛ با سقوط رژیم پهلوی در ۲۲ بهمن ۵۷، مسئله از «مبارزه و براندازی» به «حکومت‌داری و ساختارسازی» تغییر پیدا کرد. درست در همین نقطه بود که گسل‌های تاریخی دهان باز کردند: حکومت اسلامی دقیقاً یعنی چه؟ دموکراسی دینی به سبک قانون اساسی مشروطه یا ولایت فقیه فقهی؟ تکلیف اقتصاد چیست؟ اقتصاد بازار سنتی مبتنی بر فقه معاملات، یا اقتصاد دولتی و توزیعی به نفع پابرهنه‌ها؟ سیاست خارجی چگونه پیش برود؟ صدور جهانی انقلاب و نفی دو ابرقدرت، یا بازگشت به روابط دیپلماتیک نرم با جهان؟ https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

آقای میرسلیم می‌شود هر حرفی نزد

⭕️اندر افاضات جناب میرسلیم...! ▪️اخر چیشد؟ نفت برای کیه؟ ▫️علت تلفات، خودرو؟ یا خودِتو؟ ▪️سن بازنشستگی= تا آخرِ عمر! 🎙گفت و گو با #دکتر_احمدی https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

اینکه می‌گفتن «آب که سربالا بره، قورباغه ابوعطا می‌خونه!» همینه ظریف و ژست همیشگی صلح‌طلبی و ادبیات بین‌المللی بلدی در میانه جنگ وجودی! وقتی دشمن تو را ضد مسیح و ضدتمدن می‌داند و آن را جار می‌زند و تو در بهترین فرض دچار سندروم استکهلم هستی. آقای ظریف، دیگر ظرافتی هم ندارد سخنانت، واقعا زمخت و دیر هضم شده‌ای! https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

#جریان_شناسی_سیاسی_انقلاب_اسلامی ژنتیک سیاسی انقلاب؛ از تکوین ایده‌ها تا تسخیر دولت ۳ روایت این بخش دوره ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۰ و بین سه سطح زمینه فکری و اجتماعی، منافع و امتداد اقتصادی، و کنش سیاسی و سازمانی است. بخش اول: دوره گذار و تثبیت جمهوری اسلامی از پیروزی انقلاب تا بحران سیاسی سال ۱۳۶۰ پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ پایان مبارزه با سلطنت بود، اما آغاز منازعه‌ای تازه بر سر شکل حکومت، حدود قدرت نهادهای انقلابی، جایگاه مردم، نظم اقتصادی و جهت‌گیری سیاست خارجی به شمار می‌رفت. نیروهایی که در مبارزه با رژیم پهلوی کنار یکدیگر قرار گرفته بودند، در مخالفت با سلطنت اشتراک داشتند؛ اما درباره آینده کشور تصور واحدی نداشتند. در واقع، انقلاب با یک ائتلاف گسترده پیروز شد، اما با یک برنامه واحد حکومت‌داری وارد مرحله پس از انقلاب نشد. در این ائتلاف، روحانیت انقلابی، بازار سنتی، ملی‌گرایان، اسلام‌گرایان نواندیش، چپ‌های مسلمان، سازمان مجاهدین خلق، گروه‌های مارکسیست و بدنه گسترده‌ای از مردم شهری حضور داشتند. هرکدام از این نیروها تجربه تاریخی، پشتوانه معرفتی، پایگاه اجتماعی و تصور خاصی از اقتصاد و قدرت داشتند. به همین دلیل، سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۰ را باید دوره گذار از «ائتلاف انقلابی» به «نظام سیاسی تثبیت‌شده» دانست؛ دوره‌ای که در آن، ساختار جدید حکومت شکل گرفت، قانون اساسی به تصویب رسید، نهادهای انقلابی گسترش یافتند و هم‌زمان رقابت میان نیروهای حاضر در انقلاب به حذف یا حاشیه‌نشینی بخشی از آنان انجامید. https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

از نظر ایشان شاید! ترور قائد شهید 🖤 تأسیس پایگاه نظامی برای هدف قرار دادن ایران حمله همه‌جانبه تهدید به نابودی تمدن و... فرصت به نظر برسد، اما از نظر آمریکا «خود خود ایشان» یک فرصت بی نظیر هستند!

📹 افتتاح نخستین رستوران مورد حمایت تحریرالشام در سقز 🔸هم‌زمان با افتتاح رستورانی در سقز، عناصر گروه تحریرالشام در سوریه به‌صورت علنی پیام تبریک ارسال کرده و حمایت و تشویق خود را نسبت به این رستوران اعلام کرده‌اند؛ اقدامی کم‌سابقه که توجه‌ها را به ارتباط این مجموعه با جریان‌های تکفیری جلب کرده است. https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110