گفته بودی که چرا محو تماشای منی
آنچنان مات که یکدم مژه بر هم نزنی
مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود
ناز چشم تو به قد مژه بر هم زدنی
«فریدون مشیری»
#ازممبرامون
من که شعرم همه درد است ، تو چرا می خوانی؟
نکند حالِ غم انگیزِ دلم مایه خوشحالیِ توست؟