خنده هایت
صبحِ شـــــــــــــــــــیراز است؛
نارنجِ دلم ؛
من به امید نگاهت
شب را صبح میکنم...
همه جمالِ تو بینم چو چشم باز کنم
همه شرابِ تو نوشم چو لب فراز کنم
حرام دارم با مردمان سخن گفتن
و چون حدیثِ تو آید سخن دراز کنم