تا کی باید منتظرت باشم تا کی باشی و من پی به حضورت نبرم آرزوی منی ای کاش به گورت نبرم

میخاد بره بره حال نمیکنم هی بره بیاد یه کم جدا باشیم خوبه برا هم تو پیشت یکی دیگست ولی زوده برا من… من همش خیابونم انگار خونه ندارم برو دیگه دوست ندارم

گذشتم از گذشته ای که گذشت...

فکر کردن بیش از حد میتونه چیزی رو که حتی شروع نشده رو هم خراب کنه.

قرارت بر ماندن بود، چمدانت اما… حرفِ دیگری داشت.

کمبود ویتامین D (دوست داشته شدن) دارم.

جز گور، پایانی برای این رنج‌ها نمی‌شناسم.

حد وسط رو گم کردم، نه با آدم‌ها حس بهتری دارم، نه با تنهایی به توافق میرسم، نه حوصله شلوغی رو دارم، نه با سکوت خونه کنار میام، نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم نه با خودخوری حس راحتی دارم، بعضی روزها به معنای واقعی کلمه از کادر زندگی خارج میشم.

باز خداروشکر وسط این همه بدبختی آهنگ هست.

+-

گفت خودت ُ توی یه کلمه توصیف کن . هرچی فکر کردم فقط اسم تو به زبون

م

می اومد .