آن شب که دلی بود به میخانه نشستیم؛ آن توبه صد ساله به پیمانه شکستیم! از آتش دوزخ نهراسیدیم،که آن شب ما توبه شکستیم ولی دل نشکستیم...!

و شبها در من بیشتر می‌شوی و شدت می‌گیری!

گر بدانی چقدر تشنه‌ی دیدار توام خواهی آمد شبی به خواب، دیدار من ..

بین جمعیت صدای خنده‌ات پیچید و بعد... تا سرم چرخید دیدم حیف! لبخند تو نیست

بیدار میشوم ڪه هواے داشتنت را نفس بڪشم... ڪَرماے حضورت را حس ڪنم و تڪیه ڪنم به بودنت... بیدار میشوم ڪه خواستنت رامحڪم سنجاق ڪنم به موهایم مبادا ،دوست داشتنت از سرم بیوفتد...

--

عهد همه بشکستم در بستن پیمانت دامن مکش از دستم،دستِ من و دامانت..!

ز دو دیده خون فشانم ز غمت شب جدایی چه کنم که هست این ها گل باغ آشنایی:)..

زده‌ای ریشه چنان بر همه اعضای تنم؛ که شدی جان من و شهر و دیار و وطنم:)♡

- « چه کنم با دل وامانده که دلتنگ شده؟ ساز دلتنگیم امشب چه بد آهنگ شده! هرچه کردم ك فرامـوش کنم باز نشد... همه‌شب بین مـن و خاطره‌ها جنگ شده:)

پرسید: اندوه دوری را چه تسکین است؟ گفتم: خیال...

جانا چه گویم؟ شرح فراقت ؛ چشمی و صد نَم، جانی و صد آه .