خودشو خط چشمش اون روز منه بدبخت مظلوم یه گوشه نشسته بودم جلوییم و بغلیم داشتن حرف میزدن یهو با اون چشما و خنده مارموزش که ازش کثا فت میباره زل زد بهم گفت این سوالو جواب بده تهشم راضیه بهم جوابو گفت بعد این با مونده بود نگام میکرد میخندید من هل شدم گفتم خانم کتابم بستس از روی کتاب نگفتم دماغشو چین داد و گفت میدونم کتابتو باز کن

خب دلبندم وقتی داری روضه میخونی من کتابو برای چی باز کنیمیمیمپبپب

اون دفعه هم منه مظلوم وایساده بودم این گفت آخر زنگ با فائزه بیاید اینجا رفتیم گفت حرف زدید فامیلتون چیه به خانواده هاتون میگم

یبار دیگه هم باز راضیه داشت با جلویی حرف میزد(این جلویی یه جلویی دیگست) باز منه بیچاره رو اورد میز اول روبه‌روی خود غیر مهربونش

یبارم اول سال خو من جیکم در نمیومد، بعد یه دختره هست تو کلاسمون فامیلش با من یکیه موقع حضور غیاب گفت دوتا چیز هم وراج ان من: 🤨

بخدا این با من مشکل داره، تا منو از مدرسه نندازه بیرون آروم و قرار نداره

چوب خطاط پره خواهرم

باور کن حتی یبارشم جدی من حرف نمیزدم

اسکورپیو به عنوانِ یه ساین آب :

دی ۱۴۰۴

و عزیز من؛ فهمیدم که دلتنگی پیراهنی نیست که توانِ از تن درآوردن و تعویض یا دور انداختنش رو داشته باشم. پوستِ تنِ آدمی‌زاده ..