یه موقع هایی نگاه میندازی به خودت و تنها چیزی که میبینی یه روح خسته و زخم خورده اس که حالا ترسیده و خودشو از عالم و آدم دور کرده ... یه موقع هایی نگاه میکنی به خودت و دلت برای خودت میسوزه.. به نظرم این یکی از بدترین حس هاییه که ممکنه کسی تجربه کنه!

زنده‌ایم اما از این رنجی که نامش زندگی‌ست غیر تکراری ملال‌آور چه باقی مانده است ... #فاضل_نظری

مگه میشه تورو یادم بره این آدم گره به چشمات زده! دلی رو که بهت دادم بده به دادم برس که حالم بده!

شنیدم که چون قوى زیبا بمیرد فریبنده زاد و فریبا بمیرد شب مرگ تنها نشیند به موجى رود گوشه اى دور و تنها بمیرد در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب که خود در میان غزل ها بمیرد گروهى بر آنند کاین مرغ شیدا  کجا عاشقى کرد، آنجا بمیرد شب مرگ از بیم آنجا شتابد که از مرگ غافل شود تا بمیرد من این نکته گیرم که باور نکردم ندیدم که قویى به صحرا بمیرد چو روزى ز آغوش دریا برآمد شبی هم در آغوش دریا بمیرد تو دریاى من بودى آغوش وا کن که می خواهد این قوى زیبا بمیرد

نمیدونم تجربه اش کردید یا نه ولی یه موقع هایی شنیدن یسری حرفا باعث نمیشه که از دوست داشتن گوینده اش دست بردارید فقط از دوست داشتن خودتون دست میکشید‌ :)!

—

< رنجیدم و خندیدم و از درد نگفتم از آنچه که دنیا سرم آورد نگفتم، با هیچکسی غیر خدا هیچ زمانی از آنچه که او با دل من کرد نگفتم..>

نگو بار گران بودیم و رفتیم نگو نامهربان بودیم و رفتیم آخر اینها که دلیل محکمی نیست؛ بگو با دیگران بودیم و رفتیم

گویند سنگ لعل شود در مقام صبر آری شود، ولیک به خون جگر شود - حافظ

_

ناله را هرچند می خواهم که پنهانی کِشَم سینه می‌گوید که من تنگ آمدم،فریاد کن!

شاید این دفعه با یه بوسه باز دوباره یاد بگیرمت :)!