قوز کردن روی حافظه دانش آموزان تاثیر می‌گذارد؟ تحقیقی در سال ۲۰۱۷ انجام شد که نشان می‌دهد، افرادی که غوز می‌کنند، خاطرات بد بیشتری را به یاد می‌آورند قوز کردن وضعیت بدنی است که بیشتر در نوجوانان و جوانان دیده می‌شود. از قدیم گفته‌اند که غوز کردن وضعیت بدی برای بدن ایجاد می‌کند و می‌تواند به ستون فقرات آسیب بزند. اما کانورسیشن به آسیب کمتری شنیده شده ناشی از قوزه کردن اشاره کرده و آن تاثیر منفی بر حافظه است. 🌐 @servicelearning

🔖 انتظار از غم دوست در این میکده فریاد کشم دادرس نیست که در هجر رخش داد کشم داد و بیداد که در محفل ما، رندی نیست که برش شکوه برم،‌ داد ز بیداد کشم شادیم داد، غمم داد و جفا داد و وفا با صفا منت آن را که به من داد کشم عاشقم، عاشق روی تو، نه چیز دگری بار هجران و وصالت به دل شاد کشم در غمت ای گل وحشی من، ای خسرو من جور مجنون ببرم، تیشه فرهاد کشم مُردم از زندگی بی‌تو که با من هستی طرفه سری‌ست که باید بر استاد کشم سال‌ها می‌گذرد، حادثه‌ها می‌آید انتظار فرج از نیمه ‌خرداد کشم (دیوان اشعار امام خمینی (ره)

 دوست یا دشمن؟! برخی از معلمان به سمت دوستی با دانش آموزان خود می روند. این روش خوبی است ولی باید از زیاده روی در این کار پرهیز نمود. زیرا نقش معلم در کلاس رهبری و راهنمایی است و نباید تصور کرد که رهبری بدون احتیاط و قاطعیت ممکن خواهد بود و این به این معنی نیست که  هر زمان سخت گیر و قاطع باشی. باید در روابط خود با دانش آموز معتدل بود و آن گونه که گفته شده است :( نه آنقدر نرم باش که فشرده شوی و نه آن قدر خشک باش که سنگ شوی). 📗از کتاب صد روش کلاس داری، نوشته جان نیونگ 🌐 @servicelearning

بریل 🌐 @servicelearning

قانون ابونتو را به جای تنبیه در مدارس استفاده کنیم در مناطقی از غرب آفریقا، وقتی کسی کار ناپسندی انجام می‌دهد او را به مرکز دهکده می‌برند و برای دو روز، تمام اعضای قبیله او را احاطه می‌کنند و درباره ویژگی‌های خوب و مثبت آن فرد حرف می‌زنند. آنها معتقد هستند که هر فرد ذاتاً خوب است ولی گاهی هم اشتباهاتی مرتکب می‌شود که در‌ واقع درخواست کمک است. افراد قبیله کنار هم در این آئین جمع می‌شوند تا به فرد خوبی ذاتی اش را یادآوری کنند. اعتقاد جمعی این است که این حمایت، از هر نوع تنبیه و خجالت زده کردن فرد بهتر است. آنها این حرکت را "اوبونتو" به معنی "انسانیت با یکدیگر و تمام موجودات زنده" می‌نامند. 🌐 @servicelearning

فصل اول را تو بنویس؛ فصل بعدی را روستای بعدی... آنتونیو لا کاوا، معلم ایتالیایی است که ۴۲ سال معلم بوده و اکنون و بعد از بازنشستگی خود را وقف مطالعه و ادبیات و یادگیری کرده است. او ون سه چرخ خود را به کتابخانه تبدیل کرده و به روستاهای دورافتاده سر می زند. آنتونیو معمولا در روستاهایی با کمتر از هزار نفر توقف و مردم محلی را درگیر موضوع کتاب و مطالعه می‌کند و برای بچه‌ها داستان می‌خواند. آنتونیو به کسانی کتاب هدیه داده که اگر او نبود ممکن بود هیچ‌گاه کتاب به دستشان نرسد. علاوه بر این، آنتونیو تعدادی دفتر هم با خود دارد که در آن کودکان می‌توانند فصل اول یک داستان را بنویسند، و سپس آن را برای ادامه داستان به روستای بعدی منتقل می‌کند. آنتونیو می گوید: «من به شدت نگران پیر شدن در کشوری بودم که کتاب‌خوان نیست.» 🌐 @servicelearning

با این کلاس درس، چای آتیشی میچسبه مازندران 🌐 @servicelearning

مساوی است با علامت مساوی را رابرت رکورد ریاضیدان ویلزی در 1557 ابداع کرد که از نوشتن "مساوی است با" خسته شده بود. در ابتدا به ندرت از این علامت استفاده میشد و حتی گاهی آنرا به صورت دو خط عمودی مینوشتند! 🌐 @servicelearning

تجربه نگاری های مدرسه ، وسوسه‌هایی به نام موسم ثبت‌نام «وسوسه شدم یک حرکتی بزنم. مرد کت و شلوارپوشی آمد توی دفتر و خودش را خیاط معرفی کرد و گفت کارگاه دارد و لباس فرم دانش‌آموزان را بدهیم او بدوزد. که اگر بدهیم به او  علاوه بر تخفیف، به عنوان اشانتیون برای مدیر مدرسه و معاون که من باشم کت و شلوار رایگان می‌دوزد. پیش از این مرد کت و شلواری مردِ پیراهن پوشی آمد که: بچه‌ام را ثبت نام کنید. گفتیم: خانه شما در محدوده مدرسه ی ما نیست. گفت: پس از مدرسه فرهنگ مدرسه ی شما اسم در کرده. اگر اسم پسر مرا بنویسید به لحاظِ کمک به مدرسه در خدمتم. در آمدیم که: شغل‌تان چیست؟ گفت: در معدن طلا مشغولم. وسوسه کننده است. کت و شلوار رایگان و معدن طلا و پیشنهادهای دیگری که پشت سر هم از راه می‌رسد. دم ثبت نامِ مدرسه آدم وسوسه می‌شود یک تکانی به زندگی‌اش بدهد. 🌐 @servicelearning

فضیلت یادگیری «شاگردی» کردن و «استادی» کردن هر دو «فضیلت» است. هم آن کس که چیزی برای یاد دادن دارد و هم آن کس که یادگرفتن بلد است، صاحب فضیلت است! 🌐 @servicelearning