میٰانِ هَمهِ گَشتَم وُ عاٰشِق نَشُدَم مَن.. تُو چِه بُودی کِه تُو راٰ دیدَم ُو دیواٰنهِ شُدَم مَن...

_

شَبی ساقی ز مَن پرسید که جانا آرزویت چیست؟ بگفتم دیدن یاری که جز او آرزویم نیست!

اونجایی که حسین فروتن میگه: غالبا در هر تصادف می‌رود چیزی ز دست لحظه برخورد چشمت با نگاهم، دل برفت ...

__

_

اونجا ڪہ مولانا میگہ : 'در من بِدَمۍ، من زندہ شوم یڪ جان چہ بُوَد، صد جانِ منی...'🫀✨ꨄ︎                           ╰┅────❤️─────┅╯

چه کنم دس خودم نیست که یادت نکنم خاستی دل نبری تا به تو عادت نکنم

_

اِشتیاقی کِه به دیدارِ تُو دارَد دِلِ مَنْ دِلِ مَنْ دانَدُ، مَنْ دانَم و دِلْ دانَد و مَنْ؛ خاکِ مَن گِلْ شَوَدُ و گُلْ شِکُفَدْ اَز گُلِ مَنْ! تٰا اَبَد مِهرِ تُـ بیرونْ نَرَوَدْ اَز دِلِ مَنْ...

[گر تو گرفتارم کنی، من با گرفتاری خوشم ؛ دارویِ دردم گر تویی، در اوج بیماری خوشم! ]

_