جز گور، پایانی برای این رنج‌ها نمی‌شناسم.

حد وسط رو گم کردم، نه با آدم‌ها حس بهتری دارم، نه با تنهایی به توافق میرسم، نه حوصله شلوغی رو دارم، نه با سکوت خونه کنار میام، نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم نه با خودخوری حس راحتی دارم، بعضی روزها به معنای واقعی کلمه از کادر زندگی خارج میشم.

باز خداروشکر وسط این همه بدبختی آهنگ هست.

+-

گفت خودت ُ توی یه کلمه توصیف کن . هرچی فکر کردم فقط اسم تو به زبون

م

می اومد .

-

تو هیچ کاری بلد نبودی ، فقط شروع کننده خوبی بودی .

_

در موردش تو تنهایی گریه میکنم چون دیگه روم نمیشه به کسی بگم هنوز حالم بده

نگو واسه برگشت خیلی دیره...

دقیقا..