عــمری به غــزل طـی شد و صــد بــار نوشتم بین من و تو فاصله ای نیست جز این “واو”

شب ز نور ماه روی خویش را بیند سپید من شبم تو ماه من بر آسمان بی من مرو

از من بعید بود ولی عاشقت شدم از تو بعید نیست جهان عاشقت شود

گفتم به هیچ‌کس دلِ خود را نمی‌دهم اما دلم برای همان هیچ‌کس گرفت...

✨_

به کسی دل بستم، که نه دیدمش، نه خندیدمش… فرسنگ‌ها از من دور است، ولی در دلم، نزدیک‌تر از هر حضور است ای خدا، اگر می‌شود، این خیال را از سرم برون کن، که این داستان، نشدنی‌ست… و من، اسیرِ شدنیِ دل خسته‌ام.

در قایق سرگشته‌ی این ماه هلالی من هستم و یاد تو و دریای خیالی این گوشه همان گوشه و این میز همان میز جای لب تو مانده بر این ساغر خالی

_✨

دلتنگم و دیدار تو درمان من است بیرنگ رخت زمانه زندان من است

_

صورتت را به چه تشبیه کنم در شعرم؟! ماه بیجا بکند مثل تو زیبا بشود‌.