رخشنده اعتصامی معروف به پروین اعتصامی، شاعر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ دیده به جهان گشود و این روز به عنوان روز بزرگداشت پروین اعتصامی نامگذاری شده است. مضامین و معانی شعرهای او توصیف‌کنندهٔ دلبستگیِ عمیقش به پدر، استعداد و شوقِ فراوانش به آموختنِ دانش، روحیهٔ ظلم‌ستیزی و مخالفت با ستم و ستمگران، حمایت از حقوقِ زنان و ابراز همدلی و همدردی با محرومان و ستم‌دیدگان جامعه است. او «مشهورترین شاعر زن ایران» معرفی شده است. تاریخ وفات ایشان ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ است که در قم/ حرم حضرت معصومه دفن شده اند. ای مرغک خرد، ز اشیانه پرواز کن و پریدن آموز تا کی حرکات کودکانه در باغ و چمن چمیدن آموز رام تو نمی‌شود زمانه رام از چه شدی، رمیدن آموز مندیش که دام هست یا نه بر مردم چشم، دیدن آموز شو روز بفکر آب و دانه هنگام شب، آرمیدن آموز - پروین اعتصامی

دیگه نمی‌بینمشون تا ۱۹ روز دیگههه

۲۶ اسفند رفتم مدرسه؟ چرا؟ چون بهمون میخواستن هدیه بدن. هدیه چی بود؟ زشت ترین دستبندی که تو عمرم دیدم

هورا

ولی حس اینکه یه وسیله باشی برای گذرون زندگی دیگران خیلی بده

حس اینکه وسیله ای باشی که زمانی که لازمت دارن ازت استفاده کنن و بعد بشی وسیله ای برای قهقهه زدناشون

اغلب حواسم نیست که در حال ولگردی‌ام. ولگردی از خودش بی‌خبر است. خوابگردی است. گاهی چشمم در و دیوار را با ولع می‌بلعد: من متصل شده‌ام! کافی است یک آشنا سلام کند، یا به شانه‌ام بزند یا تلفن صدا کند. مثل اینکه از خواب بپرم. - معین دهاز