تا سال‌ها می‌تونم برای مرگ مِینگ فان اشک بریزم++

امیدوارم همسر آینده‌ام از حشرات نترسه و منو از دستشون نجات بده++ *پ.ن: واقعا زندگی خیلی سخت شده؛ تو خوابگاه چطور قراره دووم بیارم؟ ++

اوه جدا اگه واقعا قبول بشم زندگی خوابگاهی چطوره؟ یکبار یک ویدئو توی یوتیوب درموردش دیدم ولی واقعا مطمئن نیستم زندگی تو همه‌ی خوابگاه‌های دانشگاه اینطور باشه++

https://eitaa.com/PlaidBook/2438 یهت ممنون از تجربه‌ی ارزشمندی که در اختیارم گذاشتی( ˶ˆ꒳ˆ˵ ) *پ.ن: آرزو می‌کنم هم‌اتاقی‌های خوبی داشته باشم++

تاابد دختری می‌مونم که چتری داره(っ'ヮ'c)

حس این پسره(جُرجی گلومَن) توی spy x family رو دارم++ *پ.ن: برای متوجه شدن قضیه باید اپیزود 19 فصل 1 رو تماشا کنید++

استاد شجاعی چی بودی کی بودی؟ مردی زبان آلمانی رو مسلطه=)

کاش یکبار دیگه می‌تونستم برم فقط یکبار دیگه دلم برای همه‌چیز تنگ میشه؛)

من کوچیک‌تر و نابالغ‌تر از اینم که نصیحتتون کنم و در جایگاهی هم نیستم این کار رو انجام بدم اما حرف‌هایی که شاید دوست‌ داشتم کسی بهم بزنه رو برای شما عزیزانم بازگو می‌کنم زمان همه‌ی ما بیش از اندازه محدوده، به‌طور میانگین بگیم 80 سال(که من کمتر برای خودم فکرشو می‌کنم) واقعا واقعا زمان کوتاهیه! و این دنیا بیش از اندازه بی‌رحم و کوچیکه؛ پس اگر واقعا چیزی هست که خوشحالتون می‌کنه، و به خودتون و دیگران آسیبی نمی‌رسونه دنبالش برید و تا تهش برین تا ته؛ نصفه رهاش نکنید++ گاهی باید برای خوشحالیمون هزینه کنیم و اگر در توانتونه حتما انجامش بدین! واقعا توی روحیه و سبک زندگی و زندگی روزمره‌تون تاثیر خیلی بزرگی می‌ذاره؛ شاید متوجهش نشید اما قطعا خوشحال‌تر هستید و اوضاع براتون بهتر پیش میره

چیزی که می‌خوام بگم اینه که اگر واقعا عاشق چیزی هستین، رهاش نکنید! به هیچ‌وجه بار پشیمونی و حسرتش سنگین‌تر از چیزی هست که فکرشو می‌کنید، خیلی بیشتر++ و اگه به‌ هردلیلی مجبور به رها کردنش شدید، اشکال نداره:) ما انسانیم و خب گاهی زندگی اون‌طور که دوست‌ داریم پیش نمیره اگه رهاش کردی، یک بازنده نیستی! آدم بی‌مصرف و بی‌عرضه‌ای نیستی! اشکال نداره؛ این نیز بگذرد؛)

خیلی وقته می‌خوام ازتون بپرسم++ فعالیت چنل براتون کسل‌کننده‌ست یا ازش لذت می‌برین؟