🎧 جلسات شرح نامه 31 نهج البلاغه 🎙استاد محمدعلی انصاری 👇دریافت فایل صوتی

🎧 شرح نامه 31 نهج البلاغه | جلسه 163 🔖 تو به همه آرزوهایت نخواهی رسید 🎙استاد محمدعلی انصاری #شرح_نامه_31 #نهج_البلاغه #استاد_انصاری ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا

📹 قم، حرم اهل بیت (ع) است 🎙 #آیت_الله_فروغی #تولید_اختصاصی #درس_اخلاق #سرو_قامت ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا

📹 توطئه دشمن را این امر خنثی میکند 🎙 #استاد_عابدینی #تولید_اختصاصی #جنگ_رمضان #فتح_خیبر #سرو_قامت ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا

بسم الله الرحمن الرحیم 🔰 مسخره شدن مومنان در این آیات به گوشه اى از مصائب و زحمات مومنان كه در اين جهان به خاطر ايمان و تقوا با آن روبرو مى شوند اشاره مى شود، تا روشن شود كه پاداشهاى بزرگی که در آخرت به آنها داده می شود، بى حساب نيست. به طور خاص در این آیه موضع گيرى و برخورد زشت و زننده كفار با مومنان مطرح می شود. اینکه هنگامى كه مشركان از كـنـار جـمع مؤمنان مى گذرند آنها را با اشارات چشم و ابرو مسخره مى كنند. این مسئله محدود به آن زمان نیست. امروز هم یکی از مجاهدت هایی که اهل ایمان انجام می دهند، تحمل همین برخوردهای زشت و توهین آمیز است.تحمل این دشواری ها است که ارزش فرد را نزد خداوند بالا می برد. 🔷 آیه: وَ إِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ (مطففین / آیه ۳۰ ) 🔶 ترجمه: و هنگامی که از کنارشان می‌گذشتند آنان را با اشاره تمسخر می‌کردند. #یک_آیه #قرآن ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet

📹 مکتب خونخواهی 🎙 #استاد_عابدینی #تولید_اختصاصی #جنگ_رمضان #فتح_خیبر #باید_برخاست #خون_خواهیم #قومو_لله #سرو_قامت ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا

📹 اولین منافق تاریخ اسلام را بشناسیم! 🎙 #حجت_الاسلام_پناهیان #تولید_اختصاصی #جنگ_رمضان #فتح_خیبر #سرو_قامت ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا

📹 #جرعه_ای_از_نهج_البلاغه 📗 جلسه چهل و چهارم 🔺 موضوع: همّ و غم پرهیزکاران شکر است https://serajnet.org/post/detail/Fa/2-1-21-1-28-0 🎙 #حجت_الاسلام_نمازی #نهج_البلاغه ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet

#جرعه_ای_از_نهج_البلاغه جلسه چهل و چهارم موضوع: همّ و غم پرهیزکاران شکر است بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین ادامه‌ی خطبه‌ی بسیار زیبا و مهم متقین را ببینیم که متقین چه علاماتی دارند؟ امیرالمومنین(ع) می‌فرماید: «تَحَرُّجاً عَنْ طَمَعٍ»، متقین از طمع مذموم بسیار دور هستند. وقتی گفتیم که تکیه‌گاه به خدا باشد، این حالت طمع داشتن به دنیا و غیرخدا و اعمال بقیه خیلی حالت مذمومی است؛ «تَحَرُّجاً» یعنی اصلاً به سراغ طمع نمی‌روند. «یَعْمَلُ الْأَعْمَالَ الصَّالِحَةَ وَ هُوَ عَلَی وَجَلٍ»؛ عمل صالح انجام می‌دهند ولی در این هم، حالت ترس‌شان را دارند. قبلاً اشاره کردیم، آیا عمل صالح‌مان کم نبود؟ آیا عمل صالح‌مان مورد قبول پروردگار بود؟ چرا می‌گوید: «عَلَی وَجَلٍ»؟ بعضی چند کار خوب انجام می‌دهند و بعد گویی تمام مسیر کمال را رفته‌اند! در روایت آمده است که منافق دو رکعت نماز می‌خواند و منتظر وحی است. این‌قدر طلبکار می‌شود. «یُمْسِی وَ هَمُّهُ الشُّکْرُ» متقین، صبح را به شب می‌رسانند ولی همّ و غم‌شان شکر است، حواس‌شان است که خدا امروز به آن‌ها حیات داد، امروز توانستند فعالیت و بندگی کنند، از نعمت‌های او استفاده کنند و فرصت توبه داشتند. «وَ یُصْبِحُ وَ هَمُّهُ الذِّکْرُ» اگر شب را به صبح برسانند، همّ و غم‌شان ذکر خدا، ذکر ولیّ خدا و به یاد خدا بودن است، یعنی نکند دوباره روز که آغاز شد، ما دچار غفلت شویم. حضرت می‌فرماید: «یَبِیتُ حَذِراً وَ یُصْبِحُ فَرِحاً»، «یَبِیتُ» یعنی شب را به صبح رساندن، این هم در حالت حذر و هشدار است که باز مبادا غافلانه گذرانده باشیم. «وَ یُصْبِحُ فَرِحاً»، با خشنودی صبح می‌کند. چرا؟ همین نکته‌ای که گفتم در ادامه‌ی جملات حضرت بود. تأکید ما این است که اگر عزیزان تمرکز خوبی روی نهج البلاغه داشته باشند، توضیحات در این کتاب است و نیازی نیست که خودشان را به سختی بیاندازند. چرا «حَذِراً»؟ چرا «فَرِحاً»؟ «حَذِراً لِمَا حُذِّرَ مِنَ الْغَفْلَةِ»، حالت نگرانی و هشدارشان به خاطر غفلتی است که ممکن است گریبان‌گیر آن‌ها شود. «وَ فَرِحاً بِمَا أَصَابَ مِنَ الْفَضْلِ وَ الرَّحْمَةِ» صبح هم خوشحال هستند، چون می‌بینند که فضل و رحمت جدیدی برای آن‌ها آغاز شده و فرصت دوباره برای بندگی دارند. «إِنِ اسْتَصْعَبَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ فِیمَا تَکْرَهُ لَمْ یُعْطِهَا سُؤْلَهَا فِیمَا تُحِبُّ» اگر نفس‌شان بهانه بگیرد و همراهی نکند، خواسته‌ی نفس‌شان را در آن چیزهایی که می‌خواهد، نمی‌دهند. یعنی اگر نفس‌شان خواسته‌ی آن‌ها را در بندگی تأمین نکند، این‌ها هم حال نفس‌شان را می‌گیرند. «لَمْ یُعْطِهَا سُؤْلَهَا فِیمَا تُحِبُّ»، این‌طور نیست که مثلاً هر غذایی خواست به او بدهند. نفس را جریمه می‌کنند. دیگر چه؟ فرمود: «قُرَّةُ عَیْنِهِ فِیمَا لَا یَزُولُ» چشم‌روشنی آدم باتقوا در چیزی است که زایل نمی‌شود. «آنچه را دیری نپاید دل‌بستگی نشاید». خداوند آقای بهجت را رحمت کند، فرمودند: ما هم اهل لذت هستیم ولی «ألذّ أدوَم»؛ بهترین لذت‌ها و دائمی‌ترین دائمی‌ها که بهشت است و بالاتر از آن هم رضوان و خشنودی خدا است. این جمله‌ی خیلی مهمی است. «قُرَّةُ عَیْنِهِ فِیمَا لَا یَزُولُ» آنچه که چشمش را روشن می‌کند چیزهای نابودنشدنی است، نه صرفاً یک ظاهری، یک مالی، یک جمالی، یک امکاناتی، خب همه‌ی این‌ها می‌رود. و بالأخره «وَ زَهَادَتُهُ فِیمَا لَا یَبْقَی» زهد و بی‌رغبتی او نسبت به چیزی است که بقایی ندارد. همین چیزهای دنیوی بقایی ندارد. خیلی از تمجیدها، تعریف‌ها و شغل‌های آن‌چنانی دنیایی هیچ بقایی ندارد و گفته‌اند: اگر وفایی داشت که به تو نمی‌رسید. لذا توجه این‌طوری به بقاء و فناء نسبت به آنچه که در اطراف ما هست بسیار مهم است. ان‌شاءالله ادامه‌اش را در جلسه‌ی بعدی می‌شنویم. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته. ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی #سراج_اندیشه 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet