📡 رؤیای اسرائیل برای آینده ایران! فرمانده ارشد و کارشناس مسائل نظامی اسرائیلی | شبکه i24 عبری: 📌 ما به آمریکایی‌ها مشاوره دادیم که شما نباید با ایران توافق کنید، تنها راه این است که ایران را از درون با حمله گسترده به زیرساخت‌های غیرنظامی، نابود کنید! https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

پیشنهاد می‌کنم یکی از عزیزان مبحث تحت عنوان #جنگ‌ایران‌ومناسبات‌جهانی را که نزدیک به سی پست است جمع آوری و منسجم کرده و در قالب یک فایل پی دی اف برای مطالعه بهتر منتشر کنیم. با مرور دوباره دیدم بیش از نود درصد مطالبش هنوز صحیح است. چون سعی کردم در چارچوب تحلیل کنم به شکل قابل توجهی معتبر مانده است و کمتر از ده درصد با واقعیت‌های بعدی فاصله دارد.

#جریان_شناسی_سیاسی_انقلاب_اسلامی ژنتیک سیاسی انقلاب؛ از تکوین ایده‌ها تا تسخیر دولت ۶ ۲.۳. جریان چپ مسلمان و سازمان مجاهدین خلق سازمان مجاهدین خلق در سال ۱۳۴۴ با ترکیبی از مفاهیم اسلامی، ادبیات انقلابی و تحلیل طبقاتی شکل گرفت. این سازمان در سال‌های نخست، اسلام را دینی ضد استبداد، ضد استثمار و حامی محرومان معرفی می‌کرد. مجاهدین خلق، مانند جریان‌های مارکسیستی، بر مبارزه سازمان‌یافته و انقلابی تأکید داشتند، اما می‌کوشیدند این مبارزه را با مفاهیم اسلامی توضیح دهند. مفاهیمی مانند توحید، قسط، مستضعفین و مبارزه با طاغوت در ادبیات آنان جایگاه محوری داشت. پس از تغییر ایدئولوژی بخشی از رهبری سازمان به مارکسیسم در سال ۱۳۵۴، شکاف درونی سازمان آشکار شد. پس از انقلاب، مجاهدین خلق کوشیدند خود را به‌عنوان نیروی اصلی انقلابی و مدافع استقلال و عدالت معرفی کنند، اما در برابر رهبری روحانیت انقلابی، نتوانستند جایگاه تعیین‌کننده‌ای به دست آورند. از نظر اقتصادی، این جریان به برابری اجتماعی، محدودکردن مالکیت سرمایه‌دارانه و نقش گسترده دولت در توزیع منابع گرایش داشت. با این حال، ساختار فکری و سازمانی آن بیش از آنکه بر نهادسازی اقتصادی متکی باشد، بر بسیج سیاسی و سازمان‌دهی انقلابی استوار بود. ۲.۴. جریان‌های مارکسیستی حزب توده ایران، سازمان چریک‌های فدایی خلق و گروه‌های کوچک‌تر مارکسیستی نیز در سال‌های نخست انقلاب حضور داشتند. اختلاف میان این گروه‌ها زیاد بود، اما در نقد سرمایه‌داری وابسته، امپریالیسم و مالکیت خصوصی اشتراک داشتند. حزب توده از الگوی اتحاد نیروهای ضدامپریالیست دفاع می‌کرد و در سال‌های نخست، برخلاف سازمان مجاهدین خلق و فداییان، سیاستی محتاطانه‌تر نسبت به جمهوری اسلامی در پیش گرفت. در مقابل، بخش‌هایی از فداییان و گروه‌های چپ رادیکال، دولت جدید را نیز بخشی از نظم طبقاتی و اقتدارگرا می‌دانستند. پشتوانه معرفتی جریان‌های مارکسیستی، ماتریالیسم تاریخی، تحلیل طبقاتی و تجربه انقلاب‌های روسیه، چین و کوبا بود. امتداد اقتصادی آنان نیز روشن بود: ملی‌کردن صنایع، گسترش مالکیت دولتی، حمایت از کارگران و دهقانان و نفی سلطه سرمایه‌داران. با وجود این، چپ مارکسیستی نتوانست در فضای سیاسی پس از انقلاب، رهبری اجتماعی گسترده‌ای به دست آورد. علت آن تنها فشار سیاسی نبود؛ بلکه ناتوانی در برقراری پیوند پایدار با فرهنگ دینی جامعه و نیز اختلافات سازمانی و ایدئولوژیک درونی، نقش مهمی داشت. ۲.۵. جریان ملی‌گرا جبهه ملی ایران و نیروهای نزدیک به آن، بر استقلال کشور، حاکمیت قانون، ملی شدن منابع و اصلاحات سیاسی تأکید داشتند. این جریان از میراث دکتر محمد مصدق تغذیه می‌کرد و نسبت به سلطنت پهلوی و وابستگی خارجی منتقد بود. در آستانه انقلاب، ملی‌گرایان از نظر سازمانی و اجتماعی نسبت به جریان مذهبی ضعیف‌تر بودند، اما در تشکیل دولت موقت نقش پیدا کردند. آنان بیشتر به حکومت پارلمانی، دولت ملی و مدیریت تخصصی باور داشتند و نسبت به ورود نهادهای موازی و انقلابی به اداره کشور نگرانی داشتند. https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

تاکید دارم حتما این سلسله را با دقت بخوانید، کلید فهم بسیاری از مباحث امروز اینجا نهفته است. ان‌شاءالله از همین هفته روایت صوتی این بحث رو هم شروع می‌کنم. با مطالعه یا گوش دادن دقیق به این بحث می‌تونیم جایگاه درست خودمون رو در وضعیت فعلی پیدا کنیم. مطالبی که ذیل این بحث میارم به اندازه سه واحد دکتری تحت سرفصل جامعه‌شناسی سیاسی انقلاب اسلامی هست که به شکل مختصر و مفید ارائه می‌کنم.

#جریان_شناسی_سیاسی_انقلاب_اسلامی ژنتیک سیاسی انقلاب؛ از تکوین ایده‌ها تا تسخیر دولت ۷ ۳. انقلاب و شکل‌گیری نظم دوگانه قدرت با پیروزی انقلاب، دو نوع قدرت به‌طور هم‌زمان شکل گرفت: 1. قدرت رسمی دولت که از وزارتخانه‌ها، ارتش، دستگاه اداری و ساختارهای قانونی پیشین استفاده می‌کرد. 2. قدرت انقلابی که در کمیته‌ها، سپاه، دادگاه‌های انقلاب، شوراها و نهادهای جدید متجلی می‌شد. این دوگانگی، یکی از ویژگی‌های اصلی دوره گذار بود. دولت موقت می‌کوشید کشور را با استفاده از نهادهای قانونی و اداری اداره کند، اما نیروهای انقلابی بر این باور بودند که ساختارهای به‌جامانده از رژیم پهلوی برای تحقق اهداف انقلاب کافی نیستند. ۳.۱. دولت موقت مهندس مهدی بازرگان در ۱۵ بهمن ۱۳۵۷ به نخست‌وزیری منصوب شد. مأموریت دولت موقت، اداره کشور، برگزاری همه‌پرسی، سامان‌دادن به دستگاه اجرایی و فراهم‌کردن مقدمات تدوین قانون اساسی بود. دولت موقت از نظر فکری به اسلام ملی‌گرا و قانون‌مدار نزدیک بود. اعضای آن عمدتاً مدیران، مهندسان، حقوقدانان و نیروهای ملی ـ مذهبی بودند. آنان با فروپاشی کامل دستگاه اداری، فعالیت گروه‌های مسلح، محاکمه‌های شتاب‌زده و تصمیم‌های خارج از ساختار دولت مشکل داشتند. اما دولت موقت با چند محدودیت جدی روبه‌رو بود: - اقتدار کامل بر نهادهای انقلابی نداشت. - ارتش پس از انقلاب دچار بحران اعتماد و فرماندهی شده بود. - اقتصاد کشور با اعتصاب، فرار مدیران و اختلال در تولید روبه‌رو بود. - گروه‌های سیاسی مختلف برای نفوذ در دولت و جامعه رقابت می‌کردند. - انتظار عمومی برای تغییر سریع و گسترده، امکان سیاست‌گذاری تدریجی را کاهش می‌داد. ۳.۲. نهادهای انقلابی کمیته‌های انقلاب، سپاه پاسداران، دادگاه‌های انقلاب و بنیادهای انقلابی، به تدریج به ارکان مهم نظم جدید تبدیل شدند. این نهادها از یک‌سو وظیفه حفظ امنیت انقلاب و مقابله با بازماندگان رژیم گذشته را بر عهده داشتند و از سوی دیگر، در اقتصاد و سیاست نیز نقش پیدا کردند. تشکیل سپاه پاسداران در اردیبهشت ۱۳۵۸، پاسخ به نیاز نیروهای انقلابی برای ایجاد سازمانی مستقل از ارتش بود. سپاه در آغاز بیشتر وظیفه امنیت داخلی و حفاظت از انقلاب را دنبال می‌کرد، اما در سال‌های بعد به یکی از مهم‌ترین نهادهای سیاسی، امنیتی و اقتصادی جمهوری اسلامی تبدیل شد. بنیادهایی مانند بنیاد مستضعفان نیز از دل مصادره اموال خاندان پهلوی و وابستگان حکومت پیشین شکل گرفتند. این بنیادها قرار بود منابع به‌جامانده از رژیم سابق را در خدمت محرومان قرار دهند، اما به‌تدریج به نهادهای اقتصادی بزرگ و خارج از ساختار معمول بودجه‌ای تبدیل شدند. این تحول، از همان ابتدا نشانه‌ای از شکل‌گیری اقتصاد چندلایه جمهوری اسلامی بود: اقتصاد دولتی، اقتصاد بازار، اقتصاد بنیادها و اقتصاد نهادهای انقلابی در کنار یکدیگر قرار گرفتند. https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

🔻خیابان‌ های بروکسل صحنه جنگ معترضان و پلیس 🔹 درگیری‌ها در بروکسل، پایتخت بلژیک، هم‌زمان با اعتراضات گسترده علیه برنامه‌ های بودجه‌ای دولت برای سال ۲۰۲۷ 🔹درگیری‌ هایی در اطراف ایستگاه مرکزی بروکسل رخ داده و پلیس برای مقابله با معترضان از ماشین آب‌پاش و تجهیزات پرتابه‌ای استفاده کرده است. میدان مقابل ایستگاه مرکزی همچنان مملو از جمعیت گزارش شده و پیشتازان راهپیمایی به سمت ایستگاه میدی حرکت کرده‌اند. 🔹این اعتراضات با فراخوان اتحادیه‌ های کارگری و در مخالفت با برنامه‌ های اقتصادی دولت، از جمله تغییرات در سازوکار تعدیل خودکار دستمزدها، افزایش مالیات بر ارزش افزوده و محاسبه ساعات کار سالانه، برگزار شده است. ‌ https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

جهان نفاق! ائتلاف سعودی-اماراتی بیش از ۲۲۷ حمله هوایی به فرودگاه صنعا بین ۲۶ مارس ۲۰۱۵ و فوریه ۲۰۲۲ انجام داد. (این حملات در سازمان ملل متحد مستند شده‌اند.) ۲۰۱۵: ۶۷ حمله ۲۰۱۶: ۶۲ حمله ۲۰۱۷: ۷ حمله ۲۰۱۸: ۴۷ حمله ۲۰۱۹: ۷ حمله ۲۰۲۰: ۱۵ حمله ۲۰۲۱: ۱۲ حمله ۲۰۲۲: ۱۰ حمله وقتی فرودگاه صنعا بارها بمباران شد صدای کسی در نیامد. با اینکه تنها راه سفر سی میلیون نفر یمنی بود که در محاصره ظالمانه نوکران صهیون گرفتار بودند. اما اکنون که فرودگاه ریاض موشک خورده، همه برای محکوم کردن و ابراز انزجار صف کشیده‌اند و این کار را غیر انسانی می‌خوانند. https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

برد مسجد حدیث

این ویدئو از علی پاشا خبرنگار فرانس ۲۴ در تهران درخصوص آزادی تعلیمات دینی برای دانش آموزان ایرانی بین عرب ها وایرال شده است: دخترم در پایه هشتم یکی از مدارس ایران تحصیل می‌کند. دو روز پیش اولین جلسه درس دینی او در سال تحصیلی جدید شروع شد وقتی کلاس شروع شد، یکی از همکلاسی‌هایش از کلاس بیرون می رود و یک معلم به‌تنهایی درس را به‌تنهایی با او ادامه می دهد پس از بررسی متوجه شدم هنگامی دانش‌آموزی از پیروان مذهب سنی باشد، ملزم به خواندن کتاب دینی برگرفته از مذهب شیعه نیست؛ بلکه کتاب دینی برگرفته از مذهب سنی را می‌خواند. اگر دانش‌آموزانی از پیروان دین مسیحی یا یهودی هم باشد، از همین حقوق برخوردار است. در ایران دست‌کم ۱۵ میلیون شهروند سنی‌مذهب وجود دارد. اگر اولویت نظام ایران شیعه‌سازی اهل سنت جهان بود، سزاوارتر آن بود که برای شیعه‌کردن اهل سنتِ موجود در ایران تلاش کند، نه اینکه برود و آنان را در جهان عرب جست‌وجو کند. همچنین نظامی که اولویتش واقعاً شیعه‌سازی اهل سنت است، اقدامی مانند این انجام نمی‌دهد! https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

شبکه کلمه در خدمت سلطنت‌طلبان! اعتراف مجری شبکه به پشت پرده‌های شبکه کلمه و استفاده ابزاری از اهل سنت ایران. https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

#جریان_شناسی_سیاسی_انقلاب_اسلامی ژنتیک سیاسی انقلاب؛ از تکوین ایده‌ها تا تسخیر دولت ۸ ۴. همه‌پرسی جمهوری اسلامی و مسئله صورت حکومت در فروردین ۱۳۵۸، همه‌پرسی جمهوری اسلامی برگزار شد. نتیجه همه‌پرسی، تأسیس جمهوری اسلامی بود؛ اما درباره شکل دقیق این نظام، هنوز اختلاف نظر وجود داشت. برخی نیروها بر عنوان «جمهوری اسلامی» تأکید داشتند، اما درباره ولایت فقیه یا نقش گسترده روحانیت در ساختار سیاسی، برداشت محدودتری ارائه می‌کردند. برخی دیگر، جمهوری اسلامی را نظامی می‌دانستند که در آن ولایت فقیه باید در مرکز ساختار قدرت قرار گیرد. این اختلاف در جریان تدوین قانون اساسی آشکارتر شد. مجلس خبرگان قانون اساسی، به‌جای مجلس مؤسسانی که برخی نیروها انتظار داشتند، تشکیل شد و در آن، نیروهای نزدیک به روحانیت انقلابی دست بالا را پیدا کردند. مهم‌ترین موضوعات اختلاف عبارت بودند از: - جایگاه ولایت فقیه؛ - نسبت میان جمهوریت و اسلامیت؛ - حدود اختیارات رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر؛ - نقش شورای نگهبان؛ - جایگاه مجلس و نهادهای انتخابی؛ - استقلال قوه قضائیه؛ - حقوق اقلیت‌های دینی و سیاسی. در نهایت، قانون اساسی تصویب شد و ولایت فقیه به‌عنوان یکی از ارکان اصلی نظام سیاسی تثبیت گردید. در کنار آن، نهادهای انتخابی مانند ریاست‌جمهوری، مجلس و شوراها نیز به رسمیت شناخته شدند. حاصل این ترکیب، ساختاری دوگانه بود که هم عناصر انتخابی داشت و هم نهادهای انتصابی و فقهی. https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110

#جریان_شناسی_سیاسی_انقلاب_اسلامی ژنتیک سیاسی انقلاب؛ از تکوین ایده‌ها تا تسخیر دولت ۹ ۵. امتداد اقتصادی دوره گذار اقتصاد سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۰ را نمی‌توان با یک عنوان ساده مانند «اقتصاد دولتی» یا «اقتصاد انقلابی» توضیح داد. در این دوره، چند منطق اقتصادی هم‌زمان در حال رقابت بودند. 📍اقتصاد ملی و بخش خصوصی قانون‌مند این دیدگاه بیشتر در میان دولت موقت، ملی‌گرایان، بخشی از مدیران و طبقه متوسط جدید دیده می‌شد. هواداران آن معتقد بودند که اقتصاد باید بر تولید، تخصص، مالکیت خصوصی و مدیریت حرفه‌ای استوار باشد. آنان با وابستگی خارجی مخالف بودند، اما تعامل اقتصادی با جهان را ضروری می‌دانستند. از نظر آنان، انقلاب نباید به نابودی بخش خصوصی، فرار سرمایه و فروپاشی دستگاه تولید منجر می‌شد. 📍اقتصاد عدالت‌محور و دولتی جریان‌های چپ اسلامی و مارکسیستی، بر نقش گسترده دولت در مالکیت، توزیع و برنامه‌ریزی تأکید داشتند. صنایع بزرگ، بانک‌ها، تجارت خارجی و منابع طبیعی باید در اختیار دولت یا نهادهای عمومی قرار می‌گرفت. این گرایش، از تجربه نابرابری دوره پهلوی و نقش شرکت‌های بزرگ وابسته به حکومت تغذیه می‌کرد. در نگاه هواداران آن، مالکیت خصوصی در حوزه‌های بزرگ اقتصادی می‌توانست به بازتولید وابستگی و شکل‌گیری طبقه جدید سرمایه‌دار منجر شود. 📍اقتصاد بازار سنتی و مالکیت شرعی بازار سنتی و بخش مهمی از روحانیت، از مالکیت خصوصی و آزادی مبادله دفاع می‌کردند؛ اما بازار مورد نظر آنان با سرمایه‌داری مدرن یکسان نبود. این اقتصاد بر مالکیت شرعی، تجارت، اصناف، شبکه اعتماد و نظارت اخلاقی استوار بود. بازاریان از ملی‌شدن بانک‌ها، مصادره برخی صنایع و گسترش اقتصاد دولتی نگران بودند. آنان معتقد بودند که دولت نباید بدون ضرورت، در مالکیت اشخاص و فعالیت اقتصادی اصناف دخالت کند. 📍مصادره‌ها و تولد اقتصاد نهادهای انقلابی پس از انقلاب، اموال بسیاری از خاندان پهلوی، مدیران ارشد رژیم گذشته و صاحبان برخی صنایع بزرگ مصادره شد. این اقدامات از نظر سیاسی با هدف پاک‌سازی آثار رژیم سابق و حمایت از محرومان انجام می‌گرفت. با این حال، پیامد آن فراتر از مصادره چند مجموعه اقتصادی بود. به‌تدریج مالکیت بخش مهمی از دارایی‌های بزرگ کشور به بنیادها و نهادهایی منتقل شد که نه کاملاً دولتی بودند و نه در چارچوب بخش خصوصی فعالیت می‌کردند. از اینجا، الگویی شکل گرفت که بعدها یکی از ویژگی‌های اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی شد: نهادهای عمومی و انقلابی دارای دارایی‌های گسترده، مدیریت مستقل و رابطه‌ای خاص با دولت و بودجه عمومی. 📍شوراهای کارگری و مسئله کنترل تولید در سال‌های نخست انقلاب، شوراهای کارگری در بسیاری از کارخانه‌ها فعال شدند. این شوراها خواهان نظارت بر مدیریت، جلوگیری از اخراج کارگران و مشارکت در اداره واحدهای تولیدی بودند. شوراهای کارگری از یک‌سو بازتاب نارضایتی‌های انباشته‌شده از نظام صنعتی دوره پهلوی بودند و از سوی دیگر، تحت تأثیر ادبیات چپ و عدالت‌خواهی انقلابی قرار داشتند. دولت و نیروهای مذهبی انقلابی، در ابتدا از برخی مطالبات آنان حمایت کردند، اما به‌تدریج تلاش کردند مدیریت اقتصادی را در اختیار نهادهای رسمی قرار دهند. در نتیجه، شوراهای مستقل کارگری نتوانستند به محور اصلی اداره اقتصاد تبدیل شوند. اقتصاد کشور به‌سمت مالکیت دولتی، مدیریت بوروکراتیک و نظارت نهادهای انقلابی حرکت کرد. https://ble.ir/kalamesava https://t.me/kalamesava https://eitaa.com/sava110