_

شعر خواندم که تو را از سر خود اندازم ، تو خودت شعر شدی در سر من اُفتادی .

همه شب سجده برآرم که بیایی تو به خوابم و در آن خواب بمیرم که تو آیی و بمانی... ●شهریار

همه شب سجده برآرم که بیایی تو به خوابم و در آن خواب بمیرم که تو آیی و بمانی..

چه‌ مشتاقانه‌ باور میکنم حُکم تناسخ را منِ انسان که از آغوش تو پروانه برگشتم..(:

_

وقتی هوای دیدن او هست ماه نیست وقتی که مـاه هست تـوان نگاه نیست ... در من هزار و یک شبِ باران گرفته است احـوال شهـرزاد دلـم روبـراه نیست....

_

خواستم بگم تو دلیل ادامه دادنمی؛ دیدم این بیت قشنگ تر می‌گه: 'هزار مرتبه از ریشه، ریشه کن شده ام؛ اگر که خم نشدم تو استخوان منی'.🥺

اصفہان با آن همہ وسعت شده نصفِ جہان، یک وجب قد داري و کل جہانم شده‌اي. :))))

_