ادیسون و انیشتین :
وقتی بچه بودیم معلم ها گفته بودن کند ذهن و غیر قابل یادگیری هستید
🌐 @servicelearning
محمدعلی کلی
اولین مدالش را برای معلم دبیرستانش فرستاد،
چون او به محمدعلی گفته بود؛
تو هیچی نمیشی!!!
🌐 @servicelearning
📖 📿
در جوشن كبير يك عبارتی هست كه مىگوييم:
"يا كٓريمٓ الصَّفْح" 🤲🏼
معناش خيلى جالبه.
یك وقتی یك کسی یکی رو میبخشه اما یادش نمیره که فلان خطا رو کرده و همیشه یكجوری نگاش میکنه که میفهمه هنوز یادش نرفته؛ یهجورایی انگار که سابقهی بدت رو مدام به یادش میاره.
ولی یك وقتی، یك کسی رو میبخشه و یکطوری فراموش میکنه انگار نه انگار که خطایی رو مرتکب شده.
اصلا هم به روش نمیاره.
به این نوع بخشش میگن صَفح.
و خدای ما اینگونه است...
📿 "يا كٓريمٓ الصَّفْح" 📿
🌐 @servicelearning
قصه درمانی در مدارس
یکی از روش های برطرف کردن مشکلات رفتاری دانش آموزان در مدارس، قصه درمانی یا همان قصه گویی هدفمند است
زیرا دانش آموزان از شخصیت های داستان تاثیرات مثبت زیادی می پذیرد و درس های لایه های زیرین داستان را در وجود خودش شکل می دهد.
برونو بتلهایم، مشهورترین روانشناس در این زمینه است که از داستان به عنوان روش درمانی استفاده می کرد.
به عقیده بتلهایم، مشکل ترین کار در آموزش کمک به آنان در درک معنای زندگی است تا به بلوغ روانی دست یابند.
بتلهایم معتقد است موضوع این نیست که فضیلت در پایان داستان پیروز و اخلاقیات ترویج می شوند
بلکه این است که قهرمان قصه، جذاب ترین مسئله برای فراگیران است و او در تمام مبارزات، خودش را در نقش قهرمان قصه می بیند.
به خاطر این هم ذات پنداری، کودک تصور می کند که با قهرمان داستان از آزمون ها و بلایا به زحمت می افتد و با او به پیروزی دست می یابد، زیرا که همیشه فضیلت پیروز است.
کودک چنین هم ذات پنداری ای را به تنهایی انجام می دهد
و چالش های درونی و بیرونی قهرمان، اخلاقیات را بر لوح ضمیر او حک می کند.
داستان ها و افسانه ها، پیام های روان شناختی مهمی در بر دارند.
آن ها با آشنا کردن فراگیران با آنچه در ضمیر ناخودآگاه شان می گذرد،
به آنان کمک می کنند تا بر مشکلات روانشناختی رشد فایق آیند.
داستان ها به فراگیران می آموزند که مبارزه علیه مشکلات شدید در زندگی اجتناب ناپذیر و بخشی طبیعی در حیات بشری است
و اگر انسان عقب ننشیند و ثابت و استوار با سختی غیرمنتظره و اغلب ظالمانه روبرو شود، بر تمام موانع غلبه می کند و در نهایت پیروز می گردد.
🌐 @servicelearning
چوب معلم گُله هر کی نخوره خُله!
استاد و شاگردان در یک کارگاه دوزندگی
از چوب و فلک برای تنبیه استفاده میشده است. فلک بیشتر در زندانها، مکتبخانهها (بر روی پسربچهها)، خانههای اشرافی برای نوکرها و غلامان و ... بوده است. برای انجام این کار پای مجرم را بر روی چوب قرار داده، دو نفر دو سر چوب را نگه داشته تا پاهای مجرم بالا باشد آنگاه شخص دیگر با چوب بر کف پای مجرم زند. از این تنبیه در مکتبخانه ها و آموزشگاه ها استفاده میشده.
در ایران اولین قانونی که در آن برنامهریزی آموزشی، تعلیمات اجباری، حدود اختیارات وزارت معارف... و سرانجام مجازات بدنی در مکاتب و مدارس مطرح شده، قانون اساسی معارف است که پس از انقلاب مشروطه و در سال ۱۲۹۰ ه. ش. به تصویب رسیده. طبق ماده ۲۸ این قانون مجازات بدنی در مکاتب و مدارس ممنوع است.
با این حال در مکتب خانهها و حتی در مدارس استفادهٔ زیادی از این نوع تنبیه میشد . فلک بعد از وقوع انقلاب هم برای مدتی و برای تنبیه گران فروشان کاربرد داشت، اما رفته رفته منسوخ شد.
🌐 @servicelearning
هدیه دادن به معلم در کره جنوبی
دادن هدیه بزرگ به معلم رشوه حساب میشه و بهترین هدیهای که به معلمشان میدهند، یه لیوان قهوه یا یک شکلات است
🌐 @servicelearning
مرا در باغچه مدرسه ای دفن کنید که کودکان بر رویم بدوند
عزیز نسین
🌐 @servicelearning
مدرسه را محبوب کنیم
لیلی گلستان :
از مدرسه و درس متنفر بودم.
از معلم، از کلاس درس، از زنگهای تفریح و حتی از راه مدرسه به خانه و خانه به مدرسه.
اصلاً از این طرز یادگیری بدم میآمد... و میآید.
ترجیح میدهم به روش خودم، آرام از زندگی یاد بگیرم.
از اینکه مرا بنشانند و وادارم کنند سراپا گوش شوم، جُم نخورم، وول نزنم، ساکت بمانم و یاد بگیرم بدم میآید.
آلبرت انیشتین:
"مدرسه مرا خسته میکرد.
من میخواستم آن چیزی که دوست دارم را یاد بگیرم،
اما آنها از من میخواستند که صرفا برای امتحان بخوانم."
🌐 @servicelearning
مخترع «آ با کلاه»
استاد حسین وحیدی،
رکورددار گینس (در حوزۀ طول میزان سالهای تدریس)
معلم پیشکسوت و چهره ماندگار ایران،
۷۷ سال سابقه ی درخشان در تدریس داشت
و در سن ٩٧ سالگی در سال ۱۴۰۱ درگذشت.
🌐 @servicelearning
نسل z
متولدین ۷۶ تا ۸۹ در ایران
متولد ۸۱: من بیکار نیستم دارم علاقه مندی هامو دنبال و کشف می کنم
متولد ۸۳: من افسرده نیستم توی بدترین شرایط اقتصادی و اجتماعی وارد جامعه شدم.
متولد ۸۶ : من منزوی نیستم فقط برای روابطم حد و مرز قاعلم
متولد ۸۳: من بیخیال نیستم، فقط می خوام شاد باشم و بهم خوش بگذره
به من برچسب نزنید.
این نسل تلاش میکند تا با دل خودش زندگی کند،
یاد بگیرد، تلاش کند و ...
این نسل منتظر امر و نهی کسی نمی ماند....
اجازه بدهیم از زندگی کردن لذت ببرند...
ما فقط یکبار زندگی میکنیم.
🌐 @servicelearning