تو همانی که به قصر دل من سلطانی حاکم قلب منی خوب خودت میدانی

_

تا تویی در خاطرم با دیگران بی‌گانه‌ام با خیالت همنشین با دوری‌ات دیوانه‌ام

ازعشق باتو گفتن بیهوده بود آری آبی نمی شودگرم ازشعله های خاموش

بعدها تاریخ می‌گوید که چشمانت چه کرد؟ با منِ تنهاتر از ستار خانِ بی سپاه! ‌

اگر ماندی، بگو دلدارِ من باش اگر سهمِ منی، غمخوارِ من باش کنارِ جاده‌ها چشم انتظارم بمان، ای عشق، ای معیارِ من باش اگر می‌مانی، بگو، گرچه دلم شکسته از فراق و سهمِ غم‌ها اگر قسمتم هستی، پس بمان و بساز با من، تمامِ این شب‌ها

چشاتُ میشه قاب کرد ساعت‌ها به عنوان یه نقاشی نگاه کرد🥺🤎

_

آرزو کردم بماند ،در کنار من نماند من نمی دانم چرا او بی وفایی می کند

پس از یک عمر بی‌خوابی، در آغوشِ تو فهمیدم دوباره می‌شود جایی برای خواب پیدا کرد

_

سوخت نصفِ حرف هایم در گلو، اما تو را هر چه می سوزد گلویم، دوست دارم بیشتر🫀