دختر خانوم زشت اصلا آفریده نشده/

من می‌تونم زانوی غم باشم که آروم بغلم کنی عزیزِ من. می‌تونم برقِ خوشحالی باشم و بیفتم توی گردالیِ چشمات. می‌تونم بغضِ قبل از گریه باشم و حنجرتو آروم آروم ببوسم. می‌تونم نسیم بشم، قصدِ وزیدن کنم لای موهات. می‌تونم سایه بشم و بیفتم روی گوشه گوشه‌ی جاهایی که با طمأنینه قدم می‌زنی و رد میشی. می‌تونم پروانه بشم و وقتِ ذوق، بال‌های کوچیکمو به در و دیوارِ دلت بکوبم. این "من" می‌تونه امید بشه توی کالبد، اگر این "تو" فعلِ بودن رو دائمی صرف کنه.

نمیدونم برم بخرم و بخونم یا نه؟ نظرتون چیه؟؟ پایانش خوشه؟

خاله منظورت چیه که بخونم یا نه 😭😭😭😭

برو بخونش😭😭

من::::::

😭😭😭😭😭