به یک کرشمه که نرگس به خودفروشی کرد فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت

_

مراجوریدرآغوشبگیرکهانگارفردامیمیرم:)🫂

_

صبوری‌کن خدا شاید تورا با من خوشش‌آید ، وگرنه او چرا باید به من میداد عشقت را ؟

_

در پهنه‌ی آبیِ خیالِ بی‌کران، نشسته قایقی، سرگشته و بی‌جان. ماه چون هلالِ نقره‌کوب بر فراز، گواه خلوتِ دل، در این شبِ دراز. میزِ چوبینِ کهن، و جامِ لب‌گزیده، حکایت از حضوری، رفته و رمیده. جایِ بوسه‌ای مانده، چون نقشِ جاودان، بر جامِ بلورین، در این شبِ بی‌امان. یادِ تو، چون موجی، بر ساحلِ جان زند، و دل، چون قایقِ سرگشته، در این غم، ماند. خیالِ تو، تمامِ این فضا را گرفته، و سکوتِ شب، نغمه‌ی دلتنگی سر گرفته.

_

شبیه تو میشد(:

_

کاش وقتی میخندی زمان متوقف میشد؛🤍"

و تو بلندتر از تمام درختان جنگل در من روییدی🥹🌲..