ـ دعا کنیم اگه روزی شد و ما شهید شدیم، فقط پیش مردم شهید نشده باشیم؛ پیش خدا هم سربلند باشیم. مردم ممکنه ازمون قهرمان بسازن، اما شهرت با اخلاص فرق داره؛ شهرت یعنی مردم تو رو مقدس بدونن، اخلاص یعنی خدا بدونه برای خودش قدم برداشتی، نه برای اسم و رسم. مردم ظاهر ما رو میبینن، اما خدا از نیت هامون، خلوت هامون و لغزش هایی خبر داره که هیچکس جز خودش و خودمون ازشون باخبر نیست. دعا کنیم اسممون فقط روی زمین مقدس نشه؛ خودمون هم پیش خدا آبرو داشته باشیم. چه فایده اگه مردم برامون گریه کنن، اما از اخلاصمون پیش خدا خبری نباشه؟ ـ ــ ـــ ✍🏻صِراط

ـ صهیونیست اون سر دنیا میشینه شیعه شناسی میخونه، اما بعضی از ما که اسم شیعه رو یدک میکشیم، حتی پنج دقیقه نمی تونیم از اعتقاداتمون دفاع کنیم! چون هیچوقت زحمت شناخت ریشه هاشون رو به خودمون ندادیم. باوری که خودت برای شناختنش قدمی برنداشتی، چطور انتظار داری پای دفاع ازش بایستی؟ صرفِ به ارث بردنِ یه اعتقاد، به معنی شناختن و پای اون ایستادن نیست. ـ ــ ـــ ✍🏻صِراط

ـ سلاح اصلی ما نه قلممونه، نه موشکمون و نه حتی علممون! ریشه‌ی قدرت ما، توحید و تکیه به خداست. توحید که باشه، علم و قلم و موشک هم معنا پیدا میکنن اما اگه خدا از محاسباتمون حذف بشه، با داشتن همه چیز هم دستمون خالیه. امام میگفت: چون ایمان به خدا نداریم، می گوییم آمریکا ابرقدرت است. مسئله این نیست که دشمن چقدر قدرتمنده، مسئله اینه که ما قدرت خدا رو چقدر باور داریم. ـ ــ ـــ ✍🏻صِراط