#محفل_اول حاشیه هایی که زندگی رو پُر میکنن.

واقعاً دونستنِ اینکه یک نفر سی ساله هست یا بیست وسه ساله، شیرازی هست یا تهرانی، متأهل هست یا مجرد، طلبه هست یا نیست، امروز صبحانه چه خورده، کجا رفته، چه خریده، چه کسی رو دوست داره یا چه کسی دوستش داره، چه چیزی به زندگی ما اضافه میکنه؟

گاهی اونقدر در جزئیات زندگی دیگران کنجکاو می شیم که فراموش می کنیم خودِ زندگیمون، با همه‌ی سؤال های بی جوابش، منتظر ماست.

این اطلاعات شاید سرگرم کننده باشن ؛ شاید حتی برای چند دقیقه ذهنمون رو مشغول کنن ؛ اما هر چیزی که ذهن رو مشغول میکنه، لزوماً ذهن رو غنی نمیکنه.

بعضی دونستنی ها فقط حجم اطلاعات ذهن رو بیشتر میکنن، نه عمق فهم ما رو.

ممکنه ساعت ها درباره زندگی دیگران بدونیم، اما یک صفحه از کتابی که میتونست نگاهمون رو به زندگی عوض کنه، نخونده باشیم.

ممکنه از روابط، تصمیم ها و جزئیات آدم های مختلف باخبر باشیم، اما برای آینده‌ی خودمون حتی یک ساعت جدی فکر نکرده باشیم.

ممکنه بدونیم چه کسی با چه کسی چه کرد، اما هنوز ندونیم خودمون با عمرمون چه داریم می کنیم!

مشکل فقط کنجکاوی نیست؛ مسئله، ارزشِ توجه ماست!

توجه، سرمایه‌ی ارزونی نیست که هر جا چیزی برای دیدن بود، خرجش کنیم.

هر چیزی که وارد ذهن ما میشه، الزاماً بی اثر بیرون نمیره. بعضی چیزها فقط چند دقیقه وقت می گیرن؛ بعضی ها اما آروم آروم سلیقه‌ی ذهن، موضوعِ فکر و حتی معیارهای ما رو تغییر میدن!