دل ندادم که مرا یک روز خاکستر کنی
دل به تو دادم که حالم را کمی بهتر کنی
روز و شب با اشکهایم مینویسم بیصدا
ای دل دیوانه باید با غم او سر کنی ؛
دو چشمت آتشِ تیزِ زغالی
میان کلبه ی خیسِ شمالی
دو گونه خوشمزه مانندِ املت
خوشا صبحانه ای اینگونه عالی:)
در چشمِ تو رازیست که در جانِ من افتاد
یک جرعه نگاهت به دل و دینِ من افتاد
بیتابِ تو گشتم منِ دیوانه در این شهر
تا نامِ قشنگِ تو به چشمانِ من افتاد؛