من خزیدم در دل بستر، خسته از تشویش و خاموشی گفتم ای خواب، ای سر انگشت کلید باغهای سبز چشمهایت برکهٔ تاریک ماهی های آرامش کولبارت را به روی کودک گریان من بگشا و ببر با خود مرا به سرزمین صورتی رنگ پری های فراموشی... - فروغ فرخزاد -

من برای اين نمی‌روم كه خوشبخت بشوم می‌روم خودم را فراموش كنم و تو را فراموش كنم و گذشته را فراموش كنم. اما می‌دانم كه هيچ وقت نمي شود. هميشه جای خالی تو را در كنار خودم می‌بینم و هميشه ياد تو و ياد عشقی كه نثارم كردی و آغوش گرمی كه به رويم گشودی زندگی را به كامم تلخ خواهد كرد. من دوستت دارم و هر چه بيشتر می‌خواهم تو را فراموش كنم اين حقيقت دردناک را بيشتر احساس مي كنم. برگشت به طرف تو و تحمل زندگی محدود خانواده ای برايم مشكل است. اما گريختن از تو و فراموش كردن تو هم برايم مقدور نيست. تو برايم معما شده ای. تو برايم عذاب شده ای و خوبی هايت رنجم می‌دهد - نامه فروغ فرخزاد به پرویز -

امروز | یکم مرداد هزار و چهارصد و پنج

‌

- سی و یکمین کتاب ۱۴۰۵ - در قفل شده

-سی و دومین کتاب ۱۴۰۵ - چاقاله بادوم تنبل رفته کلاس اول بهترین کتاب کودک جهان:😭😭😭😭😭

تازه زحمت کشیدم کلشو ویس گرفتم برای یکی از زن هام فرستادم 🔥