سواد عاطفی را به دانش آموزان و فرزندان آموزش دهیم بعضي افراد دچار بي سوادي عاطفي بوده و نميتوانند براي بيان احساس درون خود واژگان مناسب پيدا كنند. وقتی دچار بی حوصلگی ، غمگينی، ناراحتی و ... ميشوند نميتوانند توضيح دهند فقط ميگويند "حالم بده" يا "اعصابم خرُده".  اما اينكه اين حال گرفته شان ، ناشي از خستگي، احساس خجالت، طرد شدن از جمع دوستان، حسادت، حس تنفر، احساس گناه، شرمندگي و يا حقارت است برايش مشخص و روشن نيست. اين اصطلاح را در روانشناسي كوري عاطفي مينامند كه بين احساسات منفي خود نميتوانند تفكيكی قائل شوند يا به خوبي ببينند. دانش آموزان نیاز دارند بشنوند که شما دوستشان دارید، بپرسید چرا امروز ناراحتید، چرا بی حوصله ای، چرا با دوستانت بازی نکردی، چرا دلخوری چرا و... در مدرسه و منزل تمرین کنید تا یادبگیرند احساسشان را بیان کنند. 🌐 @servicelearning

یه روزی یه معلم ریاضی، اینجوری به دانش آموزاش درس زندگی داد اعداد کوچکتر از یک ، خواص عجیبی دارند. شاید بتوان آنها را با انسانهای بخیل مقایسه کرد ... مثلا عدد (0.2 = دو دهم) را در نظر بگیرید. وقتی در آنها ضرب میشوی یا میخواهی با آنها مشارکت کنی، تو را نیز کوچک میکنند. 3×0.2=0.6 وقتی میخواهی با آنها تقسیم شوی یا مشکلاتت را با آنها تقسیم کنی و بازگو کنی، مشکلاتت بزرگتر میشوند. 3÷0.2=15 وقتی با آنها جمع میشوی و در کنار آنها هستی مقدار زیادی به تو اضافه نمیشود و چیزی به تو نمی آموزند. 3+0.2=3.2 و اگر آنها را از زندگی کم کنی چیز زیادی از دست نداده ای. 3-0.2=2.8 زندگی ارزشمندِ خودتان را بخاطر آدمهای کوچک، بی ارزش نکنید! 🌐 @servicelearning

چرا معلّم‌ها اینقدر عزیزند؟! داستانی‌ واقعی در سال ۵۹ با خانم معلّمی به نام خانم نسیمی ازدواج کردم. ایشان معلّم یکی از روستاهای چسبیده به شیراز بودند و پس از دو سال معلّمی، مدیر مدرسه‌ای شدند که مختلط بود. من آن موقع با ژیانی که داشتم در راهِ رساندن ایشان به مدرسه با محل آشنا شدم و زمینی در آن جا خریدم و طبقۀ پایین را مغازه ساختم، خانه‌ای هم در طبقۀ بالا... و این شد شروع قصّۀ عجیب ولی واقعی من که اصالتاً ایلاتی بودم و مردسالار، حالا در محل، بنده را شوهرِ خانم نسیمی می‌گفتند. مگه میشه؟ یک وجب سیبیل داشتم و آقای علیرضا بازیار شـــــــــــــــــــــــــــورابی که در تلویزیون هم کار می‌کردم و احساس این که برای خودم کسی هستم، تو محل شده بودم شوهر خانم نسیمی! دیدم این طور نمیشه، به بهانۀ داشتن بچه وادارش کردم با ۲۰ سال سابقهٔ کار بازنشست بشه فایده نداشت، شدم شوهر خانم نسیمی مدیر سابق! خوب من هم بیکار ننشستم، واسم خیلی مهم بود، اصالتمان از دست رفته بود، مغازه تنها راه چاره بود، مغازه را کردیم قنّادی و چند شاگرد با اولویت شاگردهای خانم نسیمی، ولی فایده نداشت، می‌گفتند توی مغازه شوهر خانم نسیمی مدیر سابق کار می‌کنیم. این دفعه شاگردها را زیاد کردم، بیشتر، از دانش‌آموزان خانم نسیمی مدیر سابق، ولی افاقه نکرد، شاید ده بار شاگردها را عوض کردم ولی جمعیت اون روستا هم زیادتر می‌شد و مریدان خانم نسیمی مدیر سابق بیشتر... کار را توسعه دادیم و شیرینی را در جنوب ایران پخش می‌کردیم. تو جنوب ایران سرشناس شدیم آقای بازیار، اما توی محل بازم همون شوهر خانم نسیمی مدیر سابق! فایده نداشت مثل این که قسم خورده بودند. موضوع برای من مهم بود، سه تا ماشین پخش خریدم و روی چادرهای ماشین از چهار طرف نوشتم پخش بازیار، تلفن بازیار ، قنادی بازیار، ولی محلی‌ها باز می‌گفتند ماشین قنّادی شوهر خانم نسیمی یه تابلو دو متر در ده متر از این تابلوهای گلوپی که خاموش روشن میشه دادم نوشتن قنّادی بازیار. مردم محل گفتند قنّادی بازیار شوهر خانم نسیمی. از اون محل خونه‌ام را جا به جا کردم، فایده نداشت. حالا بچّه‌ام ۳۰ ساله شده بود دکان را سپردم دست او و خودمو بازنشست کردم، سه چهار ماهی یک دفعه می‌رفتم درِ مغازه... حالا دیگه شاگردهای خانم نسیمی بچّه داشتن، نوه داشتن، بچه‌هاشون می‌گفتن مغازهٔ شوهرِ خانم نسیمی مدیر سابق مامان و بابا. تو محل جدید میگن آقای بازیار که خانمش معلمه! الان هم یه ساله درِ مغازه شوهرِ خانم نسیمی! مدیرسابق مدرسه مامان بزرگ و پدر بزرگ ها نرفتم درود بر همســـــرم خانم نسیمی و‌ همه معلّم‌ها ✍شوهر خانم نسیمی، علیرضا بازیار شورابـی این داستان زیبا و در عین حال واقعی تقدیم همه معلّمان عزیز که بدانند در همیشه تاریخ نامشان ثبت و جاویدان است. 🌐 @servicelearning

بخشی از کتاب دنیای سوفی یوستین گردر افلاطون می‌گوید بدن انسان سه قسمت است: سر، سینه و شکم. برای هر کدام قوه قرینه‌ای در روح وجود دارد. عقل متعلق به سر است، اراده متعلق به سینه و اشتها متعلق به شکم. عقل سودای دانایی در سر می‌پرورد، اراده سودای شهامت، و اشتها را باید جلوشو گرفت تا اعتدال حاصل شود. هرگاه این سه قسمت بدن با هم عمل کنند، نتیجه انسانی هماهنگ یا صاحب فضیلت است. مثلا: کودک در مدرسه ابتدا باید بیاموزد اشتهای خود را باز دارد، سپس شهامت در خود بپرورد تا عقل او را به دانایی رهنمون شود. 🌐 @servicelearning

✅اطلاعیه زمانبندی رزرو استراحتگاه های خانه کارگر خرداد سال 1403 یکم اردیبهشت : استراحتگاه های : قشم - سرعین - - پرند دوم اردیبهشت : مشهد - یزد- گرگان سوم اردیبهشت : چمخاله - تبریز - اردبیل ساعت شروع رزرواسیون ۱۰ صبح طبق تاریخ های مقرر

مدرسه اولین نبرد تنهاییست آنجا صحنه نبرد اوست. جایی که ما نمی‌توانیم کمکش کنیم، مگر کاملا به طور اتفاقی و ناچیز. اگر بچه‌ها در مدرسه متحمل بی‌عدالتی می‌شوند یا درک نمی‌شوند، باید اجازه دهیم بفهمند که هیچ چیز عجیبی نیست؛ چون در زندگی باید مدام منتظر درک نشدن، نادیده انگاشته‌شدن و قربانی بی‌عدالتی شدن باشیم و تنها چیزی که مهم است، این است که: خود ما مرتکب بی‌عدالتی نشویم‌. 📚 بخشی از کتاب فضیلت های ناچیز اثرناتالیا گینزبورگ 🌐 @servicelearning

«به دخترت خواندن بیاموز» به او یاد بده که عاشق کتاب باشد. بهترین روش برای کتاب‌خوان شدن او این است که تو را در آن حال ببیند. وقتی تو مشغول خواندن باشی، درک می‌کند که خواندن ارزشمند است، حتی اگر او به مدرسه نرود و فقط کتاب بخواند، قول می‌دهم داناتر از کودکی شود که تحت محدودیت‌های آموزش و پرورش، درس و کتاب می‌خواند ... 📚 از کتاب مانیفیست ، اثرانگوزی آدیشی 🌐 @serviclearning

سبکی مفید از تدریس آموزش کاربردی از اصطلاحات جغرافیا به دانش آموزان 🌐 @servicelearning

نصیحت یک مدیر مدرسه در فنلاند به والدین "بر حذر باشید از اینکه برای فرزندانتان واحد مسکونی بسازید یا منزلی خریداری کنید یا اینکه زمینی جهت سرمایه گذاری برایشان بخرید یا برایشان در بانک سرمایه گذاری کنید. اگر دارایی تان زیاد است فرزندانتان را بارور(تقویت) کنید  نه اینکه جایی و مکانی را برایشان بارور کنید.  تمام پول های زیادی تان را برای پیشرفت خودشان صرف کنید. به بهترین مدرسه ها و دانشگاه ها بفرستینشان ، بهترین علوم را به آنها آموزش دهید و برنامه ریزی کنید حداقل دو زبان را یاد بگیرند و اگر امکان داشت سه زبان و یا چهار زبان. به آنها بفهمانید که موفقیت در زندگی تنها به موفقیت در مدرسه و دانشگاه نیست چرا که پروردگار مان به هر بنده اش نعمتی داده که با دیگری متفاوت است. خوشبخت کسی است که آن نعمت را کشف کند باهوش کسی است که با استعدادش کار کند موفق کسی است که استعدادش را بکار بگیرد . پس نعمت ها و استعداد های فرزندانتان را کشف کنید و شکوفا یشان کنید و رشدشان دهید. و از آنان بخواهید تا از استعداد هایشان استفاده کنند و با کمک آنها بزرگ شوند.   پول و ثروت هیچ کاری برای فرزندانتان انجام نخواهد داد  زیرا زمانی که بزرگ شوند و خودشان را پیدا کنند جز پول چیز دیگری همراه آنان نخواهد بود. خانه ای که تمام عمرتان را صرف ساختنش کرده اید و دارای تان را در آن سرمایه گذاری کرده اید خودشان خواهند توانست با کمترین هزینه و وقت بهتر از آن را بسازند اگر شما پول ها و تلاشتان را در ساختن خودشان و شخصیت شان صرف کنید. فرزندت را بساز نه اینکه برایش بسازی. فرزندت را شکوفا و مثمر ثمر گردان نه اینکه برای فرزندان باغ های میوه به ارث گذاری . مال و منزل و زمین میراث حقیقی برای فرزندانتان نخواهند بود بلکه خود فرزندان تعلیم دیده میراث حقیقی شما خواهند بود. 🌐 @servicelearning

بزرگ ترین مدرسه دنیا در هند مدرسه ای به نام سیتی مونتسوری وجود دارد که بزرگترین مدرسه دنیاست و بیش از ۵۵ هزار دانش آموز دارد. این مدارس نیاز به استفاده از تکنولوژی روز دنیا برای ارائه با کیفیت خدمات خود دارند. 🌐 @servicelearning

چندسال پیش در آمریکا طرحی پیشنهاد شد که مدارس غیر انتفاعی تاسیس شود. این طرح هنوز در مراحل اولیه خود بود که با موج عظیم مخالفت جامعه متخصصین مواجه شد...! کشمکش و بحث و جدل بالا گرفت و اجرای طرح برای همیشه لغو شد. و اما دلایل متخصصین و جامعه علمی چه بود؟ آنها ادعا داشتند که زیربنای ترقی و پیشرفت هر کشور آموزش و پررش آن است و اگر این امر آلوده به مسائل مادی و منفعتی سودجویان همیشه در کمین شود، عقب گردی جامعه شروع خواهد شد.دیگر آموزش در حاشیه قرار خواهد گرفت. شاید ظواهر قضیه برای جلب رضایت اولیا حفظ شود ولی همواره سایه منافع مادی آموزش را تحت تاثیر قرار خواهد داد، پروسه آموزش فقط در سایه رقابت و سخت گیری هدفمند قابل اجراست . آنها معتقد بودند اگر ثروتمندان و فقرا توسط این مدارس جدا شوند اعتماد به نفس افراد ضعیف جامعه از بین خواهد رفت و طیف وسیعی از استعدادها هرز خواهد رفت و آمریکا باید قید ابرقدرتی دنیا را برای همیشه بزند. در هیچ جامعه ی پیشرفته ای مدرسه غیرانتفاعی و تیزهوشان و نمونه وجود ندارد. تمام این مدارس و این نوع غربالگریها جامعه را صدها سال به عقب برخواهد گرداند. رقابت بی معنی میشود. القای حس تیزهوش بودن ,ثروتمند بودن,نمونه بودن و نهایتا القای حس فقیر بودن و در عین حال خنگ و بی ادب بودن برای دانش آموزان مدارس دولتی، سمی مهلک برای فرزندان  است. 🌐 @servicelearning

چرا به وصیتش عمل نکردند؟ وصیت کرده بود وسط راهروی مدرسه دفنش کنند که هر روز بچه ها از روی قبرش رد شوند و صدایشان را بشنود! میرزا حسن رشدیه بنیانگذار مدرسه و آموزش نوین در ایران 🌐 @servicelearning