وای بهش فکر میکنم دلم میخواد مغزمو آتیش بزنم

اسکورپیو ، آخرش که چی ؟ اصلا که چی بشه ؟

با من بی کس تنها شده یارا تو بمان همه رفتند از این خانه خدارا توبمان من بی برگ خزان دیده دگر رفتنی ام تو همه بار و بری تازه بهارا تو بمان داغ و درد است همه نقش و نگار دل من بنگر این نقش به خون شسته نگارا توبمان زین بیابان گذری نیست سواران را لیک دل ما خوش به فریبی است، غبارا تو بمان هردم از حلقه ی عشاق پریشانی رفت به سر زلف بتان سلسله دارا توبمان شهریارا تو بمان بر سر این خیل یتیم پدارا، یارا، اندوه گسارا تو بمان "سایه" در پای تو چون موج دمی زار گریست که سر سبز تو خوش باد کنارا توبمان. *هوشنگ ابتهاج

بهار آمد، گل و نسرین نیاورد، نسیمی بوی فروردین نیاورد، چرا خورشید فروردین فرو خفت؟ بهار آمد گل نوروز نشکفت، مگر خورشید و گل را کس چه گفته‌ست؟ که این لب بسته و آن رخ نهفته‌ست؟ *سایه

سیاهی دو چشمانت مرا کشت درازی دو زلفانت مرا کشت به قتلم حاجت تیر و کمان نیست خم ابرو و مژگانت مرا کشت. *باباطاهر

من همینجوریشم حس خوبی به اِما نداشتم بعد رفتم یادداشت های مردم رو خوندم و واقعا حس خوبی ندارم بهشش زنکه

شارل بچم

مامانم که به خاله مهناز مرسه خیلی بازمزه میشه🤣

ای خطّه‌ی ایرانِ مهین‌، ای وطنِ من ای گشته به مهرِ تو عجین جان و تن ِمن دور از تو گل و لاله و سرو و سمنم نیست ای باغِ گل و لاله و سرو و سمنِ من تا هست کنار تو پر از لشکرِ دشمن هرگز نشود خالی از دلْ محنِ من دردا و دریغا که چنان گشتی بی‌برگ کز بافته‌ی خویش نداری کفنِ من بسیار سخن گفتم در تعزیتِ تو آوخ که نگریاند کس را سخنِ من وانگاه نیوشند سخن‌هایِ مرا خلق کز خونِ من آغشته شود پیرهنِ من و امروز همی‌گویم با محنتِ بسیار دردا و دریغا وطنِ من‌، وطنِ من *ملک‌الشعرا بهار