وقتی دانش آموزان می پرسند چقدر طول می‌کشد تا به هدف‌مان برسیم؟ روزی لقمان در كنار چشمه‌ای نشسته بود. مردی كه از آنجا می‌گذشت، از لقمان پرسيد: "چند ساعت ديگر به ده بعدی خواهم رسيد؟" لقمان گفت: "راه برو" آن مرد پنداشت كه لقمان نشنيده است. دوباره سوال كرد: "مگر نشنيدی؟ پرسيدم چند ساعت ديگر به ده بعدی خواهم رسيد؟ " لقمان گفت: "راه برو" آن مرد پنداشت كه لقمان ديوانه است و رفتن را پيشه كرد. زمانی كه چند قدمی راه رفته بود، لقمان به بانگ بلند گفت: "ای مرد، يک ساعت ديگر بدان ده خواهی رسيد." مرد گفت: "چرا اول نگفتی؟" لقمان گفت: "چون راه رفتن تو را نديده بودم، نمی‌دانستم تند می‌روی يا كند. حال كه ديدم، دانستم كه تو يک ساعت ديگر به ده بعدی خواهی رسيد." رسیدن به هدف، با سرعت عمل و توانایی افراد رابطه‌ مستقیم دارد. بعضی مواقع افرادی از شما می‌پرسند که آیا این کار شدنی است یا نه؟! بعضی مواقع افرادی از شما می‌پرسند که چند روزه یا چند ماهه می‌توان این کار را انجام داد و به هدف رسید؟! جواب شما قطعا به این ربط دارد که شما بدانید که آن‌ها کیستند؟ و چه توانایی‌هایی دارند؟ و چگونه کار می‌کنند؟ بعد می‌توانید پیش‌بینی کنید که آیا می‌توانند این کار را بکنند یا نه! و چقدر طول می‌کشد که کار را تمام کنند. پس همان‌طور که گفته شد: رسیدن به هدف با سرعت‌عمل و توانایی افراد رابطه مستقیم دارد. 🌐 @servicelearning

〰 دو حکایت در مورد قدرت باور در زندگی انسان داستان اول: مردی صبح از خواب بیدار شد و دید تبرش ناپدید شده. شك كرد كه همسایه اش آن را دزدیده باشد، برای همین، تمام روز او را زیر نظر گرفت. متوجه شد كه همسایه اش در دزدی مهارت دارد، مثل یك دزد راه می رود، مثل دزدی كه می خواهد چیزی را پنهان كند پچ پچ می كند، آن قدر از شكش مطمئن شد كه تصمیم گرفت به خانه برگردد، لباسش را عوض كند، نزد قاضی برود و شكایت كند. اما همین كه وارد خانه شد، تبرش را پیدا كرد. زنش آن را جابه جا كرده بود. مرد از خانه بیرون رفت و دوباره همسایه اش را زیر نظر گرفت و دریافت كه او مثل یك آدم شریف راه می رود، حرف می زند، و رفتار می كند! داستان دوم : مردی شبی را در خانه ای روستایی می‌گذراند و پنجره های اتاق باز نمی شد. نیمه شب احساس خفگی کرد و در تاریکی به سوی پنجره رفت اما نمی توانست آن را باز کند. با مشت به شیشه پنجره کوبید، هجوم هوای تازه را احساس کردو سراسر شب را راحت خوابید. صبح روز بعد فهمید که شیشه کمد کتابخانه را شکسته است و همه شب، پنجره بسته بوده است... او تنها باورکرده بود که اکسیژن لازم را به خود رسانده بود ! 🌐 @servicelearning

یارمهربان 📖 🌐 @servicelearning

براساس مطالعات اگر کودکان استفاده از تلفن همراه را از کودکی آغاز کنند در اواسط سن نوجوانی کاندید تومور مغزی خواهند شد! برای دقایقی ساکت و آروم شدن با سلامتی کودکان بازی نکنید. 🌐 @servicelearning

ساختمان دانشگاهی را در قبرس همانند معمار فرانسوی این ساختمان را یک "خاکریزی" می پندارد. 🌐 @servicelearning

منطق کودکانه وقتی در مقابل کودک درباره گرانی، جنگ، آلودگی هوا، زلزله و .... صحبت می کنید، کودک فکر میکند که واقعا این اتفاقات می افتد و او بزودی گرسنگی و جنگ و آوارگی را تجربه خواهد کرد.... استخوان های ضعیف منطق کودکان، توانایی ارزیابی درست حوادث بد و خطرات را ندارد و طبیعتاً کودک دچار استرس، اضطراب و عدم امنیت خواهد شد. 📝 یک تجربه زیست شده : یادمه دهه ۷۰ بود من کودک بودم مهمان داشتیم موقع شام صحبت از گرانی احتمالی نرخ بنزین بعد عید شد، تفسیرهای بزرگ ترها بعد از آن تا دقایقی ادامه داشت، وقتی مهمان ها رفتن و همه خواب بودن و من تا صبح به خاطر تفسیر بدبختی ها از گرانی بنزین که صحبت شد بغض کردم و زار زار گریستم. 🌐 @servicelearning

دردسرهای معلم بلاگرها برای دانش آموزان نحوه شکایت والدین هم ازین پدیده نو ظهور را در این ویدیو ببینید 🌐 @servicelearning

فرزندان را بدون آرزو پرورش ندهید! اطراف فرزندتان را پر از وسیله و اسباب بازی نکنید! فقط وقتی برایش اسباب بازی بخرید که خودش درخواست و آرزوی داشتن آن وسیله را بکند و مدت زمان کوتاهی برای به دست آوردن آن اسباب بازی انتظار بکشد و حتی در مواقعی برای به دست آوردن آن وسیله تلاش کند. کودکی که هر چیزی را اراده می کند، سریع و بدون انتظار و خیلی راحت به دست می اورد، دیگر آرزویی ندارد که به امید رسیدن به آن زندگی کند، دیگر انگیزه ای نخواهد داشت که تلاش کند یا مهارتی یاد بگیرد، در برابر سختی ها تاب آوری داشته باشد و خود کنترلی را یاد بگیرد. با دلسوزی، مهربانی و بخشندگی بیش از حد، کودکانی بدون آرزو و بی انگیزه بزرگ نکنید. 🌐 @servicelearning

هر چه بیشتر می‌آموزی، کمتر می‌هراسی «آموختن» نه به مفهوم تحصیل دانشگاهی بلکه به معنای شناختن عملی زندگی ... کتاب دریک پایان ✍🏻 جولین بارنز 🌐 @servicelearning

مردمی که کتاب بخوانند ملتی سربلند و موفق خواهند بود زندانی در برزیل وجود دارد که زندانیان با خواندن یک کتاب و نوشتن برداشت خود از کتاب می‌توانند چهار روز از مدت زمان حبس خود کم کنند. این مرد که به جرم سرقت مسلحانه به زندان محکوم شده بود با خواندن حدود سیصد جلد کتاب ، مدت حبس خود را از ده سال به کمتر از هفت سال کاهش داد. و پس از آزادی از زندان، به لطف مطالعات و دانش کسب شده در مدت حبس، بلافاصله در آزمون ورودی معتبر ترین دانشگاه این کشور پذیرفته شد و اکنون پس از گذشت ده سال از آزادی خود و اخذ مدرک دکتری، به عنوان استاد و مدرس دانشگاه مشغول به کار است. 🌐 @servicelearning

افزایش خلاقیت در شب پژوهش‌ها ثابت کرده‌اند که انسان در شب بیشترین خلاقیت و در روز حداقل خلاقیت را از خود نشان میدهد. اگر ایده پرداز هستید یا کار هنری انجام می‌دهید بهتر است کارهایتان را به شب موکول کنید. 🌐 @servicelearning

جلوگیری از رواج فرهنگ تحقیر را از مدارس آغاز کنیم در فرهنگ ما هنگام بگومگو، دعوا و مجادله‌، شنیدن این جمله دور از انتظار نیست: «تو عددی نیستی!» بیان این جمله نشانه‌ای از رواج فرهنگ تحقیر در جامعۀ ماست. ما وقتی که با کسی به مشکل برمی‌خوریم، به جای تمرکز بر اصل موضوع و حل مسئله، با انواع روش‌هایی که یاد گرفته‌ایم، برای تحقیر یکدیگر تلاش می‌کنیم. رواج فرهنگ تحقیر فقط یک رفتار ضداخلاقی و بی‌ادبانه نیست، بلکه نماد یک آسیب فرهنگی بسیار جدی است؛ یعنی بی‌ارزش شمردن انسان و زندگی. وقتی که می‌خواهی ثابت کنی طرف مقابل عددی نیست، هیچ ارزشی ندارد، هیچ چیز نمی‌فهمد، یا تهدید می‌کنی که می‌توانی تارومارش کنی، از زندگی ساقط‌اش کنی، بیچاره‌اش کنی و...؛ یعنی داری منزلتِ زندگی و انسان را زیر پا می‌گذاری و به ذاتِ هستی توهین می‌کنی. رواج فرهنگ تحقیر نشانۀ بسیار خطرناکی برای یک جامعه است. ما یاد گرفته‌ایم و عادت کرده‌ایم که تحقیر کنیم و تحقیر را با تحقیر جواب دهیم. واقعاً چه دلیل و منطقی وجود دارد که در هر اختلاف و جروبحثی به نفی و نابودی یکدیگر رو بیاوریم و خیلی راحت به زبان بیاوریم که «تو عددی نیستی!»؟ اثبات این‌که یک نفر هیچ است و هیچ ارزشی ندارد، چه چیزی را در طرف مقابل عوض می‌کند و چه چیزی به ما اضافه می‌کند؟ فراموش نکنیم که تحقیر، تحقیر می‌آورد. دانش آموزان را با فرهنگ تحقیر آگاه کنیم. 🌐 @servicelearning