کلان روایت را نباید گم کرد! 🔸برجسته‌سازی دوگانه‌هایی مانند «زن باحجاب و بی‌حجاب» بیش از آنکه بازتاب واقعیت اجتماعی باشد، ناشی از نگاهی تقلیل‌گراست که متن جامعه را به حاشیه‌هایش فرو می‌کاهد. جامعه‌ی زنده، جامعه‌ای متکثر است و قدرت آن دقیقاً در همین تنوع نهفته است، نه در حذف یا مرزبندی‌های مصنوعی. #اسلاید 📌متن یادداشت را اینجا بخوانید 🔻#صراط را دنبال کنید @serat_ir1

#حاشیه_نگاری شب شعر«امین خلق و امانت گزار یزدان» با حضور شعرا و ادبا ارزشمند زنجانی و شعرخوانی درباره شخصیت رهبرانقلاب 📌مجموعه پوستر تولیدی متناسب با این موضوع 🕌 حسینیه معارف انقلاب اسلامی @hoseiniehmaaref

خط مقدم پیوند؛ از تهران تا جنوب لبنان 🔹سالگرد شهادت سیدعباس موسوی، تنها یادآور فقدان یک فرمانده نیست؛ بلکه فرصتی است برای بازخوانی یک رابطه راهبردی و هویتی که امروز به یکی از مؤثرترین معادلات منطقه‌ای بدل شده است: پیوندجمهوری اسلامی ایران با جریان مقاومت لبنان بعنوان خط مقدم مبارزه با اسرائیل. 🔹از نخستین سالهای پس از پیروزی انقلاب، حمایت از مظلوم و ایستادگی در برابر اشغال و سلطه، از سطح یک شعار سیاسی فراتر رفت و به یک منطق عملی کنش منطقه‌ای تبدیل شد. لبنانِ اشغال‌شده، جغرافیایی بود که این منطق در آن عینیت یافت و مقاومت، با تکیه بر همین پشتوانه فکری، از حاشیه به متن تحولات امنیتی غرب آسیا آمد. 🔹شهادت سیدعباس در چنین مسیری معنا پیدا می‌کند؛ مسیری که در آن، رهبری دینی، اراده مردمی و حمایت راهبردی جمهوری اسلامی در هم تنیده شد و الگویی نوین از مقاومت را شکل داد. الگویی که نشان داد قدرت، لزوماً در زرادخانه‌های کلاسیک نیست، بلکه در «ایمان سازمان‌یافته»، «رهبری الهام‌بخش» و «اتصال میدان به معنا» ریشه دارد. 🔹امروز مقاومت لبنان نه یک بازیگر منفعل، بلکه خط مقدم بازدارندگی در برابر پروژه صهیونیستی است؛ خط مقدمی که بدون فهم پیوند عمیق فکری و سیاسی آن با جمهوری اسلامی، قابل تحلیل نیست. این پیوند، نه رابطه‌ای صرفاً جغرافیایی، بلکه هم‌سرنوشتیِ گفتمانیست؛ پیوندی که شهادت، درآن نقطه پایان نیست، بلکه موتور تداوم راه است. 🔹سالگرد سید، یادآور این حقیقت است که مقاومت، با شهادت متوقف نمیشود؛ بلکه هر خون، مرزهای جبهه را گسترده‌تر و معادلات دشمن را پیچیده‌تر می‌کند. 🔻#صراط را دنبال کنید @serat_ir1

احترام به پلیس آلمان، حمله به پلیس ایران!!! ▪️دستور العمل سلطنت طلبها برای حضور در مونیخ برای تجمع علیه وطن با حساسیت نسبت به احترام پلیس آلمان! ▪️و همزمان دستور به کشتار و حمله به پلیس ایران توسط همین عوامل خشونت گرا که ماهیت اراده واقعی آنها در کشته گیری و ناامن سازی خیابان ها را عیان میکند. 🔻#صراط را دنبال کنید @serat_ir1

🎥نماینده بحرین در پاسخ به SNNTV: تهدیدات آمریکا جنگی روانی است / ملت ایران گرد ولی‌فقیه متحد هستند. 🔸ترامپ تاجر است و سعی می‌کند قمار سیاسی کند؛ او متوجه نیست که ایران، لیبی و عراق نیست و لقمه‌ای راحت نیست که به راحتی بلعیده شود. 🔸ایران سیستمی ملی است که ملت دور ولی‌فقیه هستند و اگر ضربه‌ای وارد شود، سپاه، ارتش، بسیج و مردم پایدار خواهند ماند. 🔻#صراط را دنبال کنید @serat_ir1

❗️پرونده اپستین، چهره ی واقعی غرب! اهالی اهل تمدن و آزادگی، خونخوار و بچه خوار و متجاوز از آب در آمدند.. بَدا به حال کسانی که کشتی آرزوهایشان در این سالها روی مرداب پر از خون و چرکابه ی متمدینن قلابی جهان بنا شده بود‌‌.‌. 🔻#صراط را دنبال کنید @serat_ir1

جزیره اپستین؛ نشانه‌ای از گسست اخلاقی در عقلانیتِ بی‌ریشه 🔹جزیره اپستین را نباید صرفاً به‌عنوان یک رسوایی جنایی یا انحراف فردی فهم کرد. تقلیل این پدیده به سطح خبر و هیجان، اگرچه واکنش‌برانگیز است، اما مانع از درک مسئلهٔ اصلی می‌شود. آنچه در این جزیره رخ داد، پیش از آنکه حکایت از شرارت چند انسان خاص داشته باشد، نشانه‌ای از بحران در بنیان عقلانیتِ گسسته از اخلاق است. 🔹در اینجا با وضعیتی مواجه‌ایم که در آن قدرت، بدون پیوند با حقیقت و فضیلت، به خودبسندگی می‌رسد. عقلانیتی که صرفاً به کارآمدی، سود و امکان‌ها می‌اندیشد، وقتی از افق‌های اخلاقی و حکمی جدا شود، نه‌تنها مهارکنندهٔ شر نیست، بلکه خود به امکان‌ساز آن تبدیل می‌شود. جزیرهٔ اپستین دقیقاً در چنین خلأیی قابل فهم است: جایی که قانون به‌صورت صوری حضور دارد، اما عدالت غایب است؛ نهاد هست، اما معنا فروریخته است. 🔹مسئله در اینجا نه «نبود قانون»، بلکه فقدان معیار ثابت برای داوری اخلاقی است. در چنین فضایی، انسان نه به‌مثابهٔ صاحب کرامت ذاتی، بلکه به‌عنوان ابزار، سرمایه یا وسیلهٔ اعمال قدرت دیده می‌شود. بدن به کالا فروکاسته می‌شود، رابطه به ابزار نفوذ و سکوت به شرط بقا. این فروکاست، نتیجهٔ تصادفی نیست؛ بلکه پیامد عقلانیتی است که اخلاق را امری ثانوی و الحاقی می‌داند. 🔹نکتهٔ مهم آن است که جزیرهٔ اپستین را نباید «استثنا» تلقی کرد. این جزیره یک مکان جغرافیایی محدود نیست، بلکه نمونهٔ فشرده‌شده الگویی تمدنی است؛ الگویی که هرجا سنت اخلاقی تضعیف شود و عقل از پیوند با حکمت و مسئولیت جدا گردد، امکان تکرار می‌یابد. به همین دلیل، تمرکز صرف بر افشاگری یا مجازات افراد، بدون بازاندیشی در مبانی، راه‌حل مسئله نیست. 🔹در این افق، مسئلهٔ اصلی بازگشت به عقلانیتی است که اخلاق را در ذات فهم انسان از جهان می‌داند، نه در حاشیهٔ آن. عقلانیتی که عدالت، حرمت انسان و مسئولیت را پیش‌فرض می‌گیرد، نه مانعی بر سر راه قدرت. بدون چنین بنیانی، حتی پیشرفته‌ترین ساختارها نیز می‌توانند به صحنهٔ بازتولید خشونت و فساد بدل شوند. 🔹از این منظر، جزیرهٔ اپستین آینه‌ای است که نه انحطاط یک فرد یا یک شبکه، بلکه خلأ اخلاقی یک نظم فکری را نشان می‌دهد. ✍️گروه اجتماعی صراط 🔻#صراط را دنبال کنید @serat_ir1

آمارسازی پهلوی صدای روزنامه‌نگار آمریکایی را درآورد مکس بلومنتال: طرفداران پهلوی دوباره در حال جعل اعداد هستند 🔻#صراط را دنبال کنید @serat_ir1

اندر مواضع سلبریتی ها! موضع گیری های اخیر جریان موسوم به سلبریتی ها را میتوان در چند بعد مختلف ارزیابی کرد: 1_ اولین و مهمترین چیزی که باید به آن اشاره کرد «آزادی بیان» و حق موضع گیری افراد نسبت به وقایع پیرامونی است که یک حق ذاتی و مورد حمایت قانون اساسی است. بنابراین این یک اصل پذیرفته شده است که قرار نیست در یک جامعه همه نظرات در مورد پدیده های اجتماعی یکسان باشد. 2_ عنوان "سلبریتی" با توسعه مفهومی و مصداقی مواجه شده و افرادی را در شئون مختلفی از هنرمند تا فوتبالیست و بلاگر و اینفلوئنسرها و... را در بر میگیرد که در زیست مجازی وضعیت مشابهی دارند و بدون آن گویا وجود خارجی ندارند.! طیفی که از نظر فکری و سواد آکادمیک البته با پرسش های جدی مواجه هستند.! 3_ یکی از چالش های سلبریتی ها تعریف آنها از حیث مفهوم و مصداق در مورد "مردم" است. به نظر میرسد بخشی از این جریان به دلیل دوری از واقعیت زندگی مردم و زیست صرفا مجازی، نمیتوانند مشکلات، دغدغه ها و بیم و امید مردم ایران را به درستی تشخیص و آن را منعکس کنند. به همین خاطر ملاحظه آنچه در استوری این افراد منتشر میشود با آنچه در زندگی روزمره مردم جریان دارد فاصله بسیار معناداری را نشان میدهد. 4_ برخی از سلبریتی ها به دلیل ماهیت مجازی_محور (در مقابل واقعیت محوری) بودنشان از سویی، و زندگی اشرافی واقعی که دارند نمیتوانند واکنشی منطقی به رخ دادهای اجتماعی از خود نشان دهند به همین خاطر همسو با جریان اصلی شکل گرفته بر بستر مجازی ( و نه واقعیت اجتماعی) موضع گیری میکنند در حالی که واقعیت زندگیشان چیزیی نیست که بر صفحه استوری هایشان مینشیند. این امور باعث میشود یک سلبریتی نتواند میان معترض بودن مردم به وضعیت اقتصادی و معیشتی و همزمان پشتیبانی آنها از نظام سیاسی به یک فهم منطقی مبتنی بر واقعیت اجتماعی برسد. او احتمالا گمان میکند تمام مردم ایران ضد حاکمیت سیاسی و ضد ماهیت دینی جامعه هستند.! اما منبع چنین خبر و تحلیلی برای او کجاست؟ به احتمال قریب به یقین ایران اینترنشنال ها!!!. این جاست که زیست واقعی مردمی و کنار مردم زندگی کردن اثر خود را نشان میدهد؛ مردم ایران، ملتی هوشمند و بسیار آگاه است که میتواند بین اعتراض به سیاست های اقتصادی و همزمان ایستادن برای دفاع از استقلال سیاسی و جغرافیایی کشور تمایز قائل شود چیزی که جزء زندگی روزمره مردم است اما سلبریتی ها به دلیل دوری از مردم، امکان چنین فهمی از خود سلب کرده اند. دوری از مردم، قوه ادراکی برخی از سلبریتی ها را چنان دستخوش توهم کرده است که گمان میکنند مردم ایران همان افرادی هستند که در فضای مجازیشان طرفدار کودک کش های صهیونیست و چشم به راه رضا پهلوی هستند.! ✍ گروه سیاسی صراط 🔻#صراط را دنبال کنید @serat_ir1

#حاشیه_نگاری مراسم«جشن تکبیر» با حضور آحاد مردم بصیر و مجاهد زنجانی 🕌 حسینیه معارف انقلاب اسلامی 🔻#صراط را دنبال کنید @serat_ir1