.

🔹وزیر خارجه قطر: مردم ایران برادران دینی ملت قطر هستند. جنگ از داخل منطقه آغاز نشد و از بیرون به منطقه تحمیل شد، اما هزینه‌های جنگ را همه کشورهای منطقه می‌پردازند. ✍بخاطر همین برادر بودن خلبانهای مارو نگه داشتید!!! 🤏🏻خبرکوتاه 🆔@khabarekotahh

🔹صوت کامل گفت‌وگوی تلفنی مهدی محمدی، مشاور رئیس مجلس در امور راهبردی با برنامه 'به وقت ایران' - ۴ شهریور ۱۴۰۵ @mohammadi61

🔻بن‌بست راهبردی دشمن؛ از فروپاشی «ائتلاف مکه» تا بحران ناوهای آمریکایی ✍🏻مهدی محمدی 🔹راهبرد کلان دشمن؛ ترکیب فشرده گزینه‌های فشار، نه از روی قدرت، بلکه از سر ضعف نکته محوری در درک رفتار کنونی دشمن، گذار از آزمون گزینه‌های منفرد به تلاش برای ترکیب هم‌زمان و حداکثری تمام ابزارهای فشار (نظامی، امنیتی، اقتصادی، ائتلاف‌سازی و جنگ شناختی) علیه جمهوری اسلامی ایران است. اما این تغییر رویکرد نه از روی قدرت، بلکه ناشی از یک ضعف راهبردی است؛ دشمن به این جمع‌بندی رسیده که توانایی مدیریت یک جنگ فرسایشی و طولانی‌مدت را ندارد. مشکل عملیاتی ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» - که شرح آن خواهد آمد - نمادی از این بن‌بست است. دشمن با محاسبات یک جنگ کوتاه‌مدت وارد درگیری شد، اما با راهبرد ایران در «خارج کردن جنگ از زمان‌بندی مورد نظر او»، اکنون در وضعیتی گرفتار آمده که نه توان ادامه دارد و نه امکان عقب‌نشینی آبرومندانه. راهبرد جمهوری اسلامی در امتداد جنگ ۴۰ روزه بر سه ستون «منطقه‌ای کردن جنگ»، «انسداد تنگه هرمز و تعمیم آن به سایر گذرگاه‌های حیاتی» و «طولانی کردن و فرسایشی‌سازی جنگ برای دشمن» استوار بوده است. 🔸شکست زودهنگام و فروپاشی «ائتلاف مکه» پیش از عملیاتی شدن یکی از مهم‌ترین نمودهای ضعف دشمن، سرنوشت «ائتلاف مکه» است. این ائتلاف که با محوریت ترکیه و با چراغ سبز آمریکا و مشارکت پاکستان و عربستان شکل گرفت، پیش از آنکه به مرحله عملیاتی برسد، عملاً در میدان فروپاشیده است. اهداف این ائتلاف از منظر آمریکا عبارت بود از: محافظه‌کار کردن ایران، تحت فشار قرار دادن یمن برای تضعیف محاصره باب‌المندب، و ایجاد اهرم سیاسی برای بازگشایی تنگه هرمز. اما واقعیت میدانی نتیجه معکوس داد: یمن عملیات خود علیه سعودی را در دریا و خشکی گسترش داده و محاصره دریایی عربستان را مستحکم‌تر کرده است؛ ائتلاف مکه کوچک‌ترین جرأت مداخله علیه یمن را ندارد. رژیم اسرائیل حملات تهاجمی گسترده‌ای را علیه مواضع ترکیه در حلب، ادلب و قنیطره توسعه داده و نه جولانی و نه ارتش ترکیه قادر به کوچک‌ترین واکنشی نبوده‌اند. در تنگه هرمز نیز علی‌رغم رجزخوانی‌های اخیر، هر روز شناورهای متخلف هدف قرار می‌گیرند و هیچ اقدام متقابلی از سوی اعضای ائتلاف علیه ایران صورت نگرفته است. نکته قابل توجه آنکه هدف‌گیری زیرساخت‌های آمریکا در منطقه، چنان هزینه‌ای بر واشنگتن تحمیل کرده که اکنون دست به دامن ترکیه و پاکستان شده است؛ کشورهایی که توان نظامی آن‌ها در برابر محور مقاومت اساساً قابل اعتنا نیست. این به معنای سوختن پروژه ائتلاف‌سازی در منطقه و اثبات پوشالی بودن آن است. 🔸دور جدید فشار اقتصادی؛ پروژه‌ای شکست‌خورده با هزینه‌ای بالاتر برای خود آمریکا اعلام بازگشت به «فشار حداکثری» از سوی ترامپ و تکرار آن توسط مقامات خزانه‌داری آمریکا، پیش از هر چیز نشانه بن‌بست راهبردی واشنگتن است. این سیاستی است که در دولت قبلی آزموده و شکست خورده است. آنچه وضعیت کنونی را از گذشته متمایز می‌کند، ابزارهای جدید ایران برای «هزینه‌مند کردن» فشار اقتصادی است: - توانمندی بستن تنگه هرمز، باب‌المندب و ناامن‌سازی دریای سرخ و کانال سوئز؛ - ادامه فروش نفت به شرکت‌های چینی و مشتریان جدید؛ - تعمیق همکاری با روسیه و فعال‌سازی مرزهای زمینی؛ - مصونیت روانی جامعه ایران که علیرغم فشار واقعی، از رفتار هیجانی مورد انتظار دشمن پرهیز کرده است. نکته کلیدی: امارات علیرغم صدور بیانیه قطع روابط اقتصادی، جرأت ورود به انسداد عملی مسیرهای مالی و تجاری با ایران را نداشته است. اعلام صریح مقامات ایرانی مبنی بر تلقی کردن مشارکت‌کنندگان در پروژه فشار اقتصادی به عنوان «دشمن» و پاسخ نظامی به آنان، تأثیر بازدارنده خود را گذاشته است. امارات هفته گذشته شمه‌ای از این پاسخ را دریافت کرد. آمریکا اکنون در موقعیتی است که اعمال فشار حداکثری برایش بسیار پرهزینه‌تر از گذشته خواهد بود؛ هزینه‌ای که ایران قادر و مصمم به تحمیل آن است. 🔸جبهه امنیتی؛ تمرکز دشمن بر کردستان و جنوب شرق، اما ناکامی در نفوذ دشمن در حوزه امنیتی، سرمایه‌گذاری قابل توجهی بر ناامن‌سازی دو منطقه کردستان و سیستان و بلوچستان انجام داده و تلاش برای ورود سلاح، مواد منفجره و تجهیز گروه‌های ضد انقلاب از مرزها در دستور کار قرار دارد. اما واقعیت میدانی نشان می‌دهد که تقریباً تمامی تیم‌های اعزامی دشمن شناسایی و دستگیر شده‌اند. برخلاف تصور دشمن مبنی بر کاهش اشراف مرزی ایران پس از جنگ، نظارت بر مرزها تشدید شده و همکاری قابل توجه مردم در هر دو منطقه با نیروهای امنیتی، عامل تعیین‌کننده‌ای در خنثی‌سازی تهدیدات بوده است. راهبرد ایران در این حوزه، انجام عملیات پیشگیرانه و خفه‌کردن تهدیدات مرزی «در نطفه» است که تاکنون موفق بوده است. 🔹وضعیت نیروی نظامی آمریکا در منطقه؛ فرسایش فزاینده و بحران در دریا

آخرین ارزیابی‌ها از آرایش نظامی آمریکا در منطقه، حاکی از وخامت جدی است. نیروهای آمریکایی از پایگاه‌های پیرامونی ایران تخلیه شده و به دریا، اردن و داخل اراضی اشغالی منتقل شده‌اند. انهدام پایگاه‌های لجستیکی آمریکا در منطقه، امکان پهلوگیری ناوهای هواپیمابر را سلب کرده است. ناو «آبراهام لینکلن» به دلیل نبود امکان پهلوگیری، ۱۵۰ روز متوالی در دریا مانده و دچار بحران‌های جدی لجستیکی، روحی و عملیاتی شده است. ناو «جرج واشنگتن» نیز که در حال اعزام است، با وضعیت مشابهی مواجه خواهد شد. ایران بدون آنکه لزوماً موشکی به این ناوها شلیک کرده باشد، با راهبرد جنگ نامتقارن، کارکرد عملیاتی ناوهای آمریکایی را از آن‌ها سلب کرده است. ناو هواپیمابر بدون امکان پهلوگیری، تعمیر و نگهداری، عملاً از مدار عملیاتی خارج می‌شود. در حوزه پدافند نیز آمریکا با دو مشکل اساسی مواجه است: ناتوانی سنسورها و رادارها در شناسایی پهپادهای جدید ایرانی و کاهش ذخایر موشکی در برابر نسل جدید پهپادهای محور مقاومت. جمع‌بندی آنکه نیروی رزمی آمریکا در منطقه در صورت آغاز درگیری جدید، قادر به جنگ موثر نخواهد بود. 🔹جمع‌بندی نهایی و هشدار راهبردی دشمن در تمامی لایه‌های راهبردی – نظامی، اقتصادی، امنیتی، ائتلاف‌سازی و روانی – در وضعیت بن‌بست قرار دارد. با این حال، این وضعیت لزوماً به معنای کاهش ریسک‌پذیری نیست؛ بلکه بر اساس شناخت روانشناختی از ترامپ، احتمال دست زدن به ریسک‌های بزرگ‌تر و خطرناک‌تر وجود دارد. جمهوری اسلامی ایران با تداوم راهبرد فرسایشی، هزینه‌مند کردن پروژه‌های دشمن و حفظ اشراف اطلاعاتی و مرزی، در موقعیت برتر راهبردی قرار دارد. نکته پایانی و قاطع آنکه علیرغم ادعاهای رسانه‌ای مبنی بر مذاکره یا تمدید ضرب‌الاجل‌ها، هیچ مذاکره‌ای صورت نگرفته است. آمریکا در پشت پرده، التماس‌کنان به دنبال واسطه‌های جدید است؛ اما شرط هرگونه گفتگو، بازگشت کامل و اجرای شروط اعلام‌شده نظام و رهبری است که مورد تأکید دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی نیز قرار دارد. تا آن زمان، صحنه از آنِ مقاومت است. @mohammadi61

🔻استراتژی تهاجمی ایران در عمل؛ از «جنگ زنبوری» تا هم‌افزایی با روسیه و چین ✍🏻 مهدی محمدی سه رکن تحول راهبردی که امروز در میدان اجرا میشود: ۱. شناخت کامل از محدودیت‌های دشمن ۲. آگاهی از تدارکات و برنامه‌های ضربات آینده او → هیچ منطقی نمی‌پذیرد که منتظر ضربه اول بمانیم ۳. جنگ نامتقارن و توزیع‌شده، در برابر ارتش‌های پُرحجم دشمن جنگ شبکه‑محور؛ الگوی جدید عملیاتی همکاری ایران و مقاومت به سطحی تازه رسیده است: هر نیرویی که به هدفی دسترسی دارد، موظف به ضربه است – بدون نیاز به دستور متمرکز، فقط با درک صحیح از مقصود فرمانده. نتیجه؟ ● ضربات غیرقابل‌پیش‌بینی ● گسترش جغرافیای حملات ● بی‌معنا شدن اشراف اطلاعاتی دشمن به دلیل توزیع شدگی گروه های مقاومت ● فشاری هولناک از ترکیب هزاران ضربه همان چیزی که سردار شهید سلیمانی «کشتن با نیش هزاران زنبور» نامید – و اسرائیلی‌ها بعداً از آن تحت عنوان «کشتن ایران با هزاران خنجر» اقتباس کردند. 🔹آمادگی برای جنگ بزرگ؛ محاصره شکستنی است ➖ تسلط ایران بر تنگه هرمز کامل و غیرقابل‌انکار است. ➖ جنگ برای رفع محاصره، در لحظه مناسب و با کنترل تبعات، آغاز خواهد شد. ➖ هر لحظه ممکن است ضربه‌ای مؤثر و هدف‌محور برای شکستن محاصره رقم بخورد. فشار اقتصادی بر جهان؛ سلاح راهبردی ایران - قیمت گازوئیل در اروپا از سوخت جت گران‌تر شده - کره جنوبی به دلیل فشار نفتی از همکاری با آمریکا علیه ایران خودداری کرد - صادرات نفت عربستان از ۱۰+ میلیون بشکه به زیر ۴ میلیون سقوط کرد - شرکت‌های هواپیمایی منطقه از جنگ ۴۰ روزه تاکنون ۱۲ میلیارد دلار ضرر کرده‌اند و در کنار آن، فشار سیاسی بر ترامپ تشدید شده؛ هر خانواده آمریکایی به‌طور میانگین ۴۶۰ دلار فقیرتر شده و نظرسنجی‌ها از انتقام مردم در انتخابات میان‌دوره‌ای حکایت دارد. 🔹ترکیب راهبرد ایران با قدرت‌های بزرگ روسیه آشکارا به‌دنبال گشودن جبهه‌ای جدید علیه اروپاست – شاید ظرف چند هفته، یک کشور اروپایی هدف حملات سنگین قرار گیرد؛ حملاتی که فشار عظیمی بر آمریکا و ناتو وارد می‌کند، چون ذخایر مهمات آنها در جنگ با ایران تحلیل رفته است. روسیه از ایران الهام گرفته و جنگ را منطقه‌ای می‌کند. پایگاه‌های پهپادی مخفی در مجاورت مرزهای اروپای شرقی – و به‌زودی آسیای شرقی و چین نیز وارد این معادله می‌شوند. 🔸جمع‌بندی: منتظر غافلگیری باشید هرچه صحنه نبرد شلوغ‌تر شود، ضربه غافلگیرکننده نزدیک‌تر است. ایران عمیق‌ترین شکل ممکن را برای رویارویی بعدی آماده کرده – چیزی که دشمن هنوز نتوانسته شگفتی‌های پیشین را هضم کند، چه رسد به آنچه در راه است. 🔹وضعیت جبهه خودی: تهاجمی، شبکه‌محور، هم‌افزا و آماده برای بزرگ‌ترین غافلگیری @mohammadi61

🔹دشمن در آستانهٔ انتقال جنگ به داخل ایران ✍🏻مهدی محمدی «جنگ آغاز شده است؛ پرسش بنیادین این است: چگونه پیروز ‌شویم؟» (به این معنا که رویارویی همه‌جانبه از مدتی پیش کلید خورده و اکنون در مرحلهٔ تعیین‌کنندهٔ خود قرار دارد.) چارچوب کلان برنامهٔ دشمن دشمن راهبرد مشخصی برای انتقال بار بحران به درون ایران طراحی و اجرا کرده است. هدف نهایی، ایجاد ناآرامی داخلی، بی‌ثباتی اقتصادی و روانی، و سپس ورود به مرحلهٔ رویارویی نظامی گسترده است. مراحل برنامه‌ریزی‌شده: ۱. ترکیب همزمان تحریم، عملیات شناختی و اقدامات امنیتی ۲. انتظار برای وقوع خطای راهبردی از سوی ما یا مهندسی یک حادثه ۳. ایجاد دورهٔ فشرده از حوادث داخلی و امنیتی ۴. حملهٔ نظامی همه‌جانبه به ایران اولویت راهبردی: جنگ شناختی دشمن در سبد جدید گزینه‌های خود، بر جنبهٔ شناختی، روانی و رسانه‌ای غلبه قائل شده است؛ چراکه می‌داند تأثیر این مؤلفه‌ها از خود تحریم و جنگ فیزیکی تعیین‌کننده‌تر است. (به‌عبارتی، آنچه در ذهن و باور جامعه رخ می‌دهد، سرنوشت‌سازتر از تحریم‌های ملموس است.) اهداف اصلی دشمن در این لایه: · وادار ساختن جامعه به رفتارهای هیجانی و غیرمنطقی · ایجاد التهاب در بازار ارز و طلا از طریق دست خود مردم · شکاف‌افکنی میان مردم و نظام · بازسازی سناریویی مشابه وقایع ۱۸ دی ۱۴۰۱ اگر دشمن امروز می‌خواهد نرخ ارز را به سطحی نامعقول برساند، این کار را با دستان خود ما انجام می‌دهد. وضعیت کنونی: آغاز دور تازهٔ رویارویی نشانه‌ها حاکی از آن است که دوران مهمی از رویارویی فرارسیده است: · هماهنگی کامل در سطوح راهبردی کشور زیر نظر مقام معظم رهبری · وجود اشتراک نظر بی‌سابقه در محیط تصمیم‌گیری کلان امنیت ملی · تفکیک روشن میان هیاهوی رسانه‌ای و فضای واقعی سیاست‌گذاری تحرکات نظامی و امنیتی دشمن آخرین داده‌های میدانی نشان از فعال‌سازی همزمان چندین جبهه دارد: ● استقرار ناو هواپیمابر «جورج واشنگتن» در منطقه ● تولید انبوه رهگیرهای ارزان‌قیمت جهت مقابله با پهپادها ● بازسازماندهی گروه‌های بلوچ در جنوب‌شرق و عناصر کرد در شمال‌غرب ● احیای نقش‌آفرینی فعال انگلیس در منازعات منطقه ● تلاش برای خلع سلاح مقاومت در عراق (که با شکست مواجه خواهد شد) ● شکل‌دهی ائتلاف مکه برای مهار یمن (فاقد کارایی عملیاتی) آمادگی و پاسخ ایران جمهوری اسلامی ایران با اتکا به توانمندی‌های بومی و راهبرد دفاعی مستقل، آمادگی کامل برای مقابله با تهدیدات را دارد: - سیستم راداری آمریکا در منطقه در بازهٔ ۴۸ ساعته ابتدای جنگ شوم منهدم شده است - پدافند هوایی به‌طور متوسط هفته‌ای یک فروند پهپاد رزمی راهبردی دشمن را ساقط می‌کند - اجرای عملیات‌های پیشگیرانه در هماهنگی با گروه‌های مقاومت در سراسر منطقه - شکل‌گیری بازدارندگی جدید در افق راهبردی «چیزی به نام ضربهٔ کوتاه مدت وجود نخواهد داشت؛ هر درگیری به ناچار طولانی خواهد شد.» نکتهٔ کلیدی و تعیین‌کننده اگر بتوانیم مدیریت صحنهٔ داخلی را به‌خوبی انجام دهیم و از ایجاد شکاف میان ملت و نظام جلوگیری کنیم، دشمن از ورود به رویارویی نظامی بعدی منصرف خواهد شد و بازدارندگی تازه‌ای شکل خواهد گرفت. (این مدیریت داخلی، مهم‌ترین مؤلفهٔ بازدارندگی در شرایط کنونی به‌شمار می‌رود.) در غیر این صورت، جنگ بعدی قطعی است — و جنگی سخت و تمام‌عیار خواهد بود. بازهٔ زمانی حساس هفته‌ها و ماه‌های پیش‌رو، نقطهٔ عطفی تعیین‌کننده در سرنوشت این رویارویی است. آنچه در اواخر شهریور رقم خواهد خورد، نتیجهٔ مستقیم مدیریت این روزهاست. «این جنگ ترکیبی است: گلوله‌های اقتصادی در قالب تحریم، گلوله‌های شناختی در قالب اطلاعات، و گلوله‌های فیزیکی در قالب موشک و پهپاد. این‌ها یک جنگ واحد هستند، نه سه جنگ جداگانه. هرکسی که در یکی از این جبهه‌ها کوتاهی کند، در کل جنگ شکست خورده است.» @mohammadi61